Μου μιλούν για δικαιοσύνη....οι δικαστές,
Μου μιλούν για ηθική...οι αγύρτες,
Μου μιλούν για ζωή...οι δολοφόνοι,
Μου μιλούν για όνειρα...οι έμποροι,
Μου μιλούν για ισότητα...τα αφεντικά,
Μου μιλούν για φαντασία...οι υπάλληλοι,
Μου μιλούν για ανθρωπιά...οι στρατοκράτες,
Εγω σωπάινω....Φτύνω.
Σαϊτα - Πετάει ελεύθερη με τον ένα τρόπο ή τον άλλο απο το 2005...
Προς πείσμα πολλών.........
Μια εξαιρετική προσέγγιση που διάβασα σήμερα στους Διαλόγους της Ελευθεροτυπίας.
Αξίζει πραγματικά τον κόπο να την διαβάσετε.
Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010
ΜΠΑΜΠΟΤΣΙΟΝΙ (Bamboccioni). Ετσι λέγονται στην Ιταλία τα παιδιά (αγόρια και κορίτσια) της μαμάς. Εκείνα που, όπως έγραφε την περασμένη εβδομάδα η «Λα Ρεπούμπλικα», ζούνε «μιαν αιώνια εφηβεία», ζώντας στο πατρικό τους σπίτι μέχρι ακόμα και τα 40 τους χρόνια, η μαμά να τους πλένει τα εσώρουχα, η μαμά να τους μαγειρεύει την αγαπημένη τους μακαρονάδα, με τον μπαμπά να φροντίζει ακόμα και για ένα έξτρα χαρτζιλίκι.
Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr
Εφημερίδα "Καθημερινή" 20/01/2010
Εδώ που τα λέμε, η στάση των αγροτών είναι οικονομικά ορθολογική. Αν έχεις βγάλει 500 εκατομμύρια ευρώ κλείνοντας μια βδομάδα τους δρόμους, γιατί να μην το επαναλάβεις; Εντάξει! Τα μπλόκα των αγροτών είναι εκβιασμός στο κοινωνικό σύνολο, παραβιάζουν μερικές δεκάδες νόμων, αλλά αφού η πράξη δεν έχει κόστος (παρά μόνον όφελος) γιατί να μην το κάνουν; Ετσι κι αλλιώς, είναι κοινή πεποίθηση στη χώρα ότι «νόμος είναι το δίκιο του αγρότη». Επομένως, οι νόμοι του κράτους και τα δίκια των άλλων οφείλουν να παραμερίσουν.
Χθές ο Περικλής Κοροβέσης, που το πλήρωσε με τον γνωστό τρόπο.
Σήμερα ξεκινάει ό εκτοπισμός ή καλύτερα η εξόντωση του Φ. Κουβέλη.
H οργάνωση διαδηλώσεων καλά κρατεί, οι αφίσσες του ΣΥΡΙΖΑ εκτυπώθηκαν
πιο γρήγορα απο ότι κατάφερε ποτέ του να ψελλίσει μια ολοκληρωμένη και
σαφή πρόταση.
Περήφανα σας παρουσιάζω, το κείμενο, του αδελφού, φίλου, συντρόφου και συμπορευτή μου, Αντώνη Ανδρουλιδάκη.
Αναρωτιέμαι καμιά φορά -με τον κίνδυνο να φανώ γελοίος αν εκμυστηρευθώ τις «σκοτεινές» αυτές σκέψεις μου σε κανέναν απροετοίμαστο της «σειράς» μου(80η ΕΣΣΟ)- μέσα απο ποιές υπόγειες διαδρομές φτάσαμε μέχρις εδώ; Πώς ξαφνικά, αποκτήσαμε τη ατράνταχτη πεποίθηση ότι δεν υπάρχουν πια αξίες, ούτε κατώτεροι και ανώτεροι πολιτισμοί (δηλαδή τρόποι ύπαρξης, συνύπαρξης και δράσης), ούτε καν τύποι ανθρώπου και ότι όλα αυτά ήταν απλά συγκαλυμμένες αξιώσεις κυριαρχίας, παραμυθιάσματα, κάποιων πονηρών σε βάρος κάποιων αφελών και ανοήτων.
Η επίδειξη θράσους συνεχίζεται.... "Ακυβερνησία", λένε....
Είμαι απίστευτα θυμωμένος.
Μπορώ και έχω μάθει να ανέχομαι (όπως κάθε Έλληνας) σχεδόν τα πάντα.
Έχω όμως ένα μεγάλο θέμα με δύο βασικά πράγματα. Την βλακεία και την κοροϊδία.
