Είμαι απίστευτα θυμωμένος.παπακονστα.jpg

Μπορώ και έχω μάθει να ανέχομαι (όπως κάθε Έλληνας) σχεδόν τα πάντα.

Έχω όμως ένα μεγάλο θέμα με δύο βασικά πράγματα.  Την βλακεία και την κοροϊδία.

Δεν αντέχει το νευρικό μου σύστημα και δεν έχω κανένα φίλτρο στις αντιδράσεις μου όταν συνομιλώ ή συναναστρέφομαι με ηλιθίους (ειδικά όταν εξυπνακίζουν) και χάνω κάθε έλεγχο όταν κάποιος με θεωρεί κορόιδο.

 

Σήμερα λοιπόν πήγα ως είχα υποχρέωση να πληρώσω αυτά τα ρημάδια τα τέλη που για ένα σαράβαλο του 1992 κόστισαν το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 350 ευρωπουλακίων.

Όλα καλά ως εδώ, μια χαρά και η εξυπηρέτηση σε 20-25 λεπτά είχα τελειώσει.  Είχα και μια χαρά και μια περηφάνια μέσα μου που έβαλα και εγω το λιθαράκι μου έστω και αν δυσκολευτηκα (2 παιδιά βλεπετε) στην προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε μήπως και καταφέρει αυτή η παντερμη οικονομία να ανακάμψει...

Πάω λοιπόν στο ισόγειο.  Να πιω ένα καφέ να ανοίξει το ματάκι μου που έτρεχα να προλάβω το σχολείο της μικρής, να πάω να βγάλω λεφτά κτλ κτλ...

 

Στο κυλικείο της εφορίας, 5-6 τραπεζάκια με άλλους που είχαν ανάγκη καφεΐνης, μπροστά μου 7-8 άτομα να περιμένουν υπομονετικά, μια κοπελιά που μέχρι να εξυπηρετηθώ έχει πάει και έχει έρθει 2-3 φορές κουβαλώντας καφέδες και σάντουιτς στα γραφεία και ένας τύπος σε μια καβάντζα πίσω στον πάγκο να βγάζει αβέρτα φωτοτυπίες.

Πίσω από τον πάγκο άλλα 3 άτομα να φτιάχνουν καφέδες, να πουλούν κρουασάν και τυρόπιτες.

Αυτό που με διέλυσε ήταν αυτή η θλίψη μιας όμορφης ταμειακής μηχανούλας που περίμενε κάποιος από τους πέντε να φιλοτιμηθεί να της χτυπήσει καμία αποδειξούλα.

Μάταια.   Ούτε μια δεν εκτυπώθηκε όση ώρα περίμενα.  Διέκρινα πως υπήρχε μια απόδειξη με 5-6 είδη χτυπημένα αφημένη πάνω της έτσι για το ξεκάρφωμα (όποιος έχει μαγαζί ξέρει την πατέντα).

Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι ...  Έφυγα αμέσως και πήγα στο κτήριο της ΣΔΟΕ να καταγγείλω το γεγονός.  «Ο διευθυντής δεν είναι εδώ» μου είπαν.  Τους εξήγησα πως πρέπει οπωσδήποτε να στείλουν κάποιον να κάνει έστω μια σύσταση.  Μου απάντησαν «μα το γραφείο τάδε είναι ακριβώς δίπλα στο κυλικείο γιατι δεν απευθυνθήκατε εκεί ? Μπορούν και αυτοί να επιληφθούν».  Ρώτησα αν τα 200 μέτρα είναι μεγάλη απόσταση ή αν γνωρίζουν την ύπαρξη μιας συσκευής που λέγεται τηλέφωνο και με το οποίο θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν άμεσα με τον Δ/ντη της υπηρεσίας...

Δεν είδα καμια διάθεση ο ένας μάλιστα μου είπε πως όταν έγινε σχετικός έλεγχος στο κυλικείο της εισαγγελείας πριν αρκετούς μήνες ο τότε εισαγγελέας τους πήρε τηλέφωνο να τους κάνει παρατήρηση γιατί δεν είχε ενημερωθεί ο ίδιος !!!!  Οπότε καταλήγω εδω να το καταγγέλω δημόσια...

Ερωτώ λοιπόν και πιστεύω πως είναι εύλογα τα ερωτήματα μου.   Δεν είναι προκλητικό το γεγονός αυτό ?  Δεν δηλώνει ανεπάρκεια της όποιας Δ/νσης ?  Δεν είναι χοντράδα στο κτήριο - κρεματόριο της τσέπης μας να συμβαίνει προκλητικά τέτοιο πράγμα ?

Πως θα ζητήσεις σαν Κράτος από τον κάθε φουκαρά να έρθει να σου τα σκάσει και έναν όροφο πιο κάτω άλλοι να έχουν στήσει πανηγύρι φοροδιαφυγής ?

Με τι μούτρα θα μπούνε στο μαγαζί του κάθε μικρο-μικρού επιχειρηματία να τον γράψουν γιατί η απόδειξη δεν συνόδευε την πορτοκαλάδα κατά την έξοδο της από τον πάγκο και ως την παραλαβή της από τον πελάτη ??

Αρκετά λοιπόν ...

Με τον μαγαζάτορα που θεωρεί εμάς  κορόιδα και εαυτόν μάγκα.

Με το Δ/ντη, Προϊστάμενο, υπάλληλο που μέσα στην ίδια την εφορία δέχεται αν του πηγαίνει καφές από κυλικείο ιδιώτη χωρίς αποδειξη.

Από τον πολίτη που δεν μπαινει στην διαδιακασία να ανοίξει τα μάτια να δει και να καταγγείλει το πανηγύρι που στήνεται από κάθε καφετζή, εργολάβο, μεγαλοεπιχειρηματία, πολιτικό, δικηγόρο, γιατρό προκλητικά και με αυθάδεια μπροστά στα ίδια του τα μάτια.

Κε υπουργέ,  απ'ευθείας σε εσάς η παράκληση.  Τρίξτε τους τα δόντια.  Καιρός να σφίξει κανένας τροφαντός ποπουδάκος.