Έχω εγγράφως καταθέσει, ενυπόγραφα μάλιστα, θέτοντας έτσι εαυτόν ανοιχτό στον όποιο διάλογο και την όποια κρίση, πως αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη πρόταση του Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ για τον τρόπο με τον οποίο θα διοικείται αυτή η πολύπαθη χώρα πολύ απλά δεν θα ήμουν ΠΑ.ΣΟ.Κ.  Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν.

  Ατύχησα λόγω διαφόρων υποχρεώσεων να παρακολουθήσω από κοντά τις εργασίες του συνεδρίου της Τ.Ε.Δ.Κ. Δωδεκανήσου, κενό που ευτυχώς μου κάλυψε η Δημοτική Τηλεόραση της Κω η οποία μπήκε στον κόπο να προβάλλει όλες σχεδόν τις τοποθετήσεις.

  Αν ήταν απλά η έκπληξη το μόνο ερέθισμα που μου έμεινε από όσα παρακολούθησα ίσως και να μην έμπαινα καν στην διαδικασία να γράψω αυτές τις αράδες, όμως όπως συμβαίνει συνήθως, η έκπληξη ακολουθήθηκε και από ένα άλλο δυνατό συναίσθημα.  Στην προκειμένη περίπτωση μόνο χαρά δεν ήταν.

  Για να μην θεωρηθώ πάλι πολέμιος ή αιρετικός του ίδιου μου του χώρου εξηγώ από την αρχή πως δεν θα σχολιάσω τις τοποθετήσεις Νεοδημοκρατών (δεν λέω «δεξιών» γιατί δυστυχώς δεν είναι η Νέα Δημοκρατία το μόνο κόμμα που έχει την «χαρά» να τους έχει στις τάξεις της, έχουμε πάμπολλους και από δω μεριά), για τον απλούστατο λόγο πως υπάρχει βασική διαφωνία στην όλη θεώρηση των πραγμάτων οπότε και καθίσταται σχεδόν αδύνατη η προσέγγιση και η συνεννόηση όταν δεν έχεις την ίδια βάση, το ίδιο ζητούμενο.  Για να γίνω σαφής δεν με ενδιαφέρει η συζήτηση περί συγκέντρωσης της όποιας εξουσίας σε οποιοδήποτε επίπεδο.  Άρα με όσους φρονούν πως η ελεύθερη αγορά θα πρέπει να γίνει ο νταβατζής της ζωής όλων μας και πως θα πρέπει οι πολίτες να αράξουμε στην βολική αν-ευθύνη μας και να αφήσουμε του «ειδικούς» (βλ. πολιτικούς)  να αποφασίζουν για την μοίρα μας, εγώ προσωπικά δεν βρίσκω πεδίο για να ανοίξω διάλογο.

  Περίμενα λοιπόν τους αιρετούς όλων των θέσεων και βαθμίδων που εξελέγησαν με τις ευλογίες του κινήματος που,  μετά από τόσους αγώνες, άνοιξε τα φτερά της τοπικής αυτοδιοίκησης  και την πήγε παραπέρα, αν μη τι άλλο να είχαν την ανάγκη, την ελπίδα, την βλέψη και το όραμα να συνεχίσουν με το δικό τους λιθαράκι και πρωτίστως να τιμήσουν με την φυσική τους παρουσία το σύνολο των εργασιών. Δεν το έκαναν.

  Περίμενα να είναι κοινός στόχος των συγκεκριμένων παρισταμένων οι κοινωνίες πολιτών μέσα από μια ισχυρή τοπική αυτοδιοίκηση (πως αλλιώς θα μπορούσε άλλωστε ?) .... Αλλά μάλλον ανέμενα επί ματαίω.

Περίμενα να ακούσω την τοποθέτηση που θα είχε σαν βασικό μπούσουλα το  «Το μέλλον για προοδευτικές πολιτικές βρίσκεται στο να εμπιστευθούν οι ηγέτες τους πολίτες» την φράση ορόσημο του αρχηγού του κινήματος ... το έπραξαν λίγοι.