Δεν αντέχει το νευρικό μου σύστημα και δεν έχω κανένα φίλτρο στις αντιδράσεις μου όταν συνομιλώ ή συναναστρέφομαι με ηλιθίους (ειδικά όταν εξυπνακίζουν) και χάνω κάθε έλεγχο όταν κάποιος με θεωρεί κορόιδο.
Έχει και το θράσος τα όρια του κε Γιακουμάτε.
Αφού ξεφορτώσατε με τις νταλίκες τις προσλήψεις στον ΟΑΕΔ.
Αφού παρακολουθούσατε με τον φραπέ στο χέρι την ανανέωση συμβολαίων στην ΕΡΤ απο την ΔΙΚΗ σας "διοίκηση". Έρχεστε τώρα να κάνετε επερώτηση στη βουλή..ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΑΝΕΜΕΛΕΣ πρωτοχρονιάτικες διακοπές στο χωριό Τουλν της Αυστρίας, ο Καραμανλής ετοιμάζει (πάλι) τις βαλίτσες του
Tου Πασχου Μανδραβελη
Ενας από τους πρώτους καημούς που εξεφράσθησαν μόλις ανακοινώθηκε το «σχέδιο Καλλικράτης» για τη συνένωση των δήμων και την αποκέντρωση του δαιδαλώδους, όσο και σπάταλου, κράτους ήταν η μελλοντική τύχη των βουλευτών. Ο καημός -και η αντίρρηση- λέει ότι με το νέο σύστημα στο οποίο χιλιάδες θα εκλέγουν τον νέο περιφερειάρχη, ο ρόλος των βουλευτών στο ισοζύγιο της τοπικής εξουσίας συρρικνώνεται.
Της ΡΕΝΑΣ ΔΙΑΚΙΔΗ - απο την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ της ΡΟΔΟΥ
Η κυβέρνηση αιφνιδίασε και πάλι ευχάριστα . Εκεί που όλοι πίστευαν ότι η Διοικητική Μεταρρύθμιση θα έμενε στα χαρτιά, παρουσιάστηκε ένα σχέδιο πολύ πιο τολμηρό και επαναστατικό, που θα βάλει σε νέα βάση τη λειτουργία του Κράτους, από το κέντρο μέχρι το τελευταίο αυτοδιοικητικό κύτταρο. Το στοίχημα είναι πιο φιλόδοξο και πιο δύσκολο, ακόμη και από την οικονομική ανόρθωση της χώρας
Το δρόμο
πρέπει να βρούμε το δρόμο
κάθε στιγμή
να ξαναβρίσκουμε το δρόμο [...]
Κι εμείς
μ' όλες μας τις αδυναμίες:
η μόνη ελπίδα σωτηρίας
Για εμάς σύντροφε και αδερφέ οι γιορτές και τα ξεκινήματα δεν περιμένουν καμιά Πρωτοχρονιά...
Γιατί, όπως ξανάπαμε, και απο το πουθενά ακόμα βρίσκουμε τον τρόπο, να κάνουμε τα πάντα χαρά (χαρά αισθήματος και όχι διαχεομένου συναισθήματος, με λίγα λογια όχι χαζοχαρουμενιάς)
και την καθημερινότητα ένα απέραντο πανηγύρι...
Ακροβατώντας...
πάντα ακροβατώντας. Μεταξύ του κάθε "άλλου" και του κάθε "αυτού"
Καταλαβαίνεις ε ?
Εποχή χαράς και ελπίδας ή εποχή.....
Έχει αρκετές εβδομάδες που πήρα τα πόδια μου και άρχισα να ασχολουμαι με ένα τόσο δα κτηματάκι που έχω σε ένα χωρίο εδώ στη Ρόδο.
Το μποστανάκι στήθηκε, το κοτέτσι το ίδιο, παίζουν και κάνα δυο κουνέλια με την προοπτική να πολλαπλασιαστούν πάντα και έχω ακόμα και άλλα "μεγαλεπήβολα" σχέδια.
Την καζούρα που έφαγα απο μερικούς φίλους (και συνεχίζεται ακόμα) δεν μπορώ να σας την περιγράψω...
Το επιχείρημα του όλου εγχειρήματος μου επαναστατικό, όπως κάθε φορά που θέλω να κομπάσω πως αυτό που κάνω εμπεριέχει και κάτι παραπάνω, ίσως όμως να μην είναι τόσο η ανάγκη να κομπάσεις αλλά κάπου να κρυβεται και η δυσβάσταχτη αφοπλιστικότητα της απλότητας. Έλεγα λοιπόν...
Tου Χρηστου Γιανναρα Καθημερινή 06/12/2009
Ο εθνικισμός ήταν τυπικό γέννημα και καύχημα του Διαφωτισμού. Σήμερα, στην Ελλάδα της ημιμάθειας και της σύγχυσης, όσοι καμώνονται τον διαφωτιστή και τον προοδευτικό έχουν τη λέξη «εθνικιστής» για βρισιά, για ταπεινωτική προσβολή.
