Μου μιλούν για δικαιοσύνη....οι δικαστές,
Μου μιλούν για ηθική...οι αγύρτες,
Μου μιλούν για ζωή...οι δολοφόνοι,
Μου μιλούν για όνειρα...οι έμποροι,
Μου μιλούν για ισότητα...τα αφεντικά,
Μου μιλούν για φαντασία...οι υπάλληλοι,
Μου μιλούν για ανθρωπιά...οι στρατοκράτες,
Εγω σωπάινω....Φτύνω.
Σαϊτα - Πετάει ελεύθερη με τον ένα τρόπο ή τον άλλο απο το 2005...
Προς πείσμα πολλών.........
ΡΕΝΑ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ της ΡΟΔΟΥ
Τυχαία, χθες το πρωί έπεσα πάνω σε μια ραδιοφωνική συνέντευξη ενός
Έλληνα που ζει στη Γερμανία εδώ και 45 χρόνια. Αντικείμενο συζήτησης η
ανθελληνική προπαγάνδα και πόσο αυτή έχει επηρεάσει τους Γερμανούς
πολίτες έναντι των Ελλήνων που ζουν στη χώρα τους. Ο συνεντευξιαζόμενος
περιέγραφε μια πρωτοφανή κατάσταση, ένα μένος άνευ προηγουμένου, που
όμοιό του δεν έχει υποστεί κανένας πολίτης άλλης εθνικότητας που ζει στη
Γερμανία. Μόνο με την προπαγάνδα κατά των Εβραίων που προηγήθηκε του
πογκρόμ που εξαπέλυσε εναντίον τους ο Χίτλερ, μπόρεσε να τη συγκρίνει!
Tου Πασχου Μανδραβελη
Εφημερίδα Καθημερινή 18/03/2010
Kάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επισκέφθηκε τους Δελφούς. Εκεί του έδειξαν τη μεγάλη πέτρα που σημάδευε στην αρχαιότητα τον «ομφαλό της γης». Eκείνος ζήτησε να την πετάξουν μακριά, διότι «με κάτι τέτοια οι Νεοέλληνες αρνούνται να προοδεύσουν». Αν ζούσε σήμερα ο μεγάλος Ελληνας πολιτικός θα μειδιούσε, διότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει ένας ομφαλός της γης. Για την ακρίβεια, κάθε κωμόπολη της χώρας αποτελεί τον ομφαλό της ιστορίας. Κάθε χωριό έχει εμφανίσει κάποιο ιστορικό προηγούμενο για να εξαιρεθεί από το πρόγραμμα συνένωσης «Καλλικράτης».
της Δ.Μ. Φούρλα
Είκόνα φτιάχνει η λέξη "κρίση" ;
Aν έχεις διαβάσει πολλά παραμύθια και το αγαπημένο σου ήταν η
Σταχτοπούτα, ακούς κρίση
και φαντάζεσαι την Ελλάδα ως πτώμα , ντυμένο Σταχτοπούτα.
Μια Σταχτοπούτα πτώμα , πάνω σε κουρέλια , που την περιφέρουν ανίκανοι
πολιτικοί στις πρωτεύουσες της Ευρώπης σαν ατραξιόν τσίρκου.Του Τσίρκου
του Λουντέμη.
του του αδερφού και συμπορευτή, Αντώνη Ανδρουλιδάκη
Το πρόταγμα «ψωμί-παιδεία-ελευθερία» που έθεσε η μεταπολίτευση στον
αντίποδα του εμφυλιοπολεμικού δόγματος «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», είναι ολοφάνερο πλέον ότι κλείνει τον εν
πολλοίς ανεκπλήρωτο κύκλο του, με την επιπρόσθετη, όμως, τραγωδία, ότι
δεν υφίσταται, ούτε κάν διαγράφεται στον ορίζοντα, η εναλλακτική πρόταση
που θα μπορούσε να αντικαταστήσει το φθαρμένο σύστημα.
Σαν σήμερα κρεμάστηκε στο δωμάτιο του ο Νικόλας Ασιμος.
Ο άνθρωπός -φάντασμα μεσ' τούς ανθρώπους, το φάντασμα- άνθρωπος μέσ' τα φαντάσματα...
Δεν του πρέπει και ούτε χωρά σε ένα μνημόσυνο, δεν πλησιάζουν καν οι λέξεις.
Αν είναι κάτι να μας μείνει ας είναι η προσπάθεια του λίγο καιρό πριν τα κάνει όλα μαϊντανο να μας πει δυο κουβέντες. Ας τους δώσουμε λίγη προσοχή έστω και μετά απο 22 χρόνια.
του Χρήστου
Γιανναρά
Η εξεταστική της Βουλής επιτροπή για το Βατοπέδι ανέλαβε να διερευνήσει τις περίεργες οικονομικές συναλλαγές της αγιορείτικης μονής με το ελλαδικό κράτος. Το περίεργο των συναλλαγών έγκειται, κυρίως, σε υπερτιμήσεις της αξίας εδαφικών εκτάσεων ιδιοκτησίας της μονής που ανταλλάχθηκαν με ακίνητα του δημοσίου.
Το θέμα που ειδικότερα ενδιαφέρει την επιτροπή της Βουλής είναι αν, από τους πακτωλούς των χρημάτων, στους οποίους μεταφράστηκαν οι υπερτιμήσεις των βατοπεδινών κτημάτων, επωφελήθηκαν λάθρα κομματικοί μηχανισμοί με τη μεσολάβηση των υπεύθυνων για την ανταλλαγή υπουργών. Είναι γνωστό ότι η εμπορευματοποίηση της πολιτικής (στην Ελλάδα ασύδοτη) απαιτεί ιλιγγιώδη ποσά που μόνο η διαπλοκή των κομμάτων με διεφθαρμένους χρηματοδότες μπορεί να εξασφαλίσει.
Του Θέμου Αναστασιάδη Απο το Πρώτο Θέμα
Ολοι γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο από τους βλάκες.
Αποδεικνύεται
εν τοις πράγμασι ότι η γνώση μας είναι περιορισμένη, διότι πιο
επικίνδυνος κι απ’ τους συμπαθείς αφελείς χαζούς είναι ο πονηρός
ημιμαθής. Οπως όλοι όσοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους σ’ αυτές τις ακραία
κρίσιμες για τη χώρα συνθήκες, ότι δήθεν είναι δυνατόν να «τη βγάλουμε»
χωρίς να υποφέρει κανείς! Ή μάλλον όλοι οι άλλοι εκτός από τους ίδιους!
Οταν κινδυνεύει κυριολεκτικά η Ελλάδα, δεν το
χωνεύει το
χοντροκέφαλό τους πως αν δεν επιζήσει κουτσά στραβά δεν θα μείνει ούτε
κολυμπηθρόξυλο;
του Αντώνη Ανδρουλιδάκη
Όταν ο Μισέλ Φουκώ στο σπουδαίο έργο του «Ιστορία της Σεξουαλικότητας»,
υποστηρίζει ότι η συστημική καταδίκη της σεξουαλικότητας ευνοεί την
ανάπτυξη του συστήματος της εργατικότητας –κατά το γνωστό ανέκδοτο δεν
«πηδάς» που δεν «πηδάς»...δεν πας για ψάρεμα- προφανώς δεν είχε κατά νού
το ελληνικό υπόδειγμα. Όμως, η εμπειρική βιωματική πιστοποίηση του
καθενός μας, αυτό βεβαιώνει.
του Μάριου Ευρυβιάδη
Μετά την καραμανλική περίοδο κατά την οποία, όπως σκωπτικά υπογραμμίζει ο δημοσιογράφος Γιώργος Κύρτσος, εκδότης της εφημερίδας Free Press, «η βασική διαδρομή που ακολουθούσε ο Έλληνας πρωθυπουργός ήταν από την Ραφήνα στο Μαξίμου και πάλι στην Ραφήνα», η υπερκινητικότητα του Γ. Παπανδρέου και η προσωπική διπλωματία κορυφής που εφαρμόζει είναι εντυπωσιακή και χωρίς προηγούμενο στην μεταπολεμική Ελλάδα.
Της ΡΕΝΑΣ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ της ΡΟΔΟΥ
Καλά κάνουν στο τοπικό ΠΑΣΟΚ και σιγά - σιγά καταργούν την προσφώνηση
«σύντροφε». Αφού συντροφικότητα δεν υπάρχει, δεν υπάρχει λόγος να
υποκρίνονται μεταξύ τους.
Και θα εξηγήσω τι εννοώ:
Σήμερα η εσωκομματική μάχη δίνεται για το ποιος θα «φανεί» περισσότερο.
Η μάχη αυτή είναι σκληρή και δεν φέρει κανένα στοιχείο συντροφικότητας.
Από τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου περιόρισε τις αρμοδιότητες των
οργανώσεων (καλώς ή κακώς είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία) ο μόνος τρόπος
άσκησης «πολιτικής», είναι να οργανώνεις εκδηλώσεις και να καλείς
κάποιο βαρύγδουπο κυβερνητικό ή κομματικό στέλεχος για να μιλήσει. Αυτό
σου δίνει τη δυνατότητα να φωτογραφηθείς μαζί του, εμπλουτίζοντας το
προσωπικό σου portfolio (το φωτογραφικό άλμπουμ εννοώ, μην πάει στο
κακό το μυαλό σας), να κυκλοφορήσεις μαζί του σε κανένα εστιατόριο και
κανένα μπαράκι, μέχρι την επόμενη φορά που θα έλθει κάποιος άλλος, για
να επαναληφθεί η ιστορία.
Ο αδερφός Αντώνης ξαναχτυπά... απολάυστε !
Οι πιο σύγχρονες κοινωνιολογικές προσεγγίσεις, τόσο στην πατρίδα μας όσο και στη "φωτισμένη εσπερία" αναγνωρίζουν στην κοινωνία ένα, δύο ή και περισσότερα πλέγματα αντιλήψεων που αλληλεξαρτόμενα συγκροτούν εν τέλει τον "πολιτισμό" κάθε συλλογικότητας. Τον πολιτισμό, ως τρόπο που η συλλογικότητα αντιλαμβάνεται τα πράγματα. Ως τρόπο, με βάση τον οποίο η κοινωνία θέτει τις προτεραιότητες των αναγκών της και συνακόλουθα τη δρομολόγηση της υλοποίησης τους.
Έκπληκτος παρακολουθώ εδώ και δύο μέρες την κόντρα που έχει ξεσπάσει μεταξύ του τέως και του νυν Γ.Γ. της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.
Αλληλοκατηγορίες ένθεν και ένθεν, μπερδέματα με αριθμούς ευρωπαϊκά προγράμματα κτλ.
Έμεινα όμως σε
κάτι που μου προκάλεσε τρομερή εντύπωση.