  Περίμενα το pontium να γίνει -όπως θα πρέπει με την παραμικρή αφορμή που δίνεται-  καταπέλτης προώθησης του νέου οράματος-στοιχήματος του προοδευτικού χώρου και όχι κρεβάτι ψυχαναλυτικής συνεδρίας που πήγε ο καθείς να βγάλει τα απωθημένα του, ούτε θυμιατό για το μνημόσυνο των πεπραγμένων σας.

  Περίμενα ο γνώμονας να ήμουν εγώ, ο απλός πολίτης, ο κάθε πολίτης και ο τρόπος που θα μας κάνετε συμμέτοχους στις αποφάσεις και την διαχείριση του πλούτου που εμείς παράγουμε και όχι τα φράγκα που θα διεκδικήσετε για την ισχυροποίηση της εξουσίας σας.  Εξουσίας  που θέτει τις προτεραιότητες κατά το πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας.

  Περίμενα να είχατε ασχοληθεί -έστω απλά αναγινώσκοντας την- με την πρόταση για την τοπική αυτοδιοίκηση που κατέθεσε η ομάδα προσυνεδριακού διαλόγου πέρσι τον Φεβρουάριο και ίσως εκεί θα ανακαλύπτατε πως η «τάπα» που φάγατε από τον κ. Καραμάριο πως όλα περί διοικητικής μεταρρύθμισης δεν έχουν καμία βάση διότι το σύνταγμα δεν μπορεί να αναθεωρηθεί για αρκετά χρονάκια ακόμη, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.  Περίμενα να ανακαλύψετε (στην ίδια πρόταση)  τα πρώτα αναγκαία βήματα της Διοικητικής Μεταρρύθμισης που βασιζόμενα στο ισχύον Σύνταγμα θα αποτελούσαν μια στέρεη βάση για την μεγάλη αλλαγή που θα ωθούσε πλέον σχεδόν νομοτελειακά στον ερχομό των πολιτών στο προσκήνιο. 

Ξέχασα όμως πως αυτή η πρόταση φτιάχτηκε από «πιτσιρικάδες» που δεν έχουν την «γνώση» και την «εμπειρία» σας.  Θα το εκτιμούσα όμως βαθύτατα αν μπαίνατε έστω στον κόπο να την συζητούσαμε έστω και μετά το συνέδριο, έστω και τώρα. Και θα δεχόμουν με μεγάλη χαρά την οποιαδήποτε τεκμηριωμένη πρόταση ειδικά στο σημείο στο οποίο εξακολουθητικά θεωρώ πως σφάλλετε, αυτό του αιρετού περιφερειάρχη.  Που δεν έχει βρεθεί κανείς να μου απαντήσει (τεκμηριωμένα πάντα) αν υπάρχει ο κίνδυνος ο αιρετός περιφερειάρχης να βρεθεί στο ίδιο αδιέξοδο που φέρατε κάποτε και τους αιρετούς Νομάρχες οι οποίοι βάσει του Συντάγματος ως Αιρετοί δεν είχαν καμία αρμοδιότητα οπότε οι εξουσίες μεταβιβάστηκαν αναγκαστικά ένα σκαλί πιο πάνω με τα γνωστά αποτελέσματα , εννοώντας τις ιστορικά και πολιτικά υποκριτικές κατηγορίες για συγκεντρωτισμό του εκπροσώπου της κυβέρνησης, συγκεντρωτισμό που οι ίδιοι δημιουργήσαμε.

  Περίμενα ακόμη η ανάγνωση της ίδιας πρότασης να σας υπενθύμιζε πως δεν χρειάζεται καν να μπείτε στην διαδικασία συζήτησης και να προσπεράσετε αγνοώντας την οποιαδήποτε πρόταση για συνενώσεις, παντρέματα, χωρίσματα, κτλ από την στιγμή που το 2001 θεσπίστηκαν με νομοθέτημα της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ οι διαδημοτικές συνεργασίες, πράγμα που πάλι σας το κατέθεσε ο κ. Καραμάριος, λησμονώντας όμως να πει πως οι συνεργασίες απαιτούν μη εξουσιαστικά συμπλεγματικές υπάρξεις, ταγμένες στο κοινό καλό και μακριά από τοξικές υστεροβουλίες για να μπορέσουν να ευδοκιμήσουν και να αποδώσουν.