Οι Διαφωτιστές είχαν πιστέψει ότι μπορούσαν τη συνύπαρξη των ανθρώπων, τη συλλογικότητα, να τη βασίσουν όχι πια σε θρησκευτικά ιδεολογήματα, που στοίχισαν αίμα και φρίκη στην Ευρώπη, αλλά σε ορθολογικά εντοπισμένους παράγοντες συνοχής: κοινή καταγωγή, γλώσσα, Ιστορία, έθιμα. Δεν υποψιάστηκαν ποια συνοχή σχέσεων κοινωνίας ενδέχεται να εξασφαλίζει το σέβας του «ιερού», όταν δεν οριοθετείται ιδεολογικά το «ιερό» αλλά συνιστά κοινή «στάση» διαμορφωμένη από πείρα αιώνων: «Στάση» σεβασμού ή δέους για κάποιο «νόημα» της ύπαρξης και των υπαρκτών που λειτουργεί ως άξονας αναφοράς της ευθύνης - ελευθερίας του ανθρώπου και αιτιολογεί την ενεργητική του ετερότητα, επιτρέπει ελπίδα νίκης καταπάνω στο εφήμερο.
Ο συντηρητισμός είναι εφηρμοσμένη ανοησία. Είναι η ελπίδα ότι κάτι που απέτυχε στο παρελθόν, θα δουλέψει στο μέλλον, αρκεί να βρεθούν οι «άγιοι άνθρωποι» που θα το κάνουν. Δεν είναι μόνο δεξιός. Πολλοί αριστεροί πιστεύουν ότι ο κομμουνισμός ήταν καλό σύστημα, αλλά απέτυχε διότι τότε δεν υπήρχαν καλοί κομμουνιστές να τον εφαρμόσουν
Σήμερα διάβασα αυτό....
Οταν πέθανα είχα μια έντονη, εξ ύψους αίσθηση, του σώματός μου. Ενιωθα την μικρή
αποστροφή αυτών που με έπλυναν και με έντυσαν.
Με κατέλαβε ο φόβος της κάσας και του χώματος.
Διάβασα σήμερα για την ανάκληση του διορισμού του Γ.Γ. για τις ΔΕΚΟ του Υπ. Οικονομικών.
Παραθέτωλοιπόν το άρθρο απο το in.gr και σχολιάζω στο τέλος.
Φαντάζομαι οι λιγότερο ειδικοί περί τα οικονομικά θα εκπλαγούν στην
είδηση, ότι η «μικρά πλήν τιμία Ελλάς» συγκαταλλέγεται σε ότι αφορά τον
δείκτη του κατά κεφαλήν εισοδήματος λίγο πάνω από τον αντίστοιχο δείκτη
της Ιταλίας και λίγο κάτω του αντίστοιχου Γαλλικού. ΚιΆ όμως είναι
αληθές. Πανίσχυρες δυτικοευρωπαϊκές οικονομίες όπως της Ιταλίας και της
Γαλλίας, με εξαιρετική κρατική διοικητική διάρθρωση και βαριά
βιομηχανική παραγωγή κατορθώνουν να «προσφέρουν» στους πολίτες τους,
μέσο όρο εισοδήματος περίπου ίσο με αυτόν του ανύπαρκτου ελληνικού
κρατιδίου των Αθηνών.
Η αντίφαση κραυγαλέα, χωρίς να παραγνωρίζει βεβαίως κανείς ότι ο
δείκτης του κατά κεφαλήν εισοδήματος δεν αντικατοπτρίζει και τον τρόπο
κατανομής του εθνικού εισοδήματος μεταξύ των πλουσιότερων και των
ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων και ατόμων. Εν τούτοις, παραμένει
ανερμήνευτο το γεγονός πως μία χώρα που δεν παράγει επί της ουσίας
τίποτα, απολαμβάνει κατά κεφαλήν εισόδημα υψηλότερο ανεπτυγμένων χωρών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εισαγωγές της Ελλάδας, ανέρχονται σε 60 δις
ευρώ έναντι εξαγωγών που μόλις μετά βίας θα πλησιάσουν φέτος τα 16 δις
ευρώ. Είναι προφανές δηλαδή, ότι καταναλώνουμε 3 και πλέον φορές
παραπάνω από ότι παράγουμε. Επισημαίνω το προφανές, απο την βιωματική
εμπειρία ενός εκάστου των πολιτών, ότι το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ότι
όλοι καταναλώνουμε 3 φορές περισσότερο απΆ ότι παράγουμε, μιας και
υπάρχουν κάποιοι που καταναλώνουν ας πούμε 1000 φορές περισσότερο απΆ
ότι «παράγουν», ενώ κάποιοι δύσμοιροι συμπολίτες μας καταναλώνουν πολύ
λιγότερο απΆ ότι οι ίδιοι παράγουν.
