Ψάχνω να βρω μια Πρωτοχρονιάτικη δήλωση από κάποιον που να εμπεριέχει μια στάλα, έστω, ειλικρίνειας.finger.jpg

Σχεδόν αδύνατο. Λες και μπερδέψαμε την πρωτοχρονιά με την πρωταπριλιά.
Και αρχίζει ο καθένας να λέει τις παπαριές του, να ντύνεται τον μανδύα του ανθρώπου με αρκετές δόσεις μελιστάλαχτης δήθεν φιλοσοφομπαρουφολογίας, ανθρωπισμού, αλληλεγγύης και όλα αυτά που κατασκευάσαμε ως απλούς όρους για να χρησιμοποιούμε μόνο τις γιορτές .
Δεν θέλω τις ευχές σου ρε.
Πες μου απλά να πάω να γαμηθώ. Κι αυτό ευχή είναι.

Πες μου πως από τις 2 του μήνα δεν θα καταλαβαίνεις, όπως δεν καταλάβες ποτέ σου, από ευγένεια, από μπέσα, από ευθύτητα, από ομορφιά.

Πες μου πως θα συνεχίσεις να είσαι ο ίδιος κάφρος, πως θα σφάζεσαι μη σου πάρουν το πάρκινγκ, πως θα κοιτάς το χιλιοτρακαρισμένο τσίγκο μου με τις τέσσερις ρόδες και από εκεί θα καταλαβαίνεις αν σου κάνω για παρέα, πως θα με μετράς ως ύπαρξη απλά και μόνο από μισό πόντο ετικέτας στο πουκάμισο.
Πως θα τα μετράς όλα με το μέγεθος. Το σπίτι, το αυτοκίνητο, τα μπούτια, τα βυζιά, το πορτοφόλι, την αχόρταγη ψωλή σου.
Πες μου πως θα συνεχίσεις να τρέχεις σαν το σκύλο για να βάλεις άλλο ένα ιταλικό πλακάκι εκεί που χέζεις γιατί απλά ο κώλος σου δεν αμολάει κουράδες χωρίς την ανάλογη πολυτέλεια.


Πες μου πως θα κουβαλάς τα συμπλέγματα σου από την "καλημέρα" ως την "καληνύχτα" σου που ποτέ δεν έκανες μια παύση να καταλάβεις πως οι "καλημέρες" και οι "καληνύχτες" ΟΛΟΥ του κόσμου εξαρτώνται από σένα και μόνο από σένα.
Πες μου λοιπόν «κακόχρονο» και πως θα συνεχίσεις να είσαι ο ίδιος σκατόψυχος και πως θα εκδηλώνεις αυτή την σκατοψυχία σου σε κάθε μικρή καθημερινή σου πράξη.
Πες μου πως στην κάθε στραβή θα φταίνε πάντα οι άλλοι και εσύ θα μυξοκλαίς σαν κακομαθημένο νήπιο που του δεν του κάνει ο μπαμπακούλης αεροπλανάκια για να φάει την έτοιμη, προκατασκευασμένη και αλεσμένη τροφή του.
Πες μου πως θα απαλλάσσεις τον εαυτούλη σου από κάθε ευθύνη για κάθε τι που συμβαίνει γύρω σου.
Βγάλε όλη την φρίκη, όλο τον θυμό σου. Βγάλ' τα όλα. ΟΛΑ. Ούρλιαξε.
Μήπως και ξεχαρμανιάσεις και βγει αυτό το τέρας που κουβαλάς μέσα σου σαν πρωινό φλέμα μετά από κραιπάλη. Βγάλ' τα ρε μήπως και λυτρωθείς.
Διέλυσε τα πάντα.


Σου φτάνει μια μέρα ; Τι κι αν είναι Πρωτοχρονιά.
Μετά έλα να ζήσουμε σαν άνθρωποι τις υπόλοιπες 364 και πες μου πως θα κόψεις τις μαλακίες ...και στο υπόσχομαι πως πρώτος θα τις κόψω εγώ.
Και θυμήσου πως αύριο ξημερώνει η πρώτη μέρα του πρώτου χρόνου της νέας μας ζωής .
Σ' αγαπώ.


Θόδωρος

,-