Ρούσος Βρανάς ("Τα Νέα")
της Φωτεινής Τσαλίκογλου
Η κρίση, αν είχε φωνή, θα έλεγε: «Θα σ΄ ακολουθώ παντού, θα ζω κάτω από τη δική σου στέγη, θα παραμορφώνω τα όνειρά σου». Ομως η φωνή αυτή έτσι όπως πάμε κινδυνεύει να μη μας ξενίζει. Να γίνει μια γνώριμη και ανησυχητικά οικεία φωνή. Η «κρισιολογία», οι λόγοι που αφειδώς και ακατάπαυστα αρθρώνονται γύρω από την κρίση, εξοικειώνουν αλλά και οδηγούν στη φυσικοποίησή της. Η κρίση τείνει να πάρει τις διαστάσεις ενός φυσικού φαινομένου, κάτι με το οποίο καλούμεθα να ζήσουμε, όπως ο αέρας που αναπνέουμε, το νερό που πίνουμε.
Υπάρχουν χώρες στις οποίες ούτε τα πυρηνικά ούτε η συνεχής παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας ενοχλεί..
[ Δρόμοι ] - Ta Nea
Του Ρούσσου Βρανά , rvranas@otenet.gr
Να ξέρουμε...
...
τουλάχιστον για ποιους δουλεύουμε (όσο ακόμη έχουμε δουλειά). Και για
ποιους πληρώνουμε φόρους. Οι Ισλανδοί ξέρουν. Και γι΄ αυτό, σε ποσοστό
98%, αρνήθηκαν να πληρώσουν αυτοί τα σπασμένα για να σώσουν τις
χρεοκοπημένες τράπεζες της χώρας τους.
Κάπου μεταξύ internet, διαβάσματος, «ενημέρωσης», χρειάστηκε ένα και μόνο άρθρο σε ένα blog ενός «ιντερνετικού» φίλου να με κάνει να συνειδητοποιήσω πόσο λάθος είναι ο δρόμος μας.
της ΡΕΝΑΣ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ
Μουδιασμένη η κοινή γνώμη, χλιαρές οι αντιδράσεις της
αντιπολίτευσης, αντικρουόμενες οι εκτιμήσεις οικονομικών αναλυτών και
πολιτικών συντακτών, μετά την ανακοίνωση των νέων μέτρων από την
κυβέρνηση, των σκληρότερων που αναγκάζεται να λάβει η χώρα στη νεότερη
ιστορία της.
Σε άλλη περίπτωση, ανεπιφύλακτα οι πάντες θα είχαν συγκροτήσει ένα
ισχυρό κα αρραγές μέτωπο κατά της κυβέρνησης, αυτό που προσπαθούν να
χτίσουν τώρα τα συνδικάτα, ετοιμάζοντας εκτεταμένες κινητοποιήσεις,
περισσότερο από το επιβεβλημένο εκ του ρόλου τους καθήκον και λιγότερο
επειδή πιστεύουν ότι κάτι μπορούν να επιτύχουν.
Η λέξη που κάνει τη διαφορά στην παρούσα συγκυρία και μειώνει τις
αντιδράσεις είναι η «χρεοκοπία» το φάντασμα της οποίας πλανάται πάνω
από τη χώρα.
Μπροστά στον κίνδυνο της χρεοκοπίας της χώρας, οι περισσότεροι Έλληνες
δείχνουν διατεθειμένοι – υπό την προϋπόθεση της δίκαιης κατανομής των
βαρών- να βάλουν το χέρι για μια ακόμη φορά στην τσέπη.
Οι αποφάσεις του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του οικονομικού
επιτελείου, έχουν υπό αυτές τις συνθήκες, δύο αναγνώσεις. Η μια
δικαιολογεί τα μέτρα λόγω κρισιμότητας της κατάστασης και η άλλη – η
αρνητική – θεωρεί ότι η κυβέρνηση υπέκυψε στην συντηρητική
νεοφιλελεύθερη ΕΕ, αφιστάμενη από τους βασικούς της στόχους και τις
προεκλογικές εξαγγελίες της.
Οι αποφάσεις του πρωθυπουργού κρίνονται άλλοτε με θετικό και άλλοτε με
αρνητικό πρόσημο, ανάλογα με την οπτική που έχει κανείς απέναντι στα
δραματικά γεγονότα των τελευταίων μηνών.....
Η οπτική γωνία του συντρόφου μου Δ. Καραμήτσα που αξίζει να φτάσει στα αυτιά της Κυβέρνησης. Δικό σας χωρίς περισσότερα σχόλια.
Απορείτε με τον τίτλο ;
Α.
Απορείτε πως ένας άνθρωπος που μιλάει, αναλύει και γράφει τόσα χρόνια
για αναγκαιότητες αντίθετες με όσα εκφράζουν και επιβάλλουν τα πρόσφατα
οικονομικά μέτρα, γράφει ένα τίτλο με τον οποίο κρίνει ως άριστα τα
οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης;
Θα
σας εξηγήσω τους λόγους για τους οποίους χρησιμοποίησα τον τίτλο και
σύντομα θα καταλάβετε ότι είναι απόλυτα συνεπής και με τις φιλοσοφικές
μου απόψεις και με τις πολιτικές μου θέσεις. Λίγη υπομονή και λίγο
διάβασμα και θα καταλάβετε ότι δεν είμαι υμνητής καμίας κυβέρνησης και
καμίας βάρβαρης πολιτικής.
Το είπε ο Τζιμάρας ο Πανούσης, αλλά που να το καταλάβουμε;
Φάνηκε τόσο υπερβολικό ...; Κι όμως, είναι τόσο αληθινό.
Το «εξωπραγματικό» δημόσιο χρέος που μας έφερε στον πάτο του βαρελιού της ευρωπαϊκής ένωσης (υπάρχει κι άλλο βαρέλι, πιο κάτω, don't worry) ξεπερνά τα 300 δισ. ευρώ. Και τι παρατήρησε ο Τζιμάρας;
Ότι τόσα ακριβώς ήταν τα κέρδη των τραπεζών την τελευταία εξαετία!!!
Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας το ενεργητικό του τραπεζικού τομέα ήταν 233 δισ. ευρώ το 2000 και 275 δισ. ευρώ το 2004. Ξέρετε πόσο είναι σήμερα; 579 δισ. ευρώ. Οποιος έχει βγάλει τη β' δημοτικού και ξέρει να κάνει προσθαφαιρέσεις μπορεί να βρει τη διαφορά! Λεπτομέρεια; Από αυτά τα 579 δισ. ευρώ τα 400 είναι το ενεργητικό επτά τραπεζών: Εθνική, Eurobank, Alpha, Πειραιώς, ΑΤΕ, Εμπορική και Marfin!
Κάποιοι τους χάριζαν 28 δις ή λάθος θυμάμαι ????
Είναι
τρομακτική η αδιαφορία, με την οποία αντιμετωπίζεται από το καθηγητικό
κατεστημένο η άνοδος του φασισμού στα σχολεία. Δεν με εκπλήσσει,
βέβαια, το ότι όλα αυτά τα χρόνια, το εκπαιδευτικό προσωπικό έκλεινε τα
μάτια μπροστά στο γεγονός ότι τα σχολεία γινόντουσαν φυτώρια ρατσισμού
Οι Γερμανοί είναι
φίλοι μας. Κι ο λαικισμός ένας μεγάλος
εχθρός. Αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερος
από τον εαυτό μας. Αυτόν τον “εθνικό”
εαυτό μας που μας δικαιολογεί πάντα αφού
πρώτα μας τοποθετήσει στον υψηλό θρόνο
απ όπου όλοι και όλα, τα ξένα, των άλλων,
φαίνονται υποδεέστερα. Αρκεί να μην χρειάζεται
να μετρήσουμε με συγκεκριμένα μέτρα.
Να μην μιλάμε δηλαδή για έλλειμα, παραγωγικότητα,απόδοση,
κόστος. Αρκεί να μιλάμε για αόριστες,
μη μετρήσιμες,σχεδόν μεταφυσικές έννοιες.
Υπερηφάνεια, δόξα, ελληνικότητα,δίκιο.
Διαθέτουμε την μεγαλοπρέπεια των φιλολογικών
εννοιών. Τώρα βέβαια αν κάνουμε τον κόπο
να κοιτάξουμε την ιστορία των άλλων λαών
(και των Τούρκων και των Σέρβων και των
Άγγλών και των Βούλγαρων) θα διαπιστώσουμε
πως όλοι αυτοπροσδιορίζονται ως περήφανοι,
γενναίοι, ηρωικοί,αδικημένοι .Και διαθέτουν
όλοι και κατ αποκλειστικότητα τη θεία
ευλογία.
Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε πριν από τις εκλογές ότι το ΠΑΣΟΚ είναι
καταδικασμένο να επιτύχει,δεν ξέρω αν είχε συνειδητοποιήσει, αν είχε
διανοηθεί πόσο σύντομα θα καλείτο να αποδείξει ότι έχει σχέδιο όχι απλά
για την αναδιάταξη της οικονομίας της χώρας, αλλά για τη σωτηρία της
από την βέβαιη χρεοκοπία.
Πολλοί ερμήνευσαν τη χθεσινή δραματική ομιλία του πρωθυπουργού ενώπιον
της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του, ως μια προσπάθεια
προλείανσης του εδάφους για τη λαίλαπα των σκληρών οικονομικών μέτρων
που ανακοινώθηκαν σήμερα. Όσο πιο μαύρη η περιγραφή της κατάστασης,
τόσο πιο εύκολη η αποδοχή των μέτρων αυτών, αφού επί της ουσίας το όλο
ζήτημα τίθεται στη βάση του διλήμματος «σκληρά μέτρα ή χρεοκοπία».
Όταν στον 15ο αιώνα, η ευρωπαϊκή βιβλιογραφία πλημμύρισε από
εκατοντάδες έργα, όλα με τον ίδιο μονότονο τίλτο «Contra Errores
Graecoroum», «Ενάντια στις Πλάνες των Γραικών», φαντάζομαι πως κανείς
από τους παπούδες μας της εποχής δεν θα μπορούσε να προβλέψει, την
επανάληψη της συγγραφικής λογοδιάρροιας των πολιτισμένων της Εσπερίας,
κάπου 500 χρόνια αργότερα.
Βάζω με τον νού μου, πως ελάχιστοι συνέλληνες γνωρίζουν αυτό που όριζε
τότε ως πλάνη η ευρωπαϊκή επιστημοσύνη κι ίσως, οι περισσότεροι, να
αγνοούν το ίδιο το γεγονός, αλλά και τη συνάρτηση του με τις δραματικές
ιστορικές συνέπειες που προηγήθηκαν,αλλά και ακολούθησαν.
Όριζαν ως πλάνη, οι «ευρωπαίοι» της εποχής, την ελληνική εμμονή στον
κατ’ αλήθεια βίο. Στην προτεραιότητα της αληθινής ύπαρξης, απέναντι
στην χρησιμοθηρική αντίληψη των δικών τους κοινωνιών.
Η ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΚΑΙ Η ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΗ ΤΥΠΟΥ Γ.Α.Π
Να μην παινευτούμε και εμείς ;
Συνέντευξη στην Πέγκυ Ντόκου, Εφημερίδα "Δημοκρατική της Ρόδου" 28/02/2010
Ο κ. Κώστας Καϊσερλης δεν χρειάζεται συστάσεις.