......Λιμασμένη συμπεριφορά
πειναλέων ανθρώπων προδίδει και η ακόρεστη αισχροκέρδεια
μεγαλεργοληπτών του Δημοσίου, προμηθευτών που λυμαίνονται, ναι,
νοσοκομεία και κοινωνικά ιδρύματα οι ασυνείδητοι, ή τις Ενοπλες
Δυνάμεις, την άμυνα και αξιοπρέπεια της κοινής πατρίδας. Γνωρίσαμε αυτή
τη βουλιμική, τυφλή ιδιοτέλεια και στα πολυποίκιλα σκάνδαλα τιμημένων
στον δημόσιο βίο ανθρώπων: υπουργών, αρχόντων σε κρατικούς θώκους
επιφανείς, όπως και παρΆ αξίαν ευνοημένων της κομματικής καμαρίλας.....
Ένα αγαπημένο....
Το έφτιαξα σήμερα το απόγευμα και είπα να το μοιραστώ...
Καλή ακρόαση,
Επιτέλους Ανάσταση...
Και όπως σε κάθε Ανάσταση τσουγκρίζουμε αυγά (επιμένω με ύψιλον.. έτσι το 'μαθα) αλλά επειδή είμαστε λαός που το γουστάρει το μοιρολόι (άτιμο dna) κολλημένοι στον μόνιμο θρήνο της Μεγάλης Παρασκευής αναγκάζουμε τον παπά να μας πεί το "Χριστός Ανέστη" σαράντα φορές για να το εμπεδώσουμε...
Αφού λοιπόν το βάλουμε καλά στο ξερό μας τότε πάμε σπίτι μας για να αρχίσει το σπάσιμο των αυγών...
Λοιπόν...... απο το 2004 σας τα λέει αυτά που σας εκπλήσσουν...
Και δεν τα είπε μόνο σαράντα φορές... τα είπε περισσότερες, τώρα αν κάποιοι νόμιζαν πως αυτά είναι πάλι τα γνωστα προεκλογικά-αντιπολιτευτικά ρουκετάκια που είχαν συνηθίσει δικό τους το πρόβλημα...
So, live with it guys !
Η Ανάσταση αυτού του τόπου καιρός ήταν να ξεκινήσει και ο Γιώργος σπάει αυγά απο την πρώτη κιόλας μέρα....
Στην Κυβέρνηση, στο κόμμα, στην κοινωνία...
Και το γουστάρουμε απίστευτα.
Μια επιλογή... ΜΟΝΟ.
Το κίνημα να εξακολουθήσει να κινείται με ταχύτατους ρυθμούς όσο αφορά
την παραγωγή πολιτικής σκέψης, την καταθεση προτάσεων, την επαφή με την
κοινωνία.
Το ΠΑΣΟΚ δεν θα κάνει το παπαγαλάκι της κυβέρνησης, δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο νέος γραμματέας του Κινήματος Σωκράτης Ξυνίδης, ενώ παράλληλα χαρακτηρίζει απολύτως φυσιολογικό και λογικό το ότι εκδηλώθηκαν όπως φάνηκε στην ψηφοφορία διαφωνίες από ορισμένους συντρόφους του για το εάν είναι η καλύτερη επιλογή.
Ποιά ζωή, ρε καρντάσια;
Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται, άπαξ, που λένε, σα μια
μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον μ'αυτήν
την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξαναυπάρξουμε ποτέ.
Και μείς τι την κάνουμε, ρε αντί να την ζήσουμε;
Τι την κάνουμε;Τη σέρνουμε από δω κι από κει δολοφονόντας
την...
«Nα θυμάσαι ότι οι εχθροί σου, όχι μόνο δεν θυσιάζουν αυτή τη φούχτα των απατεώνων για την ευτυχία σου, αλλά επιδιώκουν να θυσιάσουν εσένα για τη φούχτα των απατεώνων, που είναι υπεύθυνοι για όλα τα δεινά, όπως είναι και τα μοναδικά εμπόδια για τη δημόσια ευημερία. Nα ξέρεις ότι κάθε άνθρωπος που θα ξεσηκωθεί για να υπερασπιστεί τη δημόσια αρετή και ηθική, θα καταβληθεί από τους εξευτελισμούς και θα προγραφεί από τους απατεώνες. Nα ξέρεις ότι κάθε φίλος της λευτεριάς θα βρίσκεται πάντα ανάμεσα σε ένα καθήκον και σε μια συκοφαντία, να θυμάσαι ότι αυτοί που δεν θα μπορούν να κατηγορηθούν για προδοσία, θα κατηγορηθούν για φιλοδοξία, να θυμάσαι ότι η επίδραση της χρηστότητας και των ηθικών αρχών θα συγκρίνεται με την δύναμη της τυραννίας και τη βιαιότητα των παρατάξεων, να θυμάσαι ότι η εμπιστοσύνη και η εκτίμησή σου θα είναι τίτλοι προγραφής για όλους τους φίλους σου, να θυμάσαι ότι οι κραυγές του καταπιεσμένου πατριωτισμού θα χαρακτηρίζονται κραυγές εξέγερσης και ότι εφόσον δεν θα τολμούν να επιτεθούν σε σένα μαζικά, θα σε προγράφουν λιανικά στο πρόσωπο όλων των καλών πολιτών, μέχρις ότου οι φιλόδοξοι να οργανώσουν την τυραννία τους».
ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ....
ΕΞΥΠΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΣΑΣΤΕ, Κ¶ΝΤΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ...
ΕΤΣΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΙΑ ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ....
ΕΤΣΙ ΠΕΦΤΕΙΣ ΗΡΩΙΚΑ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ.... ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ???
Η ΧΡΗΣΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΛΕΞΕΩΝ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΣΧΕΔΟΝ ΜΕΤΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ
Η Marwa El-Sherbini, 31 ετών, έφτασε στη Γερμανία πριν τρία χρόνια, συνοδεύοντας τον σύζυγό της Ali El-Sherbini, που ολοκλήρωνε τη διδακτορική του διατριβή στη φαρμακολογία, στο Ινστιτούτο Max Planck της Δρέσδης. Η Marwa ήταν φαρμακοποιός και μέλος της εθνικής ομάδας handball της Αιγύπτου. Τις σπουδές του συζύγου χρηματοδοτεί το Αιγυπτιακό κράτος, και η διατριβή επρόκειτο να υποστηριχτεί σε λίγους μήνες. Η μικρή οικογένεια επρόκειτο να επιστρέψει στην Αίγυπτο πριν το τέλος του χρόνου.
Μην αφήνετε τον εαυτό σας να παρασύρεται από τα δόγματα, τις στολές, τις δοξασίες, μην αφήνετε τον εαυτό σας να εξαπατάται από αυτόν που σας κυβερνά, από αυτόν που σας υπόσχεται, από αυτόν που σας φοβίζει, από αυτόν που θέλει να αντικαταστήσει έναν αφέντη μΆ έναν καινούργιο αφέντη, μην είστε κοπάδι, για το Θεό, μην καλύπτεστε πίσω από τα φταιξίματα των άλλων, να αγωνίζεστε, να σκέφτεστε με το μυαλό σας, να θυμάστε ότι ο καθένας είναι κάποιος, ένα πολύτιμο, υπεύθυνο άτομο, δημιουργός του εαυτού του, να το υπερασπίζεστε το εγώ σας, πυρήνα κάθε ελευθερίας, η ελευθερία είναι καθήκον, περισσότερο από δικαίωμα είναι καθήκον.
Θα 'ρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
-μη βλέπεις εμένα- μην κλαις..... Εσύ εισ' η ελπίδα.
¶κου θά 'ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη.
Δε θα υπάρχουνε πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω.
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θά 'μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι -σκέψου!- θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες.
Να φυλάξεις μονάχα
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις και έννοιες σαν και αυτές
απροσάρμοστοι-καταπίεση-μοναξιά-τιμή-κέρδος-εξευτελισμός.
Για το μάθημα της Ιστορίας.
Είναι Μαρία -δε θέλω να λέω ψέματα- δύσκολοι καιροί.
Και θά 'ρθούνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω -μην περιμένεις και από μένα πολλά-
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω.
Κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω μόνο:
"Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος".
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ' όλα αυτά Μαρία.
Κατερίνα Γώγου
Αυτά δεν είναι λόγια, είναι η ΑΠΟΦΑΣΗ του προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Προφανώς και δεν πρόκειται να παίξει πουθενά, προφανώς και πάλι θα την πνίξουν μέσα σε ειδησούλες με κανέναν Ψωμιάδη.
Όμως ο Γιώργος εκεί. Δεν κάνει την χάρη σε κανέναν να συρθεί στο επίπεδο της πολιτικής ύπαρξης που θέλουν.
Εξακολουθεί να μιλάει για άλλο ήθος, άλλες πρακτικές και δεν μένει μόνο στα λόγια.
Τελικά το μόνο που χρειαζόμαστε είναι έναν άνθρωπο που να μην έχει καταπιεί την καραμέλλα πως "έτσι είναι τα πράγματα"
Διαβάστε το και κρίνετε...
(Παναγιώτη ευχαριστώ για την ειδοποίηση :) )
Η παλινόρθωση του Στάλιν από το ΚΚΕ ίσως να έχει στην προοπτική του χρόνου και μια πολύ θετική επίπτωση.
