Δεν απαιτώ από κανέναν να συμμερίζεται τις απόψεις μου. Απόψεις όμως έχω.

Δεν απαιτώ από κανέναν, να συμφωνεί με τον τρόπο που τις εκφράζω. Τις εκφράζω όμως.

Δεν απαιτώ από κανέναν να με γουστάρει να με συμπαθεί να με εκτιμά ως ύπαρξη. Υπάρχω όμως.

Δεν απαίτησα, δεν ζήτησα κανένα απολύτως αντάλλαγμα για ό,τι τυχόν προσέφερα που μπορεί να ήταν λίγο, μπορεί να ήταν ακόμη και άχρηστο για πολλούς.  Ήταν όλο όσο είχα, όλο όσο μπορούσα να δώσω.

Γράφω τα παραπάνω για δύο βασικούς λόγους.

Ο πρώτος είναι πως είμαι διάφανος.  Όχι όμως αόρατος

Και είναι άλλο πράγμα το ένα, άλλο το άλλο.

Το ένα αποτελεί τιμή, το άλλο προσβάλει και στεναχωρεί.

Ο δεύτερος είναι για να ξεκαθαρίσω πως δεν προσπαθώ να βρω τον δρόμο ούτε κανέναν για να μου τον χαράξει, αλλά συμπορευτές για αυτόν που έχω εδώ και χρόνια επιλέξει. 

Όσο κι αν φαίνεται όμως πως ο προορισμός του καθενός  είναι άλλος...εγώ είμαι ακόμη εδω...



Θόδωρος


Στου δειλινού την άκρη δεν βλέπεις όνειρα·
αυτά που γίναν βλέπεις και τα επόμενα.
Βλέπεις τον άνθρωπο μικρό που τον πατάν στ' αλήθεια
τα πόδια του τα ίδια.