Είναι από τα ΅ιστορικά' και πλέον αυτοδιοικητικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ αλλά και της πολιτικής της περιοχής μας. Με θητεία που αριθμεί σε πολλά χρόνια τόσο στην τοπική αυτοδιοίκηση του πρώτου βαθμού (διετέλεσε δήμαρχος Κω επί σειρά ετών) και υφυπουργός Εσωτερικών δίπλα στην κ. Βάσω Παναδρέου, είναι ο άνθρωπος στον οποίο κάποιοι χρεώνουν -και όχι χωρίς λόγο- πολλά από αυτά που λειτουργούν σήμερα στην τοπική αυτοδιοίκηση· από τις διανησιωτικές πολιτικές, τις συμπολιτείες, τις διδαδημοτικές συνεργασίες μέχρι και τα δημοτικά λιμενικά ταμεία, ο κ. Καϊσερλης έβαλε την προσωπική του σφραγίδα σε μεγάλες τομές και αλλαγές στην διοικητική δομή της χώρας. Σήμερα, τα πράγματα δεν είναι τα ίδια· η επόμενη μέρα που θα ξημερώσει για την τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δευτέρου βαθμού, είναι ένα ζήτημα που έχει κάνει κάποιους να.... χάσουν τον ύπνο τους και άλλους να επιχαίρουν για το τι μέλλει γενέσθαι.
Από: Νίκο Δήμο
Προς: Όσους δημοκρατικούς...
Αντίγραφο: Αναγνώστες του Έθνους
Θέμα: Ο Φασίστας
Τα έλεγε ο Τζιμάκος πρίν απο 25 χρόνια...
Το κακό είναι πως νομίζαμε πως το άσμα είναι σατυρικόν. Πόσο μαλάκες είμαστε.
Με πιάνει που και πού και ξεφυλλίζω βιβλία που έχω να τα ανοίξω απο τότε που ήμουν έφηβος.
Δικό σας,
......Και οι συμπτώσεις, που ποτέ δεν τις εξέλαβα ως τέτοιες αλλά ως μηνύματα, πέφτουν βροχή. Χθές μια καλή φίλη μου έγραψε αστειευόμενη σχολιάζοντας την διαγραφή μου απο το facebook απο τους λούστρους «Καλά να πάθεις, σου είπα να είσαι εγκρατής».
Σήμερα, γενέθλια μέρα του Σοπενχάουερ.
Ο οποίος είχε πει : «Το να έχουμε σταθερές αρχές και να τις ακολουθούμε παρά τις αντίθετες ορμές και τους πειρασμούς, αυτό είναι ακριβώς εκείνο που ονομάζεται εγκράτεια.»
Κρατάω λοιπόν και την προτροπή και τον ορισμό.
Κρατώ ακόμη και και κάτι άλλο που είπε : «Σε κάθε περίσταση χρειάζεται για τον καθένα κάποια ποσότητα από φροντίδες, δυστυχήματα ή αθλιότητες, όπως στο πλοίο χρειάζεται το έρμα για να κρατιέται σε ισορροπία και να προχωρεί κανονικά.»
Πότε αλύγιστος και πότε χάρτινος
από τα θαύματα του κόσμου εξαντλημένος.
Νότες ανήσυχες σκαλίζουν τα χωράφια μου
και κάθε άνοιξη φυτρώνουν venceremos.
Όσοι με γέλασαν,όσοι με κέρασαν
πικρό ποτήρι κι άχρηστους κανόνες,
θα ηττηθούν απ' ό,τι πιο αδύναμο
από τη χλόη που σκεπάζει ερειπιώνες.
Ψυχή αδάμαστη, θεριό ανήμερο,
το απολιθωμένο φως να σε λογχίσει
κι απ'το διάφανο το τραύμα το γλυκό
ένα σαμπάχ μακριά να φτερουγίσει.
Στην δικτατορία των ηλιθίων είναι τουλάχιστον σαχλαμάρα να διαμαρτυρηθείς για το αναμενόμενο.
Το οτι το προφίλ μου μπλόκαρε ήταν αναμενόμενο απο τη στιγμή που μπήκα στη διαδικασία της συνδιάλεξης με ανθρωπάκια.
Στην δικτατορία των ηλιθίων είναι τουλάχιστον σαχλαμάρα να διαμαρτυρηθείς για το αναμενόμενο.
Το οτι μπλόκαραν το προφίλ μου λοιπόν ήταν αναμενόμενο απο τη στιγμή που μπήκα στη διαδικασία της συνδιάλεξης με ανθρωπάκια.
Ένα μήνυμα να στείλω μόνο σε όλους τους πραγματικούς φίλους που ίσως διαβάσουν αυτές τις γραμμές. :
διαβάσουν αυτές τις γραμμές. :
Μεσημέρι,
Κολωνάκι, καφέ
στην πλατεία.
Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π,
περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα.
Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι,
μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό. Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα
χέρια ευλαβικά το πούρο. Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος
το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά. Μπράβος πούρου, επαγγέλματα του
μέλλοντος.
Independent
ΑΥΣΤΗΡΗ κριτική στις τράπεζες και τα hedge funds που
προκάλεσαν την κρίση του 2008 και ενώ χρηματοδοτήθηκαν με
δισεκατομμύρια από τις κυβερνήσεις για να σωθούν τώρα κερδοσκοπούν εις
βάρος τους κάνει με το δικό του ιδιαίτερο στυλ ο Τζ. Λιχφιλντ σε άρθρο
του στον «Ιndependent».
Ο αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας
ερμηνεύοντας την απροθυμία των Γερμανών να δοθεί άμεσα στήριξη στην
Ελλάδα επισημαίνει ότι το Βερολίνο θέλει μεν να τελειώσει η κρίση αλλά
όχι αμέσως επειδή οι Γερμανοί ωφελούνται από την πτώση του ευρώ.
Προβλέπει επίσης ότι η κρίση μπορεί να φέρει αλλαγές στους κανόνες της
ευρωζώνης που αποδείχθηκαν καλοί για τις καλές μέρες και πολύ κακοί για
τις κακές, όπως οι σημερινές. Ακολουθούν τα πιο χαρακτηριστικά
αποσπάσματα «”Μπαμπά, μπαμπάκα, ποιες είναι αυτές οι αγορές χρήματος
που τυραννούν τους Έλληνες και το ευρώ;” “Παιδί μου είναι τα hedge
funds, συνταξιοδοτικά ταμεία και οι επενδυτικοί βραχίονες των μεγάλων
τραπεζών”.
Της Πόπης Διαμαντάκου
Τίποτε δεν καταναλώνεται τόσο ηδονικά στον πολιτισμό του θεάματος όσο
τα παιδιά, πότε σαν εξωτικό θέαμα αθωότητας, πότε σαν αξεσουάρ του
ίματζ των γονιών τους
Τρισχαριτωμένη. Μόλις 7 χρονών και χορεύει σάμπα σαν θεά. Η μελαχρινή
μικρούλα με το κοντό, χρυσοκέντητο φουστανάκι που αποκαλύπτει ιδανικά
τα άγουρα, αλλά πανέμορφα ποδαράκια της επιλέχτηκε για να μπει μπροστά,
βασίλισσα του καρναβαλικού σόου με το οποίο θα πάρει μέρος στη
μεγαλειώδη παρέλαση του Καρνάβαλου στο Ρίο μία από τις γνωστότερες
σχολές σάμπας
Απο το 3ο έντυπο "Σαϊτάκι" που κυκλοφόρησε το 2005
της ΡΕΝΑΣ ΔΙΑΚΙΔΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ
Του Νικου Κ. Αλιβιζατου απο την Καθημερινή
Το κυβερνητικό νομοσχέδιο για την ιθαγένεια και το εκλογικό δικαίωμα των μεταναστών προκάλεσε δύο ειδών αντιδράσεις: οι πρώτες στάθηκαν σε επιμέρους ρυθμίσεις του –όπως π. χ. στον ελάχιστο χρόνο νόμιμης διαμονής στην Ελλάδα για την πολιτογράφηση αλλοδαπών– και ζήτησαν περισσότερες εγγυήσεις. Ο κ. Ραγκούσης τις αντιμετώπισε εισάγοντας αρκετές επιπλέον δικλίδες ασφαλείας στο αρχικό σχέδιό του.
Της Ρένας Διακίδη απο την "Δημοκρατική της Ρόδου"
Ξέρω πως αυτό το άρθρο θα ενοχλήσει πολλούς. Ακόμη κι αν κάποιοι
συμφωνούν επί της ουσίας, δεν θα το παραδεχτούν. Διότι, πολύ απλά,
υπάρχουν στην πολιτική κάποια ζητήματα «ταμπού». Ένα τέτοιο
ζήτημα είναι ο διάλογος ως βασικό συστατικό της Δημοκρατίας. Οι έννοιες
ταυτίζονται και δεν νοείται η μια χωρίς την άλλη.
Εν τούτοις, ο
διάλογος στην πολιτική για να προάγει τη δημοκρατία την οποία υπηρετεί,
πρέπει να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις, ως μίνιμουμ για την διεξαγωγή
του. Πρέπει να είναι ειλικρινής, να στηρίζεται σε πολιτικά
επιχειρήματα και το κυριότερο, τα αποτελέσματά του, όταν συνιστούν
αποφάσεις της πλειοψηφίας, να γίνονται σεβαστά από τη μειοψηφία. Είναι και αυτός άλλος ένας θεμελιώδης κανόνας δημοκρατίας.
ΕΤΗΣΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
Η πρόκληση του σχεδίου «Καλλικράτης» για την Αυτοδιοίκηση της Δωδεκανήσου
Ρόδος 8 & 9 Φεβρουαρίου 2010
Τα κυριότερα σημεία της ομιλίας του Δημάρχου Τήλου κ. Αναστασίου
Αλιφέρη στην τοποθέτησή του στα πλαίσια του ετήσιου συνεδρίου της ΤΕΔΚΔ στη Ρόδο.
Του Χρήστου Γιανναρά
Hμερομηνία δημοσίευσης: 07-02-10 Καθημερινή
Το να είσαι Ιταλός, Γάλλος, Βρετανός, Ελληνας ή ό, τι ανάλογο δεν
δηλώνει μόνο μια συμβατική, κρατική υπηκοότητα. Δηλώνει ότι «ανήκεις»
σε μια συλλογικότητα με μεγαλύτερη ή μικρότερη ώς τώρα διαδρομή στην
ανθρώπινη Ιστορία – ανήκεις σε μια γλώσσα, σε μια συνείδηση κοινού
παρελθόντος, σε κοινή νοο-τροπία, κοινό θησαύρισμα πείρας που
παραδίνεται από γενιά σε γενιά και διαμορφώνει συν-ήθειες, ένα κοινό
ήθος, περίπου συλλογικό χαρακτήρα.
Οταν στη μητρική σου γλώσσα (τη γλώσσα που σε πρωτομπόλιασε στην κοινή
«λογική»: σε σκέψη και κρίση) η συλλογικότητα σημαίνεται ως «κοινωνία»
(δυναμική σχέσεων, συμ-μετοχή και αλληλεξάρτηση στην πραγμάτωση της
ζωής), δεν είναι δυνατό να έχεις την ίδια οπτική και την ίδια εκδοχή
της πραγματικότητας με συνάνθρωπό σου, καθ’ όλα σεβαστόν και αγαπημένο,
που στη μητρική του γλώσσα η συλλογικότητα είναι μόνο «societas»,
δηλαδή «εταιρισμός επί κοινώ συμφέροντι». Αλλη νοο-τροπία και άλλα
αντανακλαστικά σκέψης και πράξης διαμορφώνει το νοηματικό και βιωματικό
φορτίο της λέξης «α-λήθεια» και άλλο της λέξης «veritas», διαφορετικό
της λέξης «νόμος» και διαφορετικό της λέξης «lex» – το ίδιο και με
αναρίθμητα ακόμη ζεύγη λέξεων: «λόγος» και «ratio», «πρόσωπο» και
«persona», «δημοκρατία» και «res publica» κ. λπ., κ. λπ.