Να ξαναμπούν όλα τα προβλήματα της Αριστεράς επί τάπητος, όχι με μια άμεση πρακτική μορφή, αυτό γίνεται ούτως ή άλλως από τα κόμματα, αλλά σαν προβλήματα πολιτικής φιλοσοφικής σκέψης που έχει πλούσια ιστορική παράδοση χωρίς ποτέ να έχει μελετηθεί στο βάθος. Ακόμα και πολλά ιστορικά γεγονότα μένουν ανεξιχνίαστα, όπως π.χ. ο Στάλιν δολοφονήθηκε ή πέθανε από αρρώστια; Ηδη από το '76 ο Α. Αφτορχάνοφ υποστήριξε πως ο Στάλιν δηλητηριάστηκε από τον Μπέρια. Το ίδιο υποστήριξε και ο Εντβαρτ Ρατζίνσκι, το '97, που επιπλέον είχε πρόσβαση σε αρχειακά ντοκουμέντα, τα οποία παλιότερα ήταν απροσπέλαστα. Τα σενάρια προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολλά. Αλλά υπάρχουν και αυτά τα σενάρια που αρνούνται αυτή την εκδοχή.
Απο την πρώτη κιόλας δήλωση ο Γιώργος Παπανδρέου επέδειξε την σύνεση και την σοβαρότητα που απαιτείται για μια νέα πορεία, για μια άλλη Ελλάδα.
Το στοίχημα το κέρδισε και το κέρδισε μόνος του.
Αντίθετα σε αυτούς που επέμεναν για "άλλο τρόπο".
Αντίθετα σε αυτούς που ήθελαν "μια απο τα ίδια"
Αντίθετα με αυτούς που έπρατταν "όπως θέλει ο κόσμος".
Ενάντια στο ψεύτικο, το επιτηδευμένο, το υποκριτικό, το πολιτικάντικο, στη φανφάρα.
Συγκεκριμένος, σταθερός, οραματιστής, με ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά, στους νέους ανθρώπους, στις νέες ιδέες, στο αύριο.
Που δεν φοβήθηκε να θέσει μέχρι και τον ίδιο του τον εαυτό στην κρίση του λαού (όχι μόνο του ίδιου του κινήματος).
Που δεν φοβήθηκε να εμμείνει στην αλλαγή του ρόλου των ΜΜΕ.
Που τόλμησε να ανοίξει το κίνημα στη συνδιάλεξη και όχι στην συνδιαλλαγή.
Που πίστεψε πως υπάρχει άλλη Ελλάδα, πως μπορούμε και αλλιώς.
Που δεν αποδέχτηκε στιγμή την κακομοιριά και την αναξιοπρέπεια που αυτή εμπεριέχει.
Η "Σαϊτα" στέκεται για τον επόμενο μήνα στις επάλξεις και δίνεται με όλο της το "είναι" στον αγώνα με όλες τις τις ελπίδες αφημένες σε αυτόν τον άνθρωπο.
Η απόφαση αυτή είναι συνειδητή και έχει παρθεί εδώ και καιρό. Τεκμηρίωση για όσους επιθυμούν υπάρχει στα προηγούμενα άρθρα και θεωρώ πως είναι περιττό να επανέλθω..
Τα εν λόγω άρθρα μου τα παραθέτω πιο κάτω κάντε απλά κλίκ. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και Καλή ανάγνωση (όσοι τολμήσετε)
"Απερισκέπτως Ευέλπιδες...και πάλι"
"Όσοι δεν σέβεστε να με φοβάστε"
"Ανήμπορες απορίες ή έναυσμα νέου ανένδοτου ;"
Η Ελλάδα μπορεί ξανά.
Μπορεί πολύ καλύτερα.
Απαιτείται όμως η πολιτική βούληση.
Και μια πλατιά συμμαχία, που ξεπερνά τα όρια των κομματικών επιλογών και που θα πει «φτάνει πια».
Η κάθε μέρα με τη σημερινή κυβέρνηση, είναι μία μέρα χαμένη για την Ελλάδα.
Η πολιτική μας ζωή δεν μπορεί να συνεχίσει να βρίσκεται σε ομηρία.
Η στιγμή για τις απαραίτητες ανατροπές στη χώρα μας, έφτασε.
Η μεγάλη αλλαγή ωρίμασε.
Γι' αυτό και είμαι αισιόδοξος. Είμαι αισιόδοξος γιατί όλοι μαζί μπορούμε να τις κάνουμε πράξη.
Δεν έχει κλείσει χρόνος καλά-καλά απο τότε που προβλήθηκε η εκπομπή αφιέρωμα στον Περικλή Κοροβέση απο τους "Πρωταγωνιστές" του Δ. Θεοδωράκη...
