Για εμάς σύντροφε και αδερφέ οι γιορτές και τα ξεκινήματα δεν περιμένουν καμιά Πρωτοχρονιά...

Γιατί, όπως ξανάπαμε,  και απο το πουθενά ακόμα βρίσκουμε τον τρόπο, να κάνουμε τα πάντα χαρά (χαρά αισθήματος και όχι διαχεομένου συναισθήματος, με λίγα λογια όχι χαζοχαρουμενιάς) 

και την καθημερινότητα ένα απέραντο πανηγύρι...

Ακροβατώντας... 

πάντα ακροβατώντας.  Μεταξύ του κάθε "άλλου" και του κάθε "αυτού"

Καταλαβαίνεις ε ?