Κυρίως γιατί αναπόφευκτα συγκρίνω κάποια πράγματα.


Σήμερα, η γενιά των ανθρώπων που θα έπρεπε να είναι εδώ, να μετέχει και να φέρνει τις αλλαγές για το δικό της μέλλον, αυτή η γενιά που θα έπρεπε να ζητά επιτακτικά να πάρει τα πράγματα στα χέρια της πενθεί για το ίνδαλμά της.

Αυτό της μάθανε έτσι την καταφέρανε, αυτό της έδειξαν, αυτό επιτακτικά σχεδόν της προέβαλαν.

Ένα γκλαμουράτο συμπλεγματικό ανθρωπάκι που αν του έλεγες να καταπιεί 30 τόνους ασβέστη για να γίνει όχι απλά λευκός αλλά αλμπίνος θα το έκανε.

Ένας νήπιακός εγκέφαλος που «τραγουδούσε» και κόμιζε το εξής μήνυμα :


Your Butt Is Mine
Gonna Take You Right
Just Show Your Face
In Broad Daylight
I'm Telling You
On How I Feel
Gonna Hurt Your Mind
Don't Shoot To Kill
Come On, Come On,
Lay It On Me All Right...

 

Bad - Michael Jackson

 

 



Στις 3 του Ιούλη κάποια άλλη γενιά θα πενθήσει για ένα άλλο ίνδαλμα.

Έναν ποιητή που τραγουδούσε :

 

What have they done to the earth?
What have they done to our fair sister?
Ravaged and plundered and ripped her and bit her
Stuck her with knives in the side of the dawn
And tied her with fences and dragged her down

I hear a very gentle sound
With your ear down to the ground
We want the world and we want it... Now !

 

Jim Morrison - When the music's over

 

 

Το ότι η πρώτη γενιά είναι δημιούργημα της δεύτερης είναι δεδομένο τα χαρακτηριστικά τα οποία της προσέδωσε, οι διέξοδοι που της άφησε, καθώς και οι δρόμοι που της έδειξε είναι κάτι που θέλει ώρες ολόκληρες να αναλυθεί.

Αυτό που έχω να καταθέσω είναι πως άσχετα από τους λόγους και τους υπεύθυνους αυτού του δημιουργήματος δεν έχω καμία απολύτως εμπιστοσύνη στα κριτήρια, στον τρόπο, στα αντανακλαστικά, στην ουσία, στο αισθητήριο, στην αισθητική, στα κίνητρα και στις αποφάσεις της πρώτης. 

 

Ανησυχώ. 

Πραγματικά ανησυχώ ...;