trojanhorse.gifΜια εξαιρετική προσέγγιση που διάβασα σήμερα στους Διαλόγους της Ελευθεροτυπίας.

Αξίζει πραγματικά τον κόπο να την διαβάσετε.


Στην ελληνική οικονομία και τη δημοσιονομική καμπούρα της εστιάζουν τα φώτα τους οι διεθνείς αγορές. Όχι, φυσικά, γιατί ενδιαφέρονται για το αν μπορεί και με τι κόστος να δανειστεί μία υπερχρεωμένη και αφερέγγυα αλλά μικρή οικονομία (αυτό αφορά τους συγκεκριμένους επενδυτές ομολόγων), αλλά γιατί οι συνεχείς επικρίσεις περί επικείμενης χρεοκοπίας και οι κάθε είδους βολές για αδυναμία αναχρηματοδότησης του χρέους πάνω στον αδύναμο κρίκο που αποτελεί η χώρα μας κινδυνεύει να διαρρήξει το σύνολο της ευρωπαϊκής αλυσίδας.

 Γεγονός που δίνει λαβή για μία πολύ ευρύτερη κερδοσκοπία σε βάρος των νοτιοευρωπαϊκών οικονομιών, των ομολογιακών τους εκδόσεων και του κοινού με τις λοιπές χώρες-μέλη νομίσματος, του ευρώ (-9% μέσα σε λίγες εβδομάδες).

 Η καταγγελία δεν είναι καινούργια (βλ πρόσφατες δηλώσεις Παπανδρέου-Θαπατέρο), όμως κανείς δεν λέγει ανοιχτά πως οι υποκινητές της μαεστρικά καθοδηγούμενης κερδοσκοπίας έχουν αγγλοσαξονικό χρώμα. Και όταν το υπονοούν, ουδείς εξηγεί το γιατί το επιδιώκουν. Στο κάτω-κάτω θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως η υποτίμηση του ευρώ διευκολύνει τις γερμανικές και άλλες εξαγωγές ενισχύοντας την αναιμική ανάκαμψη της Ευρώπης.

 

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι πολύ διαφορετική. Γιατί στην εξαιρετικά δυσοίωνη εποχή της κρίσης στην οποία έχουμε εισέλθει και παραμένουμε παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς των διεθνών οργανισμών που οσφραίνονται ανάκαμψη στον ορίζοντα, αυτό που μετρά σήμερα δεν είναι η εξαγωγική και παραγωγική ανάκαμψη, όσο η χρηματοδότηση των τεράστιων συσσωρευμένων δημοσίων ελλειμμάτων και χρεών. Και εδώ δεν μετράνε οι δείκτες όπως τα ποσοστά χρέους/ΑΕΠ αλλά τα απόλυτα νούμερα. Τι σημασία έχουν τα 53 δις που θέλει να δανειστεί φέτος η Ελλάδα μπροστά στα 3,5 τρις που έχει ανάγκη συνολικά η Ευρωζώνη, ή μπροστά στα 9,3 τρις που έχει ανάγκη να δανειστεί η Β. Αμερική ;

 

Αυτές οι περί ελληνικής χρεοκοπίας ιστορίες είναι γελοιότητες που απλά θέλουν να αποκρύψουν το μέγεθος της δημοσιονομικής θύελλας που πλησιάζει με μεγάλη ταχύτητα τις ακτές των δύο ατλαντικών ηπείρων έτοιμη να μετατραπεί σε τυφώνα. Όχι ότι δεν υπάρχει κίνδυνος χρεοκοπίας. Υπάρχει και εάν συνεχίσουν οι αγορές να κερδοσκοπούν έτσι σε βάρος μας είναι πολύ πιθανόν να συμβεί φέτος κιόλας. Όμως, κανείς δεν νοιάζεται για το πως θα καλυφθούν οι ελληνικές δανειακές ανάγκες 50 δις όταν συνολικά οι χώρες του ΟΟΣΑ οφείλουν φέτος να δανεισθούν 16 με 20 τρις. Προσέξτε πως αναπτύσσεται το τσουνάμι των δανειακών αναγκών του ΟΟΣΑ : 9 τρις το 2007, 12 τρις το 2008, 16 τρις το 2009 και σύμφωνα με τις επίσημες και σίγουρα εσφαλμένες εκτιμήσεις 16 τρις το 2010 (γράψε 20 για να είσαι μέσα).