  Περίμενα να μην πέσετε στην παγίδα και να χρησιμοποιήσετε τον όρο «Διοικητική Μεταρρύθμιση» πιστεύοντας πως και η κυβέρνηση της Ν.Δ. χρησιμοποιεί τον όρο εννοώντας το ίδιο πράγμα.    Περίμενα να κάνετε γνωστό το πασιφανές πως δηλαδή το εγχείρημα της «Διοικητικής Μεταρρύθμισης» έτσι όπως το εννοούσε ο παραπαίων άρχοντας του κρατιδίου ήταν μια αισχρή απόπειρα συγκεντρωτισμού που τελευταία στιγμή την σκαπουλάραμε.  Περίμενα επίσης με πάθος να αντιτάξετε όλα αυτά  που τέσσερα χρόνια καταθέτει, αναλύει και φωνάζει ο Πρόεδρος και δεν τον κατανοείτε ή κάνετε πως δεν τον κατανοείτε.

  Περίμενα πολλά, είδα ελάχιστα, και αν χάρηκα αυτό έγινε με τα ίδια και τους ίδιους που χαιρόμουν πάντα.  Κλείνω με την ελπίδα πως τέτοιες συνάξεις στο μέλλον θα πάψουν να θυμίζουν αγγαρεία, θα τους περισσεύει το θάρρος, οι πρωτοπόρες ιδέες, η ελπίδα και πως οι εκπρόσωποι του προοδευτικού χώρου θα κομίζουν τα παραπάνω ως βασικό χαρακτηριστικό του λόγου και της προοπτικής που αντιπροσωπεύουν.

Ο επίλογος μου εξ ολοκλήρου δανεισμένος από έναν καλό φίλο.. σύντροφο στις ατέρμονες internetικές αναλύσεις σε φόρουμ που παράγεται πολιτικός λόγος

Βλέπω την πολιτική ζωή του τόπου και θλίβομαι.
Η πολιτική έχει μετατραπεί σε δημοσιογραφία.
Σε δημοσιογραφία κριτικών ... .
Κριτική κάνει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση της ΝΔ, στον ΣΥΡΙΖΑ, στο ΚΚΕ ... .
Κριτική κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ, στη Ν.Δ. στο ΚΚΕ.
Κριτική κάνει το ΚΚΕ στους άλλους,
Κριτική κάνει η Ν.Δ. στο ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΡΙΖΑ, στο ΚΚΕ, λες και δεν είναι τόσα χρόνια κυβέρνηση κάνει κριτική ακόμα και στον εαυτό της.
Σαν στείρα ανέραστη δημοσιογράφο έχει καταντήσει η πολιτική.
Ειλικρινά δεν μπορώ να διαχωρίσω πλέον τον λόγο ενός πολιτικού από τον λόγο του Χατζηνικολάου, του Ευαγγελάτου, της Στάη ... .
Δημοσιογραφοποίηση της πολιτικής που όλοι περιγράφουν και κριτικάρουν, χωρίς πρόταση ουσίας, κριτική για να υπάρχουμε, για να βγαίνει το μεροκάματο.
Πολιτική όμως δεν είναι η κριτική ταινιών, βιβλίων και τραγουδιών άλλων δημιουργών.
Πολιτική είναι η δημιουργία, η παραγωγή θέσεων, αναλύσεων και λύσεων ... η παραγωγή συνολικών και ειδικών προτάσεων.
Πολιτική είναι το ίδιο το φίλμ, το ίδιο το βιβλίο, το ίδιο το τραγούδι.
Σκηνοθέτης, συγγραφέας και συνθέτης είναι ο πολιτικός και όχι ο κριτικός.
Η δημοσιογραφοποίηση της πολιτικής, η κριτική απόσταση, η στειρότητα της ιδέας και της υλοποίησής της είναι παρούσες.
Τι οφείλει να κάνει αυτή η δράκα ανθρώπων που μάχεται και τόσοι άλλοι που είναι αλληλέγγυοι και έχουν ανάγκη την πολιτική, την πρόταση, την δημιουργία, το γνωρίζουμε πλέον καλά.
Ας σπείρουν και κάποιοι σε αυτή την χώρα.

 

Καλή σας ημέρα


Καραγιάννης Θεόδωρος