Αν μου έλεγες τι μου έμεινε απο την εξέγερση του Δεκέμβρη και θα έπρεπε να στο κλείσω σε μια φράση απλά θα δανειζόμουν τον τίτλο απο ένα βιβλίο του Έριχ Φρόμ.. "Η επανάσταση της ελπίδας"....
Αν τα γεγονότα αυτά σε κάτι βοήθησαν είναι τουλάχιστον να βρεθούν (να μετρηθούν) μεταξύ τους όλοι αυτοί που καίγονται μέσα τους, που δεν έχασαν ακόμα την ελπίδα, που τολμούν να πράξουν, που δεν φοβούνται να υπάρξουν.
Μοναδική ευχή... να μπολιαστεί αυτή η κίνηση...
να μην κολλήσει...
να μην κολώσει...
κι να είμαστε εμείς οι τελευταίοι που για να μιλήσουμε αναγκαστήκαμε να ενταχθούμε σε μαντριά κομμάτων...
κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο
ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ - ΠΑΛΙΟ ΚΥΛΙΚΕΙΟ
Αντισταθείτε σε ό,τι πληγώνει την Πατρίδα μας.
Αγνοείστε αυτούς που αγνοούν το συμφέρον του Τόπου.
Παλέψτε για την Ελλάδα. Αγωνιστείτε για το μέλλον.
Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω το μικρό μπουκάλι νερό 50 λεπτά (τόσο κάνει και το μισό λίτρο βενζίνη) ενώ αγοράζεται 5-7 λεπτά (περίπου 1000% αισχροκέρδεια). Από 50 δραχμές (17 λεπτά) αυξήθηκε στις 170 δραχμές (50 λεπτά) με την αλλαγή του νομίσματος από δραχμή σε ευρώ και δεν πήρα χαμπάρι.......
Για το μετρό, το λεωφορείο, το μποτιλιάρισμα, το σπίτι, το γραφείο, το πικ-νικ...
Απο τον Γιώργο Μ.
Στίχοι του ποιητή Χάρη Καφετζόπουλου
Μουσική του Δημητρη Ζερβουδακη
Ότι πονάει πιο πολύ
Βαθύτερα αγαπιέται
Σκαλίτσα κάνει τ'ονειρο με τους θεούς φιλιέται
Ρίχνει τ'αλάτι στη πληγή
Ποτάμι το αίμα τρέχει
Έλα κρυφά και πάρε με
Καμιά να μη με έχει.
Ότι πονάει πιο πολύ λιγότερο τρομάζει
Κι αν κάνει λίγο να χαθεί
Στα σύννεφα πλαγιάζει
Με εραστές τους αετούς
Πλανήτες ζωγραφίζει
Φιλάει τους ορίζοντες
Κι απ' το μηδέν αρχίζει.
Ότι εμείς πικράναμε
Πιστό εκείνο μένει
Της προδοσίας το φιλί με αλυσίδες δένει
Χορεύει μέσα στις φωτιές
Τα χρόνια σημαδεύει
Έλα κρυφά και πάρε με
Κανείς δεν με γυρεύει.
Σαν σήμερα... όχι απλά για ένα ζεϊμπέκικο...
Σαν σήμερα... για την φανέλα της αξιοπρέπειας
Διαμαρτυρήθηκαν κάποιοι για το "χώσιμο" που έκανα στο ΛΑΟΣ μέσα από το Εβδομάδα ήταν και πέρασε ...
Προσπαθούν βλέπετε απεγνωσμένα να αποτινάξουν το φασιστικό τους παρελθόν (που δεν είναι απλά και μόνο παρελθόν))Πάρτε τα λοιπόν.....
Η επίθεση, χθές το βράδυ, με χειροβομβίδα στο «Στέκι των Μεταναστών» στα Εξάρχεια αποτελεί την πιο σημαντική πολιτική εξέλιξη των ημερών.
Και όμως το ελικόπτερο της αποδρασης ανήκε στην εταιρία interjet που το σλόγκαν της είναι.....
"ΕΞΥΠΝΕΣ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ"
Σχόλιο..... κανένα μα κανενα...
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΔΩ
http://www.interjet.gr/index.asp
Θυμάσαι ???.... Πες μου μόνο πως θυμάσαι.....
Μέχρι να αρχίσεις, μέχρι να τελειώσεις
το πρόσωπό τους αποστρέψανε άφωνοι
οι φίλοι και γελούν στις συγκεντρώσεις
μεγάφωνοι, μικρόφωνοι, παράφωνοι......