 

Με άλλα λόγια όλη η φασαρία γίνεται για το 0,25% του συνολικού ετήσιου δανεισμού των χωρών του ΟΟΣΑ εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία των αναγκών αφορούν τις χώρες του G7. Ποιές από τις χώρες του G7 έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα και γιατί ; Μα είναι προφανές πως εδώ ΗΠΑ και Βρετανία τρέχουν να κρύψουν τη γύμνια τους πίσω από ένα φύλλο συκής που ακούει στο όνομα...Ελλάδα και τον θάμνο της ΕΕ στον οποίο αυτό ανήκει. Γιατί συμβαίνει αυτό ; Μα γιατί οι ΗΠΑ σκοπεύουνε να αυξήσουν την ετήσια ικανότητα ομοσπονδιακού κρατικού δανεισμού στα 14 και κάτι τρις (βλ πρόσφατη νομοθετική αύξηση αυτού του ορίου από 12 τρις που ήταν μέχρι σήμερα) την ίδια στιγμή που φοβούνται μήπως η Κίνα πάψει να επενδύει στα κρατικά τους ομόλογα (έχει ήδη ξεκινήσει τη διαφοροποίηση του χαρτοφυλακίου των συναλλαγματικών της διαθεσίμων φοβούμενη την χρόνια αδυναμία του δολαρίου). Και γιατί η Βρετανία αδυνατεί να εξέλθει από την ύφεση ενώ το χρηματοπιστωτικό της σύστημα και η αγορά ακινήτων παραμένουν εξαιρετικά προβληματικοί τομείς αμφότεροι. Σε σημείο μάλιστα που ο πρόεδρος του μεγαλύτερου ομολογιακού fund στον κόσμο Bill Gross (της PIMCO) να εκδώσει πρόσφατα επενδυτική οδηγία αποφυγής των βρετανικών ομολόγων λόγω επικείμενης υποτίμησης και τραπεζικών προβλημάτων (χρεοκοπιών). Να σημειωθεί πως περασμένο Νοέμβριο η Morgan Stanley είχε προειδοποιήσει τους πελάτες της για τον κίνδυνο η Βρετανία να καταστεί η πρώτη χώρα του G10 (μεγάλες οικονομίες) που θα αντιμετωπίσει φυγή κεφαλαίων και μία μεγάλη κρίση χρεών τους προσεχείς μήνες' (βλ 30-11-09, Ambrose Evans-Pritchard, Telegraph).

 

Όταν, λοιπόν, ο αγγλοσαξονικός Τύπος ξερνά τόση χολή κατά της Ελλάδας ρίχνοντας λάδι στη φωτιά της κερδοσκοπίας, έχουμε κάθε λόγο να σκεφτόμαστε μαζί με πολλούς άλλους ευρωπαίους αναλυτές πως μαυρίζοντας την Ελλάδα επιχειρούν να καλύψουν τη δική τους καμπούρα και γύμνια. Υπάρχει ένας υπόγειος ανταγωνισμός ΗΠΑ-Βρετανίας (με την ΕΕ) στο τομέα της χρηματοδότησης των χρεών και της σταθεροποίησης των νομισμάτων και παρόμοια δημοσιεύματα υπονομεύουν όχι μόνο την Ελλάδα αλλά την ευρωπαϊκή ενότητα και το κοινό νόμισμα. Αυτή ήταν η ουσία της πρωθυπουργικής καταγγελίας Παπανδρέου-Θαπατέρο στο Νταβός για τις εξυφαινόμενες μηχανορραφίες και πως επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί η Ελλάδα από 'τρίτους' ως Δούρειος Ίππος άλωσης της ΟΝΕ μέσω της επίδρασης ντόμινο.

 
 

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό όχι μόνον γιατί ο αγγλοσαξονικός Τύπος έχει βάλει στο μάτι τα 'γουρούνια' (PIIGS ήτοι Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία) με πρώτο την Ελλάδα και απώτερο στόχο το ευρώ και την ικανότητα δανεισμού της Ευρωζώνης, αλλά και γιατί η Ευρώπη δεν πρόκειται να αφήσει την Ελλάδα αβοήθητη να εκτροχιαστεί εκτός ευρώ ασχέτως της διττής γλώσσας που χρησιμοποιούν οι ευρωπαίοι επίσημοι. Βεβαίως, συγχρόνως, η ΕΕ δεν πρόκειται να σπεύσει προς βοήθειά της εάν προηγουμένως η Ελλάδα δεν κάνει ότι είναι δυνατόν να βοηθήσει τον εαυτό της. Η ΕΕ δεν πρόκειται να εκπονήσει ειδικό σχέδιο διάσωσης για την Ελλάδα. Φαίνεται, όμως, να σχεδιάζει κάτι σχετικό για οποιαδήποτε χώρα-μέλος βρεθεί σε παρόμοια ανάγκη, ένα νέο είδος κανονισμού για ανάλογες περιπτώσεις. Το πότε θα ανακοινωθεί είναι άγνωστο και μάλλον εξαρτάται από τη πορεία της κρίσης.

 

Αν, πάντως, η ελληνική κρίση τεθεί εκτός ελέγχου χωρίς να υπάρξει ευρωπαϊκή βοήθεια, αυτό θα γίνει όχι επειδή η ΕΕ δεν θα θέλει, αλλά μάλλον επειδή δεν θα μπορεί γιατί θα βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης η ίδια. Θα σημαίνει, δηλαδή, πως η ενωμένη νομισματικά Ευρώπη πνέει τα λοίσθια...Οπότε, αλίμονο, στον κόσμο όλο.