Μια εξαιρετική προσέγγιση που διάβασα σήμερα στους Διαλόγους της Ελευθεροτυπίας.
Αξίζει πραγματικά τον κόπο να την διαβάσετε.
Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010
ΜΠΑΜΠΟΤΣΙΟΝΙ (Bamboccioni). Ετσι λέγονται στην Ιταλία τα παιδιά (αγόρια και κορίτσια) της μαμάς. Εκείνα που, όπως έγραφε την περασμένη εβδομάδα η «Λα Ρεπούμπλικα», ζούνε «μιαν αιώνια εφηβεία», ζώντας στο πατρικό τους σπίτι μέχρι ακόμα και τα 40 τους χρόνια, η μαμά να τους πλένει τα εσώρουχα, η μαμά να τους μαγειρεύει την αγαπημένη τους μακαρονάδα, με τον μπαμπά να φροντίζει ακόμα και για ένα έξτρα χαρτζιλίκι.
Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr
Εφημερίδα "Καθημερινή" 20/01/2010
Εδώ που τα λέμε, η στάση των αγροτών είναι οικονομικά ορθολογική. Αν έχεις βγάλει 500 εκατομμύρια ευρώ κλείνοντας μια βδομάδα τους δρόμους, γιατί να μην το επαναλάβεις; Εντάξει! Τα μπλόκα των αγροτών είναι εκβιασμός στο κοινωνικό σύνολο, παραβιάζουν μερικές δεκάδες νόμων, αλλά αφού η πράξη δεν έχει κόστος (παρά μόνον όφελος) γιατί να μην το κάνουν; Ετσι κι αλλιώς, είναι κοινή πεποίθηση στη χώρα ότι «νόμος είναι το δίκιο του αγρότη». Επομένως, οι νόμοι του κράτους και τα δίκια των άλλων οφείλουν να παραμερίσουν.
Χθές ο Περικλής Κοροβέσης, που το πλήρωσε με τον γνωστό τρόπο.
Σήμερα ξεκινάει ό εκτοπισμός ή καλύτερα η εξόντωση του Φ. Κουβέλη.
H οργάνωση διαδηλώσεων καλά κρατεί, οι αφίσσες του ΣΥΡΙΖΑ εκτυπώθηκαν
πιο γρήγορα απο ότι κατάφερε ποτέ του να ψελλίσει μια ολοκληρωμένη και
σαφή πρόταση.
Περήφανα σας παρουσιάζω, το κείμενο, του αδελφού, φίλου, συντρόφου και συμπορευτή μου, Αντώνη Ανδρουλιδάκη.
Αναρωτιέμαι καμιά φορά -με τον κίνδυνο να φανώ γελοίος αν εκμυστηρευθώ τις «σκοτεινές» αυτές σκέψεις μου σε κανέναν απροετοίμαστο της «σειράς» μου(80η ΕΣΣΟ)- μέσα απο ποιές υπόγειες διαδρομές φτάσαμε μέχρις εδώ; Πώς ξαφνικά, αποκτήσαμε τη ατράνταχτη πεποίθηση ότι δεν υπάρχουν πια αξίες, ούτε κατώτεροι και ανώτεροι πολιτισμοί (δηλαδή τρόποι ύπαρξης, συνύπαρξης και δράσης), ούτε καν τύποι ανθρώπου και ότι όλα αυτά ήταν απλά συγκαλυμμένες αξιώσεις κυριαρχίας, παραμυθιάσματα, κάποιων πονηρών σε βάρος κάποιων αφελών και ανοήτων.
Η επίδειξη θράσους συνεχίζεται.... "Ακυβερνησία", λένε....
Είμαι απίστευτα θυμωμένος.
Μπορώ και έχω μάθει να ανέχομαι (όπως κάθε Έλληνας) σχεδόν τα πάντα.
Έχω όμως ένα μεγάλο θέμα με δύο βασικά πράγματα. Την βλακεία και την κοροϊδία.
Δεν αντέχει το νευρικό μου σύστημα και δεν έχω κανένα φίλτρο στις αντιδράσεις μου όταν συνομιλώ ή συναναστρέφομαι με ηλιθίους (ειδικά όταν εξυπνακίζουν) και χάνω κάθε έλεγχο όταν κάποιος με θεωρεί κορόιδο.
Έχει και το θράσος τα όρια του κε Γιακουμάτε.
Αφού ξεφορτώσατε με τις νταλίκες τις προσλήψεις στον ΟΑΕΔ.
Αφού παρακολουθούσατε με τον φραπέ στο χέρι την ανανέωση συμβολαίων στην ΕΡΤ απο την ΔΙΚΗ σας "διοίκηση". Έρχεστε τώρα να κάνετε επερώτηση στη βουλή..ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΑΝΕΜΕΛΕΣ πρωτοχρονιάτικες διακοπές στο χωριό Τουλν της Αυστρίας, ο Καραμανλής ετοιμάζει (πάλι) τις βαλίτσες του
Tου Πασχου Μανδραβελη
Ενας από τους πρώτους καημούς που εξεφράσθησαν μόλις ανακοινώθηκε το «σχέδιο Καλλικράτης» για τη συνένωση των δήμων και την αποκέντρωση του δαιδαλώδους, όσο και σπάταλου, κράτους ήταν η μελλοντική τύχη των βουλευτών. Ο καημός -και η αντίρρηση- λέει ότι με το νέο σύστημα στο οποίο χιλιάδες θα εκλέγουν τον νέο περιφερειάρχη, ο ρόλος των βουλευτών στο ισοζύγιο της τοπικής εξουσίας συρρικνώνεται.
Της ΡΕΝΑΣ ΔΙΑΚΙΔΗ - απο την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ της ΡΟΔΟΥ
Η κυβέρνηση αιφνιδίασε και πάλι ευχάριστα . Εκεί που όλοι πίστευαν ότι η Διοικητική Μεταρρύθμιση θα έμενε στα χαρτιά, παρουσιάστηκε ένα σχέδιο πολύ πιο τολμηρό και επαναστατικό, που θα βάλει σε νέα βάση τη λειτουργία του Κράτους, από το κέντρο μέχρι το τελευταίο αυτοδιοικητικό κύτταρο. Το στοίχημα είναι πιο φιλόδοξο και πιο δύσκολο, ακόμη και από την οικονομική ανόρθωση της χώρας
Το δρόμο
πρέπει να βρούμε το δρόμο
κάθε στιγμή
να ξαναβρίσκουμε το δρόμο [...]
Κι εμείς
μ' όλες μας τις αδυναμίες:
η μόνη ελπίδα σωτηρίας
Για εμάς σύντροφε και αδερφέ οι γιορτές και τα ξεκινήματα δεν περιμένουν καμιά Πρωτοχρονιά...
Γιατί, όπως ξανάπαμε, και απο το πουθενά ακόμα βρίσκουμε τον τρόπο, να κάνουμε τα πάντα χαρά (χαρά αισθήματος και όχι διαχεομένου συναισθήματος, με λίγα λογια όχι χαζοχαρουμενιάς)
και την καθημερινότητα ένα απέραντο πανηγύρι...
Ακροβατώντας...
πάντα ακροβατώντας. Μεταξύ του κάθε "άλλου" και του κάθε "αυτού"
Καταλαβαίνεις ε ?
Εποχή χαράς και ελπίδας ή εποχή.....
Έχει αρκετές εβδομάδες που πήρα τα πόδια μου και άρχισα να ασχολουμαι με ένα τόσο δα κτηματάκι που έχω σε ένα χωρίο εδώ στη Ρόδο.
Το μποστανάκι στήθηκε, το κοτέτσι το ίδιο, παίζουν και κάνα δυο κουνέλια με την προοπτική να πολλαπλασιαστούν πάντα και έχω ακόμα και άλλα "μεγαλεπήβολα" σχέδια.
Την καζούρα που έφαγα απο μερικούς φίλους (και συνεχίζεται ακόμα) δεν μπορώ να σας την περιγράψω...
Το όλο εγχειρήμα επαναστατικό, όπως κάθε φορά που θέλω να κομπάσω πως αυτό που κάνω εμπεριέχει και κάτι παραπάνω, ίσως όμως να μην είναι τόσο η ανάγκη να κομπάσεις αλλά κάπου να κρυβεται και η δυσβάσταχτη αφοπλιστικότητα της απλότητας. Έλεγα λοιπόν...
Tου Χρηστου Γιανναρα Καθημερινή 06/12/2009
Ο εθνικισμός ήταν τυπικό γέννημα και καύχημα του Διαφωτισμού. Σήμερα, στην Ελλάδα της ημιμάθειας και της σύγχυσης, όσοι καμώνονται τον διαφωτιστή και τον προοδευτικό έχουν τη λέξη «εθνικιστής» για βρισιά, για ταπεινωτική προσβολή.
Οι Διαφωτιστές είχαν πιστέψει ότι μπορούσαν τη συνύπαρξη των ανθρώπων, τη συλλογικότητα, να τη βασίσουν όχι πια σε θρησκευτικά ιδεολογήματα, που στοίχισαν αίμα και φρίκη στην Ευρώπη, αλλά σε ορθολογικά εντοπισμένους παράγοντες συνοχής: κοινή καταγωγή, γλώσσα, Ιστορία, έθιμα. Δεν υποψιάστηκαν ποια συνοχή σχέσεων κοινωνίας ενδέχεται να εξασφαλίζει το σέβας του «ιερού», όταν δεν οριοθετείται ιδεολογικά το «ιερό» αλλά συνιστά κοινή «στάση» διαμορφωμένη από πείρα αιώνων: «Στάση» σεβασμού ή δέους για κάποιο «νόημα» της ύπαρξης και των υπαρκτών που λειτουργεί ως άξονας αναφοράς της ευθύνης - ελευθερίας του ανθρώπου και αιτιολογεί την ενεργητική του ετερότητα, επιτρέπει ελπίδα νίκης καταπάνω στο εφήμερο.
Ο συντηρητισμός είναι εφηρμοσμένη ανοησία. Είναι η ελπίδα ότι κάτι που απέτυχε στο παρελθόν, θα δουλέψει στο μέλλον, αρκεί να βρεθούν οι «άγιοι άνθρωποι» που θα το κάνουν. Δεν είναι μόνο δεξιός. Πολλοί αριστεροί πιστεύουν ότι ο κομμουνισμός ήταν καλό σύστημα, αλλά απέτυχε διότι τότε δεν υπήρχαν καλοί κομμουνιστές να τον εφαρμόσουν
Σήμερα διάβασα αυτό....
Οταν πέθανα είχα μια έντονη, εξ ύψους αίσθηση, του σώματός μου. Ενιωθα την μικρή
αποστροφή αυτών που με έπλυναν και με έντυσαν.
