koinon.jpgΣυνηθίζαμε όταν είμαστε πιτσιρικάδες, για κάποιον περίεργο λόγο, να αγχωνόμαστε με το που λέγαμε μαζί την ίδια λέξη. "Πιάσε κόκκινο" λέγαμε. Και ψάχναμε πανικόβλητοι να βρούμε κάτι κόκκινο να ακουμπήσουμε...

Δεν ξέρω ποίο ακριβώς άρρωστο μυαλό μας έβαλε στην διαδικασία να φοβόμαστε να πούμε το ίδιο πράγμα, που για να το πεις προϋποθέτει πως το έχεις σκεφτεί κιόλας, άρα συμπερασματικά μας πέρασε υποσυνείδητα πως "είναι γρουσουζιά" να σκεφτόμαστε το ίδιο πράγμα με τον διπλανό μας.

Καταλαβαίνετε δηλαδή πως αν σπάσει κάποιος κρίκος της αλυσίδας του "σκέφτομαι", του "λέω" και του "κάνω" τι έχεις ; Μια "μη-πράξη".

Και ως ανατρεπτικό στοιχείο δεν μπορώ παρά να ηδονίζομαι και ένα σατανικό γελάκι να σκάει στα χείλη μου με οτιδήποτε σπάει το "ήσυχο", το "αναμενόμενο", το "έτσι έχουν τα πράγματα", το "δεν είναι δουλειά μου" ή το "δεν μπορώ να αλλάξω κάτι" και οτιδήποτε συνδέεται με την "μη πράξη"



Σήμερα λοιπόν αυτή η μικρή πλην όμως σχεδόν διαστροφική μου ηδονή έφτασε στα ύψη όταν εκατοντάδες "πιάσε κόκκινο" ήταν μια κρυφή και υποσυνείδητη συμπόρευση ακριβώς στον αντίθετο δρόμο από αυτόν που περιέγραψα πριν.

Είναι απίστευτο το συναίσθημα όταν εκατοντάδες "πιάσε κόκκινο" σκέφτονται, λένε και πράττουν για αυτή την ρημάδα την φανέλα της ύπαρξης, για αυτή την παντέρμη την σημαία της αξιοπρέπειας.

Αυτό έζησα σήμερα.

Ανθρώπους που χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς να σκεφτούν καν γιατί και πως, έβαλαν το χέρι στην τσέπη ( ξέρετε, εκεί που πονάει περισσότερο τον μίζερο υπάνθρωπο που παλεύει με νύχια και με δόντια να μας κατακτήσει την ψυχή) και έδωσαν ο,τι μπορούσαν ή ο,τι κρατούσαν εκείνη την ώρα.

Και δεν μπορεί αυτό να κλειστεί σε καμία πρόταση του στυλ "έδωσαν χρήματα για την Κική".

Όχι.

Τέντωσαν το δάχτυλο και όχι απλά σκέφτηκαν, όχι απλά είπαν, όχι απλά έκαναν, αλλά τόλμησαν ακόμη και το "κόκκινο" που θα έπιαναν να είναι το ίδιο, να είναι στο ίδιο σημείο, με τον ίδιο στόχο, με τον ίδιο σκοπό. Έτσι για σπάσιμο στα σημεία των καιρών που μας θέλουν να απομακρυνόμαστε απο κάθε είδους ανθρώπινης υπόστασης και απο κάθε έννοια αλληλεγύης και συνενόησης.

Μπράβο σας ρε ! Μπράβο σας !


Θόδωρος Καραγιάννης