Με κατέλαβε ο φόβος της κάσας και του χώματος.
Διάβασα σήμερα για την ανάκληση του διορισμού του Γ.Γ. για τις ΔΕΚΟ του Υπ. Οικονομικών.
Παραθέτωλοιπόν το άρθρο απο το in.gr και σχολιάζω στο τέλος.
Φαντάζομαι οι λιγότερο ειδικοί περί τα οικονομικά θα εκπλαγούν στην
είδηση, ότι η «μικρά πλήν τιμία Ελλάς» συγκαταλλέγεται σε ότι αφορά τον
δείκτη του κατά κεφαλήν εισοδήματος λίγο πάνω από τον αντίστοιχο δείκτη
της Ιταλίας και λίγο κάτω του αντίστοιχου Γαλλικού. Κι’ όμως είναι
αληθές. Πανίσχυρες δυτικοευρωπαϊκές οικονομίες όπως της Ιταλίας και της
Γαλλίας, με εξαιρετική κρατική διοικητική διάρθρωση και βαριά
βιομηχανική παραγωγή κατορθώνουν να «προσφέρουν» στους πολίτες τους,
μέσο όρο εισοδήματος περίπου ίσο με αυτόν του ανύπαρκτου ελληνικού
κρατιδίου των Αθηνών.
Η αντίφαση κραυγαλέα, χωρίς να παραγνωρίζει βεβαίως κανείς ότι ο
δείκτης του κατά κεφαλήν εισοδήματος δεν αντικατοπτρίζει και τον τρόπο
κατανομής του εθνικού εισοδήματος μεταξύ των πλουσιότερων και των
ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων και ατόμων. Εν τούτοις, παραμένει
ανερμήνευτο το γεγονός πως μία χώρα που δεν παράγει επί της ουσίας
τίποτα, απολαμβάνει κατά κεφαλήν εισόδημα υψηλότερο ανεπτυγμένων χωρών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εισαγωγές της Ελλάδας, ανέρχονται σε 60 δις
ευρώ έναντι εξαγωγών που μόλις μετά βίας θα πλησιάσουν φέτος τα 16 δις
ευρώ. Είναι προφανές δηλαδή, ότι καταναλώνουμε 3 και πλέον φορές
παραπάνω από ότι παράγουμε. Επισημαίνω το προφανές, απο την βιωματική
εμπειρία ενός εκάστου των πολιτών, ότι το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ότι
όλοι καταναλώνουμε 3 φορές περισσότερο απ’ ότι παράγουμε, μιας και
υπάρχουν κάποιοι που καταναλώνουν ας πούμε 1000 φορές περισσότερο απ’
ότι «παράγουν», ενώ κάποιοι δύσμοιροι συμπολίτες μας καταναλώνουν πολύ
λιγότερο απ’ ότι οι ίδιοι παράγουν.
......Λιμασμένη συμπεριφορά
πειναλέων ανθρώπων προδίδει και η ακόρεστη αισχροκέρδεια
μεγαλεργοληπτών του Δημοσίου, προμηθευτών που λυμαίνονται, ναι,
νοσοκομεία και κοινωνικά ιδρύματα οι ασυνείδητοι, ή τις Ενοπλες
Δυνάμεις, την άμυνα και αξιοπρέπεια της κοινής πατρίδας. Γνωρίσαμε αυτή
τη βουλιμική, τυφλή ιδιοτέλεια και στα πολυποίκιλα σκάνδαλα τιμημένων
στον δημόσιο βίο ανθρώπων: υπουργών, αρχόντων σε κρατικούς θώκους
επιφανείς, όπως και παρ’ αξίαν ευνοημένων της κομματικής καμαρίλας.....
Ένα αγαπημένο....
Το έφτιαξα σήμερα το απόγευμα και είπα να το μοιραστώ...
Καλή ακρόαση,
Επιτέλους Ανάσταση...
Και όπως σε κάθε Ανάσταση τσουγκρίζουμε αυγά (επιμένω με ύψιλον.. έτσι το 'μαθα) αλλά επειδή είμαστε λαός που το γουστάρει το μοιρολόι (άτιμο dna) κολλημένοι στον μόνιμο θρήνο της Μεγάλης Παρασκευής αναγκάζουμε τον παπά να μας πεί το "Χριστός Ανέστη" σαράντα φορές για να το εμπεδώσουμε...
Αφού λοιπόν το βάλουμε καλά στο ξερό μας τότε πάμε σπίτι μας για να αρχίσει το σπάσιμο των αυγών...
Λοιπόν...... απο το 2004 σας τα λέει αυτά που σας εκπλήσσουν...
Και δεν τα είπε μόνο σαράντα φορές... τα είπε περισσότερες, τώρα αν κάποιοι νόμιζαν πως αυτά είναι πάλι τα γνωστα προεκλογικά-αντιπολιτευτικά ρουκετάκια που είχαν συνηθίσει δικό τους το πρόβλημα...
So, live with it guys !
Η Ανάσταση αυτού του τόπου καιρός ήταν να ξεκινήσει και ο Γιώργος σπάει αυγά απο την πρώτη κιόλας μέρα....
Στην Κυβέρνηση, στο κόμμα, στην κοινωνία...
Και το γουστάρουμε απίστευτα.
Μια επιλογή... ΜΟΝΟ.
Το κίνημα να εξακολουθήσει να κινείται με ταχύτατους ρυθμούς όσο αφορά
την παραγωγή πολιτικής σκέψης, την καταθεση προτάσεων, την επαφή με την
κοινωνία.
Το ΠΑΣΟΚ δεν θα κάνει το παπαγαλάκι της κυβέρνησης, δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο νέος γραμματέας του Κινήματος Σωκράτης Ξυνίδης, ενώ παράλληλα χαρακτηρίζει απολύτως φυσιολογικό και λογικό το ότι εκδηλώθηκαν όπως φάνηκε στην ψηφοφορία διαφωνίες από ορισμένους συντρόφους του για το εάν είναι η καλύτερη επιλογή.
Ποιά ζωή, ρε καρντάσια;
Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται, άπαξ, που λένε, σα μια
μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον μ'αυτήν
την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξαναυπάρξουμε ποτέ.
Και μείς τι την κάνουμε, ρε αντί να την ζήσουμε;
Τι την κάνουμε;Τη σέρνουμε από δω κι από κει δολοφονόντας
την...
«Nα θυμάσαι ότι οι εχθροί σου, όχι μόνο δεν θυσιάζουν αυτή τη φούχτα των απατεώνων για την ευτυχία σου, αλλά επιδιώκουν να θυσιάσουν εσένα για τη φούχτα των απατεώνων, που είναι υπεύθυνοι για όλα τα δεινά, όπως είναι και τα μοναδικά εμπόδια για τη δημόσια ευημερία. Nα ξέρεις ότι κάθε άνθρωπος που θα ξεσηκωθεί για να υπερασπιστεί τη δημόσια αρετή και ηθική, θα καταβληθεί από τους εξευτελισμούς και θα προγραφεί από τους απατεώνες. Nα ξέρεις ότι κάθε φίλος της λευτεριάς θα βρίσκεται πάντα ανάμεσα σε ένα καθήκον και σε μια συκοφαντία, να θυμάσαι ότι αυτοί που δεν θα μπορούν να κατηγορηθούν για προδοσία, θα κατηγορηθούν για φιλοδοξία, να θυμάσαι ότι η επίδραση της χρηστότητας και των ηθικών αρχών θα συγκρίνεται με την δύναμη της τυραννίας και τη βιαιότητα των παρατάξεων, να θυμάσαι ότι η εμπιστοσύνη και η εκτίμησή σου θα είναι τίτλοι προγραφής για όλους τους φίλους σου, να θυμάσαι ότι οι κραυγές του καταπιεσμένου πατριωτισμού θα χαρακτηρίζονται κραυγές εξέγερσης και ότι εφόσον δεν θα τολμούν να επιτεθούν σε σένα μαζικά, θα σε προγράφουν λιανικά στο πρόσωπο όλων των καλών πολιτών, μέχρις ότου οι φιλόδοξοι να οργανώσουν την τυραννία τους».
ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ....
ΕΞΥΠΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΣΑΣΤΕ, ΚΆΝΤΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ...
ΕΤΣΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΙΑ ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ....
ΕΤΣΙ ΠΕΦΤΕΙΣ ΗΡΩΙΚΑ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ.... ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ???
Η ΧΡΗΣΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΛΕΞΕΩΝ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΣΧΕΔΟΝ ΜΕΤΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ
Η Marwa El-Sherbini, 31 ετών, έφτασε στη Γερμανία πριν τρία χρόνια, συνοδεύοντας τον σύζυγό της Ali El-Sherbini, που ολοκλήρωνε τη διδακτορική του διατριβή στη φαρμακολογία, στο Ινστιτούτο Max Planck της Δρέσδης. Η Marwa ήταν φαρμακοποιός και μέλος της εθνικής ομάδας handball της Αιγύπτου. Τις σπουδές του συζύγου χρηματοδοτεί το Αιγυπτιακό κράτος, και η διατριβή επρόκειτο να υποστηριχτεί σε λίγους μήνες. Η μικρή οικογένεια επρόκειτο να επιστρέψει στην Αίγυπτο πριν το τέλος του χρόνου.
Μην αφήνετε τον εαυτό σας να παρασύρεται από τα δόγματα, τις στολές, τις δοξασίες, μην αφήνετε τον εαυτό σας να εξαπατάται από αυτόν που σας κυβερνά, από αυτόν που σας υπόσχεται, από αυτόν που σας φοβίζει, από αυτόν που θέλει να αντικαταστήσει έναν αφέντη μ’ έναν καινούργιο αφέντη, μην είστε κοπάδι, για το Θεό, μην καλύπτεστε πίσω από τα φταιξίματα των άλλων, να αγωνίζεστε, να σκέφτεστε με το μυαλό σας, να θυμάστε ότι ο καθένας είναι κάποιος, ένα πολύτιμο, υπεύθυνο άτομο, δημιουργός του εαυτού του, να το υπερασπίζεστε το εγώ σας, πυρήνα κάθε ελευθερίας, η ελευθερία είναι καθήκον, περισσότερο από δικαίωμα είναι καθήκον.
Θα 'ρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
-μη βλέπεις εμένα- μην κλαις..... Εσύ εισ' η ελπίδα.
Άκου θά 'ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη.
Δε θα υπάρχουνε πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω.
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θά 'μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι -σκέψου!- θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες.
Να φυλάξεις μονάχα
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις και έννοιες σαν και αυτές
απροσάρμοστοι-καταπίεση-μοναξιά-τιμή-κέρδος-εξευτελισμός.
Για το μάθημα της Ιστορίας.
Είναι Μαρία -δε θέλω να λέω ψέματα- δύσκολοι καιροί.
Και θά 'ρθούνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω -μην περιμένεις και από μένα πολλά-
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω.
Κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω μόνο:
"Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος".
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ' όλα αυτά Μαρία.
Κατερίνα Γώγου
Αυτά δεν είναι λόγια, είναι η ΑΠΟΦΑΣΗ του προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Προφανώς και δεν πρόκειται να παίξει πουθενά, προφανώς και πάλι θα την πνίξουν μέσα σε ειδησούλες με κανέναν Ψωμιάδη.
Όμως ο Γιώργος εκεί. Δεν κάνει την χάρη σε κανέναν να συρθεί στο επίπεδο της πολιτικής ύπαρξης που θέλουν.
Εξακολουθεί να μιλάει για άλλο ήθος, άλλες πρακτικές και δεν μένει μόνο στα λόγια.
Τελικά το μόνο που χρειαζόμαστε είναι έναν άνθρωπο που να μην έχει καταπιεί την καραμέλλα πως "έτσι είναι τα πράγματα"
Διαβάστε το και κρίνετε...
(Παναγιώτη ευχαριστώ για την ειδοποίηση :) )
Η παλινόρθωση του Στάλιν από το ΚΚΕ ίσως να έχει στην προοπτική του χρόνου και μια πολύ θετική επίπτωση.
Να ξαναμπούν όλα τα προβλήματα της Αριστεράς επί τάπητος, όχι με μια άμεση πρακτική μορφή, αυτό γίνεται ούτως ή άλλως από τα κόμματα, αλλά σαν προβλήματα πολιτικής φιλοσοφικής σκέψης που έχει πλούσια ιστορική παράδοση χωρίς ποτέ να έχει μελετηθεί στο βάθος. Ακόμα και πολλά ιστορικά γεγονότα μένουν ανεξιχνίαστα, όπως π.χ. ο Στάλιν δολοφονήθηκε ή πέθανε από αρρώστια; Ηδη από το '76 ο Α. Αφτορχάνοφ υποστήριξε πως ο Στάλιν δηλητηριάστηκε από τον Μπέρια. Το ίδιο υποστήριξε και ο Εντβαρτ Ρατζίνσκι, το '97, που επιπλέον είχε πρόσβαση σε αρχειακά ντοκουμέντα, τα οποία παλιότερα ήταν απροσπέλαστα. Τα σενάρια προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολλά. Αλλά υπάρχουν και αυτά τα σενάρια που αρνούνται αυτή την εκδοχή.
Απο την πρώτη κιόλας δήλωση ο Γιώργος Παπανδρέου επέδειξε την σύνεση και την σοβαρότητα που απαιτείται για μια νέα πορεία, για μια άλλη Ελλάδα.
Το στοίχημα το κέρδισε και το κέρδισε μόνος του.
Αντίθετα σε αυτούς που επέμεναν για "άλλο τρόπο".
Αντίθετα σε αυτούς που ήθελαν "μια απο τα ίδια"
Αντίθετα με αυτούς που έπρατταν "όπως θέλει ο κόσμος".
Ενάντια στο ψεύτικο, το επιτηδευμένο, το υποκριτικό, το πολιτικάντικο, στη φανφάρα.
Συγκεκριμένος, σταθερός, οραματιστής, με ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά, στους νέους ανθρώπους, στις νέες ιδέες, στο αύριο.
Που δεν φοβήθηκε να θέσει μέχρι και τον ίδιο του τον εαυτό στην κρίση του λαού (όχι μόνο του ίδιου του κινήματος).
Που δεν φοβήθηκε να εμμείνει στην αλλαγή του ρόλου των ΜΜΕ.
Που τόλμησε να ανοίξει το κίνημα στη συνδιάλεξη και όχι στην συνδιαλλαγή.
Που πίστεψε πως υπάρχει άλλη Ελλάδα, πως μπορούμε και αλλιώς.
Που δεν αποδέχτηκε στιγμή την κακομοιριά και την αναξιοπρέπεια που αυτή εμπεριέχει.
Η "Σαϊτα" στέκεται για τον επόμενο μήνα στις επάλξεις και δίνεται με όλο της το "είναι" στον αγώνα με όλες τις τις ελπίδες αφημένες σε αυτόν τον άνθρωπο.
Η απόφαση αυτή είναι συνειδητή και έχει παρθεί εδώ και καιρό. Τεκμηρίωση για όσους επιθυμούν υπάρχει στα προηγούμενα άρθρα και θεωρώ πως είναι περιττό να επανέλθω..
Τα εν λόγω άρθρα μου τα παραθέτω πιο κάτω κάντε απλά κλίκ. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και Καλή ανάγνωση (όσοι τολμήσετε)
"Απερισκέπτως Ευέλπιδες...και πάλι"
"Όσοι δεν σέβεστε να με φοβάστε"
"Ανήμπορες απορίες ή έναυσμα νέου ανένδοτου ;"
Η Ελλάδα μπορεί ξανά.
Μπορεί πολύ καλύτερα.
Απαιτείται όμως η πολιτική βούληση.
Και μια πλατιά συμμαχία, που ξεπερνά τα όρια των κομματικών επιλογών και που θα πει «φτάνει πια».
Η κάθε μέρα με τη σημερινή κυβέρνηση, είναι μία μέρα χαμένη για την Ελλάδα.
Η πολιτική μας ζωή δεν μπορεί να συνεχίσει να βρίσκεται σε ομηρία.
Η στιγμή για τις απαραίτητες ανατροπές στη χώρα μας, έφτασε.
Η μεγάλη αλλαγή ωρίμασε.
Γι' αυτό και είμαι αισιόδοξος. Είμαι αισιόδοξος γιατί όλοι μαζί μπορούμε να τις κάνουμε πράξη.
Δεν έχει κλείσει χρόνος καλά-καλά απο τότε που προβλήθηκε η εκπομπή αφιέρωμα στον Περικλή Κοροβέση απο τους "Πρωταγωνιστές" του Δ. Θεοδωράκη...
Αν μου έλεγες τι μου έμεινε απο την εξέγερση του Δεκέμβρη και θα έπρεπε να στο κλείσω σε μια φράση απλά θα δανειζόμουν τον τίτλο απο ένα βιβλίο του Έριχ Φρόμ.. "Η επανάσταση της ελπίδας"....
Αν τα γεγονότα αυτά σε κάτι βοήθησαν είναι τουλάχιστον να βρεθούν (να μετρηθούν) μεταξύ τους όλοι αυτοί που καίγονται μέσα τους, που δεν έχασαν ακόμα την ελπίδα, που τολμούν να πράξουν, που δεν φοβούνται να υπάρξουν.
Μοναδική ευχή... να μπολιαστεί αυτή η κίνηση...
να μην κολλήσει...
να μην κολώσει...
κι να είμαστε εμείς οι τελευταίοι που για να μιλήσουμε αναγκαστήκαμε να ενταχθούμε σε μαντριά κομμάτων...
κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο
ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ - ΠΑΛΙΟ ΚΥΛΙΚΕΙΟ
Αντισταθείτε σε ό,τι πληγώνει την Πατρίδα μας.
Αγνοείστε αυτούς που αγνοούν το συμφέρον του Τόπου.
Παλέψτε για την Ελλάδα. Αγωνιστείτε για το μέλλον.
Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω το μικρό μπουκάλι νερό 50 λεπτά (τόσο κάνει και το μισό λίτρο βενζίνη) ενώ αγοράζεται 5-7 λεπτά (περίπου 1000% αισχροκέρδεια). Από 50 δραχμές (17 λεπτά) αυξήθηκε στις 170 δραχμές (50 λεπτά) με την αλλαγή του νομίσματος από δραχμή σε ευρώ και δεν πήρα χαμπάρι.......
Για το μετρό, το λεωφορείο, το μποτιλιάρισμα, το σπίτι, το γραφείο, το πικ-νικ...
Απο τον Γιώργο Μ.
Στίχοι του ποιητή Χάρη Καφετζόπουλου
Μουσική του Δημητρη Ζερβουδακη
Ότι πονάει πιο πολύ
Βαθύτερα αγαπιέται
Σκαλίτσα κάνει τ'ονειρο με τους θεούς φιλιέται
Ρίχνει τ'αλάτι στη πληγή
Ποτάμι το αίμα τρέχει
Έλα κρυφά και πάρε με
Καμιά να μη με έχει.
Ότι πονάει πιο πολύ λιγότερο τρομάζει
Κι αν κάνει λίγο να χαθεί
Στα σύννεφα πλαγιάζει
Με εραστές τους αετούς
Πλανήτες ζωγραφίζει
Φιλάει τους ορίζοντες
Κι απ' το μηδέν αρχίζει.
Ότι εμείς πικράναμε
Πιστό εκείνο μένει
Της προδοσίας το φιλί με αλυσίδες δένει
Χορεύει μέσα στις φωτιές
Τα χρόνια σημαδεύει
Έλα κρυφά και πάρε με
Κανείς δεν με γυρεύει.
25 Φεβρουαρίου 1973
Σαν σήμερα... όχι απλά για ένα ζεϊμπέκικο...
Σαν σήμερα... για την φανέλα της αξιοπρέπειας,
Διαμαρτυρήθηκαν κάποιοι για το "χώσιμο" που έκανα στο ΛΑΟΣ μέσα από το Εβδομάδα ήταν και πέρασε ...
Προσπαθούν βλέπετε απεγνωσμένα να αποτινάξουν το φασιστικό τους παρελθόν (που δεν είναι απλά και μόνο παρελθόν))Πάρτε τα λοιπόν.....
Η επίθεση, χθές το βράδυ, με χειροβομβίδα στο «Στέκι των Μεταναστών» στα Εξάρχεια αποτελεί την πιο σημαντική πολιτική εξέλιξη των ημερών.
Και όμως το ελικόπτερο της αποδρασης ανήκε στην εταιρία interjet που το σλόγκαν της είναι.....
"ΕΞΥΠΝΕΣ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ"
Σχόλιο..... κανένα μα κανενα...
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΔΩ
http://www.interjet.gr/index.asp
Θυμάσαι ???.... Πες μου μόνο πως θυμάσαι.....
Μέχρι να αρχίσεις, μέχρι να τελειώσεις
το πρόσωπό τους αποστρέψανε άφωνοι
οι φίλοι και γελούν στις συγκεντρώσεις
μεγάφωνοι, μικρόφωνοι, παράφωνοι......
Δεν θα ήθελα τίποτε περισσότερο από το να μπορέσω και εγώ να βρεθώ στον καναπέ μου και να σταματήσω να αποστέλλω κείμενα τα οποία νομίζω πως μόνο κακό μου κάνουν. Γιατί ξέρετε υποβόσκει πάντα ο κίνδυνος να καταντήσεις γραφικός όταν δεν βολεύεσαι και εσύ στον εξυπνακισμό του «όλοι ίδιοι είναι» καθώς και στο «δεν αλλάζει τίποτα». Όταν δεν ακολουθείς την πεπατημένη της σκέψης και της επεξεργασίας των ερεθισμάτων και των μηνυμάτων που δέχεσαι, ακόμα δε περισσότερο όταν λογιάζεις την κοινή γνώμη ως «κοινή» με την έννοια της εκπορνευμένης και αρνείσαι να συνταχθείς σε αυτό που αυτή αντιλαμβάνεται, αποδέχεται και υπομένει ως πραγματικότητα.
-Θέλεις να πατάς σταθερά
Σ' αρέσουν οι ρηχές θάλασσες
Σ' αρέσει να γυρνάς τον κόσμο......
Πολλοί ..(μά πάρα πολλοί) δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν την πίστη μου σε αυτό τον άνθρωπο...
Πόλλοι μα πάρα πολλοί δεν καταλαβαίνουν γιατί ένας φανατικός πολέμιος του καθεστωτικού ΠΑ.ΣΟ.Κ. σαν και του λόγου μου έχει εναποθέσει τις ελπίδες του σε αυτόν και μόνο ...
Πόλλοι θα είναι και αυτοί που δεν πρόκειται να καταλάβουν αν δεν ξοδέψουν λίγο χρόνο να δουν και να ακούσουν τα παρακατω βιντεο
Αυτός λοιπόν είναι ο αυριανός Πρωθυπουργός και ειλικρινά αυτό το πράγμα με γεμίζει ελπίδα....
Θόδωρος Πάγκαλος: Σήμερα από το πρωί σε όλα τα δημοσιογραφικά γραφεία κυκλοφορεί η φήμη ότι εντός των ημερών -μάλιστα μετά τη συζήτηση για την οικονομία που θα έχουμε μεθαύριο- προκηρύσσονται εκλογές. Οψόμεθα. Μακάρι. Ο Θεός να λυπηθεί την Ελλάδα!
Ξέρετε, πάντα ο λαϊκός τραγουδοποιός εξέφραζε το γνήσιο λαϊκό αίσθημα, πάντα έβρισκε τις λέξεις τις σωστές και δεν μάσαγε τα λόγια του. Τύφλα σε εμάς τους στραβούς με τις θεωρίες και τις αναλύσεις μας, με τις εκλεπτυσμένες λέξεις και έννοιες μας...
Σχολιασμό λοιπόν δεν κάνω, τα λέει όλα ο μάστορας... στην υγειά του,
με την ελπίδα να μην την ξαναδούμε "μπλέ" την λεβεντογέννα...
Στις
σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη,
αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι
δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη Ο πραγματικός πλούτος της χώρας
παράγεται στο χωράφι και στο εργοστάσιο· γι' αυτό οι αγρότες και οι
εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να επικαλεστούν κάποια νεφελώδη
ιδεολογήματα για τη δουλειά τους.
Η προσφορά τους είναι αυταπόδεικτη.
Αντιθέτως,
οι απασχολούμενοι στον τριτογενή τομέα, των υπηρεσιών, δεν αρκούνται
στην υψηλότερη αμοιβή που εισπράττουν· αγωνιούν να δώσουν και ανώτερο
νόημα σ' αυτό που κάνουν.
Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία.
Πάντα αγχώδης με το σημείο εκείνο του κειμένου που λέγεται πρόλογος, έρχομαι για άλλη μια φορά να ντριμπλάρω την βασανιστική διαδικασία του καταθέτοντας την απάντηση μου στους φίλους αυτών των ενυπόγραφων αποριών στο ερώτημα «γιατί έχω περισσότερο από ένα μήνα να γράψω κάτι». Απαντώ λοιπόν πως όταν τα ερεθίσματα είναι μύρια, τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις μέσα στον θόρυβό τους είναι να σιωπάς.
Με επιστολή του προς το Προεδρείο της Ένωσης Ακολούθων Τύπου ο Διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρης Δρούτσας, κοινοποίησε την ακύρωση της συμμετοχής του στην σημερινή εκδήλωση της Ένωσης Ακολούθων Τύπου και του «Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής» με θέμα «Διεθνείς Σχέσεις και Δημόσια Διπλωματία».
Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης από την πλευρά τους επιλέγουν, για μία ακόμη φορά, την πολιτική των ίσων αποστάσεων και του κατευνασμού των μεγάλων συμφερόντων, όπως αποδείχθηκε και με την υπόθεση της μεταφοράς όπλων από το λιμάνι του Αστακού. Τους αφήνουμε στην κρίση του Έλληνα πολίτη.
Ένα πανεμορφο φιλμάκι που μου έστειλε ένας φίλος και ειλικρινά αξίζει τον κόπο να το δείτε
Στο πλαίσιο του 1ου Παγκόσμιου Φεστιβάλ της Αξιοπρεπούς Οργής, που λαμβάνει χώρα στο Μεξικό, ο εξεγερμένος υποδιοικητής Μάρκος ξεκινάει την παρέμβασή του, με τίτλο "Πρώτος άνεμος. Μια οργισμένη αξιοπρεπής νεολαία", με ένα χαιρετισμό στα ελληνικά:
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΡΕ !!
ΚΟΝΟΜΗΜΕΝΟ ΤΟ 2009
HAPPY NEW FEAR
Αλήθεια μπορεί όντως να υπάρξει σύγκριση με τον "Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν πήρα είδηση " ???
Πιστευα πάντα πως η μαλακία είναι ανίκητη..
Αποδείχτηκε όμως πως δεν μπορούσα ποτέ ούτε καν να υποψιαστώ έστω το high score που μπορεί να χτυπήσει...
Στο κατ΄ εμε καταπτυστο πόρισμα απο την μεριά του ΠΑ.ΣΟ.Κ ήρθε πάλι ο αρχηγός του να είναι η μόνη φωνή που θέλει ο κόσμος να ακούσει, το θέμα είναι πόσοι πασοκοθρεμμένοι και πασοκοδίαιτοι ταυτίζονται με το νέο όραμα με το νέο ήθος (ίσως στην προκειμένη απλά και μόνο ήθος) με τον νέο λόγο.
Αγαπητέ Κώστα,
Μου είπε η γυναίκα μου πως πήρες τηλέφωνο. Το αυτοκίνητο που κάηκε δεν ήταν το δικό μας, το έχουμε στο συνεργείο. Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.
Μα αλήθεια, τίποτε άλλο δε σκέφτηκες όταν τα είδες όλα αυτά; Ή μήπως πήρες να ρωτήσεις για το Γιαννάκη; Είναι κάπου στο δρόμο, είναι καλά. Αν φοβάμαι; Ναι. Αλλά ο δικός σου που είναι; Εσύ, τι να κάνεις τώρα που σου γράφω;
Σε φαντάζομαι κολλημένο στην τηλεόραση να κλαις την περιουσία των άλλων σα να ήταν δικιά σου. Μα, πέθανε ένας άνθρωπος ρε Κώστα. Τα χέρια μου τρέμουν, δεν μπορώ να κρατήσω τα δάκρυά μου. Κλαίμε και μεις ρε Κώστα, συνήθως για τους λάθος λόγους όμως. Όχι τώρα.
Άκουσα τον υπουργό εσωτερικών να λέει ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Μεμονωμένο περιστατικό ήταν και η Χιροσίμα, έτσι; Στατιστικά μιλώντας.
Μα που το είδαν αυτοί το μεμονωμένο περιστατικό; Τι είναι μεμονωμένο στην περίπτωση ενός ατόμου που ασκήθηκε στις ειδικές δυνάμεις του στρατού μας, που γαλουχήθηκε με τα ιδανικά της αστυνομίας μας, που μπόρεσε να πυροβολήσει ένα μικρό παιδί; Ένα κράτος που οπλίζει ένα ψυχικά ανάπηρο άτομο και το πείθει ότι επιτελεί κοινωνικό έργο, τι είναι, Κώστα; Μήπως είναι και αυτό μεμονωμένο περιστατικό; Και όλα τα υπόλοιπα; Το ξύλο και τα χημικά που φάγανε οι φοιτητές επί Γιαννάκου; Η ζαρντινιέρα; Τα πράσινα παπούτσια; Οι πραίτωρες; Ποιος τους έφτιαξε όλους αυτούς; Εμείς Κώστα τους πλάσαμε. Με τον ηλίθιο θαυμασμό μας στους καταδρομείς, στο στρατό, στα εθνικά μας ιδανικά. Με την αυτιστική μας προσήλωση στο μαγαζάκι μας, στην περιουσία μας.
Εμείς φωνάζαμε Κώστα να έρθουν περισσότεροι αστυνομικοί, εμείς βγαίναμε στα παράθυρα των ειδήσεων και των εκπομπών να ζητήσουμε ένοπλους φρουρούς να μας φυλάξουν από τους Αλβανούς, από τους Μαύρους, εμείς τα κάναμε όλα αυτά.
Γιατί είμαστε σίγουροι πως ποτέ δεν θα πιάσουν εμάς, πάντα για τους άλλους φωνάζαμε. Όμως είναι και τα παιδιά μας ρε Κώστα, αυτά γυρνάνε τη νύχτα και τι να κάνεις, να τα κλείσεις μέσα; Είναι τα παιδιά μας μεμονωμένα περιστατικά; Η μήπως θα γίνουν κάποτε;
Πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε ποια είναι η υπέρτατη αξία της δημοκρατίας μας. Είναι η ζωή, ή είναι η περιουσία; Άκουσα τον πρωθυπουργό να καθησυχάζει εμάς, τους νοικοκύρηδες. Είπε περισσότερα για τις καταστροφές και τις αποζημιώσεις από όσα είχε να πει για το φόνο. Και μάλιστα, μίλαγε για όλους αυτούς που βγήκανε και τα σπάσανε σα να μίλαγε για το δολοφόνο. Είπε ότι κινήθηκαν ενάντια σε ολόκληρη την κοινωνία. Αν αυτοί κινήθηκαν ενάντια σε ολόκληρη την κοινωνία, τότε ο δολοφόνος τι έκανε;
Θα μπορούσαν να ήταν τα παιδιά μας αυτά, Κώστα, να κλαίγαμε τα παιδιά μας, το καταλαβαίνεις; Και οι ζημιές; Θα μου πεις. Άμα μου καίγανε εμένα το μαγαζί, τα ίδια θα έλεγα; Δεν ξέρω ρε Κώστα τι θα έλεγα, πάντως δεν θα μίλαγα και πολύ.
Το μαγαζί μου είναι χρεωμένο μέχρι τα μπούνια, δεν ανάβω λάμπες για να μην καίω ρεύμα. Κάθε μήνα πάω στην τράπεζα και το δάνειο δεν κατεβαίνει το διαβολεμένο. Απόλυσα όλους τους υπαλλήλους, όχι πως τους πλήρωνα και αυτούς δηλαδή, ακόμα τους χρωστάω. Ευτυχώς που δε με καρφώσανε και για τα ένσημα δηλαδή. Χτύπησε και η κρίση, λένε. Τι κρίση ρε Κώστα είναι αυτή που ρίχνει τους τόκους των καταθέσεων και αυξάνει τους τόκους των δανείων; Που πάνε όλα αυτά τα λεφτά ρε; Ποιοι είναι αυτοί που κυκλοφοράνε με τις τζιπάρες ακόμα; Μας δουλεύουνε ρε παλιόφιλε, ψιλό γαζί, και να σου πω και κάτι, εγώ χαιρόμουν όταν έβλεπα τις τράπεζες να καίγονται. Ναι, έλεγε η γυναίκα μου, έγινε ένας φόνος, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία για να βγουν και να τα κάψουν.....
Δεν είναι δικαιολογία;
Γιατί ψάχνετε μια δικαιολογία πίσω από όλα αυτά; Να σου πω γιατί Κώστα; Γιατί αν μου ορκιστείς ότι ούτε μια φορά στη ζωή σου δεν σου πέρασε η ιδέα να βγείς και να τα κάνεις όλα λαμπόγυαλο, τότε δε σε ξέρω καθόλου. Δικαιολογία ψάχνουμε όλοι, γιατί ξέρουμε τι ευχαρίστηση είναι να ξεσπάς πάνω σε όλα αυτά που σε περιορίζουν. Πάνω στο κωλάμαξό σου που το χρυσοπληρώνεις ακόμα και στα παίρνουνε σε κάθε σέρβις. Πάνω στην κωλοτηλεόραση που σε θεωρεί ηλίθιο. Πάνω στα κωλομάγαζα της συμφοράς στα οποία είσαι υποχρεωμένος να τα σκας για να φας, να ντυθείς, να διασκεδάσεις.
Την περασμένη εβδομάδα είχαμε επέτειο με τη γυναίκα μου, και έψαχνα για ώρες τι να της πάρω, ξέρεις γιατί; Γιατί δεν ήξερα τι να της πω. Έτσι καταντήσαμε ρε Κώστα, και καμιά φορά μου 'ρχεται να τα σπάσω όλα μα δεν έχω το κουράγιο. Βγήκαν αυτοί οι νεαροί και τα σπάσαν; Γιατί άραγε; Μήπως αισθάνονται το ίδιο με μας; Απλώς αυτοί έχουν λίγη παραπάνω λύσσα και λίγο λιγότερο φόβο. Έχουνε και μια φυζίκ δικέ μου, εμείς με τα κοψίδια και τα κρασά δες πως καταντήσαμε, με το ασανσέρ στον πρώτο και αν. Πως καταντήσαμε έτσι ε; Πουλήσαμε και λίγο πολυτεχνείο, παπάρια, από έξω περάσαμε και πιάσαμε μια ματιά για να λέμε στα παιδιά μας και να κοκορευόμαστε. Θυμάσαι, και τότε κάτι τέτοιο δεν έγινε;
Μας λέγανε να πάμε σπίτια μας και ότι κάποιοι ταραξίες βγήκαν και κουνιούνται. Και μεις φτάσαμε με τα πόδια ως την Πατησίων, παρόλο που μισοπιστεύαμε αυτά που μας τσαμπουνάγανε. Κατά τύχη γίναμε η γενιά του Πολυτεχνείου και είχαμε γνώμη για τα πάντα. Ποιος μας έκανε έτσι ρε Κώστα; Εμείς οι ίδιοι. Το μαγαζάκι μας, η γυναικούλα μας, κουτουκάκι, Θεοδωράκης, εφορία και άγιος ο Θεός. Ψήφισα Νέα Δημοκρατία εγώ, είχα βαρεθεί το ΠΑΣΟΚ. Εσύ; Άσε, τα ίδια έ;
Ξέρεις κάτι ρε Κώστα; Εδώ και κάποια χρόνια αισθάνομαι σα να μην υπάρχω. Δεν σε κοροϊδεύω, το νιώθω. Σαν όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου να μη συμβαίνουν καθόλου. Ανώτατοι υπάλληλοι πέφτουν στο κενό, και όλοι ασχολούνται με το ντιβιντί, ποιος το πήρε, ποιος το έδωσε, αν ήταν αληθινό κλπ. Κοτζάμ υπουργοί βρίσκονται μπλεγμένοι με μίζες και δεν ξέρω τι και ο πρωθυπουργός ασχολείται με το πώς θα «αλλάξει το κλίμα». Το κλίμα, το καταλαβαίνεις; Αισθάνομαι ότι κανείς δεν ασχολείται με την πραγματικότητα, όλοι έχουν καβαλήσει το καλάμι τους και πάνε όπου τους πάει αυτό. Ότι τίποτα πια δεν έχει να κάνει με την αλήθεια ή το ψέμα, αξίες με τις οποίες μεγαλώσαμε.
Όλα έχουν να κάνουν με μια προσποίηση, εμείς πρέπει να προσποιούμαστε ότι όλα πάνε καλά, αυτοί να προσποιούνται ότι όλα πάνε καλά και να είμαστε μια ευτυχισμένη οικογένεια.Άσχετα από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Άσχετα από την ψευτιά, την υποκρισία, την απάτη που μας την πετάνε στα μούτρα. Δε βλέπω πια ειδήσεις, συγχίζομαι και μου το απαγόρεψε ο γιατρός. Συγχίζομαι γιατί αισθάνομαι ότι δεν υπάρχω για κανέναν. Ότι κανένας δεν υπάρχει γύρω μου, ότι πρέπει να σκύβω το κεφάλι και να βγαίνω για ψώνια για να με βλέπουν οι άλλοι και να λένε: να ένας ευτυχισμένος και φιλήσυχος πολίτης. Και τι να πω εγώ ρε Κώστα; Σάμπως δεν έχω κλέψει και εγώ; Δεν κλέβω συστηματικά την εφορία, τους υπαλλήλους μου, την πολεοδομία, τους πελάτες ;
. Μικροπράγματα θα μου πεις, για την επιβίωση. Ναι, αλλά ο αναμάρτητος, πρώτος τον λίθον, έτσι δεν είναι; Εμείς φταίμε ρε Κώστα, τα κάναμε σαν τα μούτρα μας, μην το αρνείσαι. Ψάχνουμε να βρούμε πού θα τα φορτώσουμε για να βγούμε και μεις καθαροί και να επιστρέψουμε στην ομαλότητα. Πλησιάζουν και οι γιορτές ε; να πάμε να ψωνίσουμε με την ησυχία μας. Τι να σου πω, ρε Κώστα, τι να σου πω. Σε βαρέθηκα και σένα. Μπούχτισα να μιλάω και να μη με ακούει κανείς. Ό, τι είπαμε είπαμε. Βαρέθηκα και τις εξυπνάδες της τηλεόρασης. Βαρέθηκα αυτή τη σκατένια γεύση στο στόμα.
Ξέρεις τι λέω; Θα πάρω τηλέφωνο το γιό μου και θα πάω να τον βρω.
Και να πάτε να πνιγείτε όλοι σας. Έχω αίμα στα χέρια μου. Σήμερα σκότωσαν ένα παιδί.
Ανεβάζω αυτή τη μαρτυρία για μια εντελώς παρανοϊκή σύλληψη και κακοποίηση μιας κοπέλας που ούτε σε διαδήλωση συμμετείχε, ούτε πείραξε κανέναν. Επίσης, δεν θελω να ακούσω οτι βρισκόταν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, γιατι αν υπάρχει ένα λάθος σημείο αυτό βρίσκεται στον εγκέφαλο αυτών των επικίνδυνων τραμπούκων που φροντίζουν υποτίθεται για την ασφάλεια μας. ...μου φαινεται κάπως ειρωνικό πως το προηγούμενο πόστ που ανέβασα είναι ο "πρακτικός οδηγός σε περίπτωση σύλληψης" και όταν το διάβαζα έλεγα απο μέσα μου <εντάξει όμως, δεν νομίζω οτι μπορει να μου συμβεί εμένα κάτι τέτοιο>
ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Με τη δολοφονία ενός 16χρονου από
ειδικό φρουρό της αστυνομίας κηρύχτηκε φέτος η επίσημη έναρξη της
χριστουγεννιάτικης περιόδου. Ο νεαρός προκάλεσε τους αστυνομικούς
επειδή κρατούσε ένα μπαλόνι, μια καραμούζα και ένα γλειφιτζούρι, και
αυτοί αντέδρασαν, πετώντας του μια χειροβομβίδα και πυροβολώντας τον
τρεις φορές.
Μια από τις σφαίρες εξοστρακίστηκε σε μια μαρκίζα,
έκανε γκελ σε μια ζαρντινιέρα, πέρασε ξυστά από έναν ανύποπτο κάδο
απορριμμάτων και, ενώ κατευθυνόταν προς το Κολωνάκι, άλλαξε γνώμη,
έκανε στροφή 120 μοιρών και καρφώθηκε στο
Έχουν όλοι πλέον αναλωθεί και εξακολουθούν να αναλώνονται στον καταλογισμό ευθυνών για τα τελευταία γεγονότα τόσο σε τοπικό όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο.
Δεν θα τολμήσω να πράξω το ίδιο. Δεν με ενδιέφερε ούτως ή άλλως ποτέ αυτή η διαδικασία αν ήταν στείρα και δεν γινόταν προς εντοπισμό της ελπίδας, της λύσης, ή έστω ακόμα και του προβληματισμού. Άρα πάντα αν ψάχνουμε την ευθύνη πρέπει να ψάχνουμε για την συγκεκριμένη εκδοχή της που θα μας βοηθήσει να πετύχουμε κάτι. Αλλιώς καταντάει μια κατηγορία, μια ρουφιανιά στο λαϊκότερο.
Στα εν λόγω γεγονότα η εκδοχή που θα επιχειρήσω να αναλύσω είναι η ευθύνη της αν-ευθύνης. Εννοεί εδώ ο καλλιτέχνης πως δεν θα αναλύσει τις πράξεις που έγιναν λάθος αλλά τις πράξεις που ουδέποτε έλαβαν χώρα.
της ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΞΥΝΟΥ
Τα κείμενα που όταν τελειώσεις το διάβασμα σου αφήνουν τα μάτια υγρά και νιώθεις πως αν κάνεις να πεις την παραμικρή λέξη θα ξεσπάσεις σε κλάμματα μπας και ξεκουνήσει έστω και λίγο απο μέσα σου η οργή.
Αυτά τα κείμενα τα μοιράζεις όπως και όπου μπορείς.
Το έγραψε η Μαργαρίτα Σουλεϊμάν μια φίλη απο το facebook και συντρόφισσα καρδιάς απο σήμερα και πέρα...
Μαργαρίτα ευχαριστώ
Η μεγάλης κυκλοφορίας γαλλική εφημερίδα "Liberation" με βαρυσήμαντο
άρθρο της παίρνει ξεκάθαρα το μέρος των διαδηλωτών και δηλώνει "Είμαστε
όλοι Έλληνες", ενώ ΕΞΗΓΕΙ τι συμβαίνει στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό
(και παράλληλα "τα χώνει" και στη Γαλλία).
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Υπάρχουν δύο κείμενα σχετικά με τα γεγονότα που ζούμε τα οποία είχα παλαιότερα δημοσιευσει...
κάντε απλά έναν κόπο να τα διαβάσετε... ας είναι μεγάλα...
Πιο επίκαιρα δεν θα μπορούσαν να είναι...
και
Καταλήψεις και καποδίστριας (ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός)
Καλή ανάγνωση... (κάντε κλικ στους τίτλους)
. ο Νέρων, έγινε κι αυτός ό,τι έγινε ελέω του θείου του: όταν πέθανε ο Κλαύδιος, τον διαδέχτηκε στον θρόνο της Ρώμης.
Ακόμη κι εκείνος...
ΕΜΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΣΤΕΡΕΨΑΝΕ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ ??
θυμαμαι μόνο αυτό...
"ο υπ. Δημοσιας Ταξης Μ. Κουτσογιωργας υποβαλλει την παραίτησή του. Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν την κανει δεκτη...."
Ποός και πως θα με πείσει πως αυτός ο τόπος 23 χρόνια μετά πήγε μπροστά ??