Δεν θα ήθελα τίποτε περισσότερο από το να μπορέσω και εγώ να βρεθώ στον καναπέ μου και να σταματήσω να αποστέλλω κείμενα τα οποία νομίζω πως μόνο κακό μου κάνουν. Γιατί ξέρετε υποβόσκει πάντα ο κίνδυνος να καταντήσεις γραφικός όταν δεν βολεύεσαι και εσύ στον εξυπνακισμό του «όλοι ίδιοι είναι» καθώς και στο «δεν αλλάζει τίποτα». Όταν δεν ακολουθείς την πεπατημένη της σκέψης και της επεξεργασίας των ερεθισμάτων και των μηνυμάτων που δέχεσαι, ακόμα δε περισσότερο όταν λογιάζεις την κοινή γνώμη ως «κοινή» με την έννοια της εκπορνευμένης και αρνείσαι να συνταχθείς σε αυτό που αυτή αντιλαμβάνεται, αποδέχεται και υπομένει ως πραγματικότητα.
-Θέλεις να πατάς σταθερά
Σ' αρέσουν οι ρηχές θάλασσες
Σ' αρέσει να γυρνάς τον κόσμο......
Πολλοί ..(μά πάρα πολλοί) δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν την πίστη μου σε αυτό τον άνθρωπο...
Πόλλοι μα πάρα πολλοί δεν καταλαβαίνουν γιατί ένας φανατικός πολέμιος του καθεστωτικού ΠΑ.ΣΟ.Κ. σαν και του λόγου μου έχει εναποθέσει τις ελπίδες του σε αυτόν και μόνο ...
Πόλλοι θα είναι και αυτοί που δεν πρόκειται να καταλάβουν αν δεν ξοδέψουν λίγο χρόνο να δουν και να ακούσουν τα παρακατω βιντεο
Αυτός λοιπόν είναι ο αυριανός Πρωθυπουργός και ειλικρινά αυτό το πράγμα με γεμίζει ελπίδα....
Θόδωρος Πάγκαλος: Σήμερα από το πρωί σε όλα τα δημοσιογραφικά γραφεία κυκλοφορεί η φήμη ότι εντός των ημερών -μάλιστα μετά τη συζήτηση για την οικονομία που θα έχουμε μεθαύριο- προκηρύσσονται εκλογές. Οψόμεθα. Μακάρι. Ο Θεός να λυπηθεί την Ελλάδα!
Ξέρετε, πάντα ο λαϊκός τραγουδοποιός εξέφραζε το γνήσιο λαϊκό αίσθημα, πάντα έβρισκε τις λέξεις τις σωστές και δεν μάσαγε τα λόγια του. Τύφλα σε εμάς τους στραβούς με τις θεωρίες και τις αναλύσεις μας, με τις εκλεπτυσμένες λέξεις και έννοιες μας...
Σχολιασμό λοιπόν δεν κάνω, τα λέει όλα ο μάστορας... στην υγειά του,
με την ελπίδα να μην την ξαναδούμε "μπλέ" την λεβεντογέννα...
Στις
σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη,
αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι
δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη Ο πραγματικός πλούτος της χώρας
παράγεται στο χωράφι και στο εργοστάσιο· γι' αυτό οι αγρότες και οι
εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να επικαλεστούν κάποια νεφελώδη
ιδεολογήματα για τη δουλειά τους.
Η προσφορά τους είναι αυταπόδεικτη.
Αντιθέτως,
οι απασχολούμενοι στον τριτογενή τομέα, των υπηρεσιών, δεν αρκούνται
στην υψηλότερη αμοιβή που εισπράττουν· αγωνιούν να δώσουν και ανώτερο
νόημα σ' αυτό που κάνουν.
Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία.
Πάντα αγχώδης με το σημείο εκείνο του κειμένου που λέγεται πρόλογος, έρχομαι για άλλη μια φορά να ντριμπλάρω την βασανιστική διαδικασία του καταθέτοντας την απάντηση μου στους φίλους αυτών των ενυπόγραφων αποριών στο ερώτημα «γιατί έχω περισσότερο από ένα μήνα να γράψω κάτι». Απαντώ λοιπόν πως όταν τα ερεθίσματα είναι μύρια, τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις μέσα στον θόρυβό τους είναι να σιωπάς.
Με επιστολή του προς το Προεδρείο της Ένωσης Ακολούθων Τύπου ο Διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρης Δρούτσας, κοινοποίησε την ακύρωση της συμμετοχής του στην σημερινή εκδήλωση της Ένωσης Ακολούθων Τύπου και του «Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής» με θέμα «Διεθνείς Σχέσεις και Δημόσια Διπλωματία».
Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης από την πλευρά τους επιλέγουν, για μία ακόμη φορά, την πολιτική των ίσων αποστάσεων και του κατευνασμού των μεγάλων συμφερόντων, όπως αποδείχθηκε και με την υπόθεση της μεταφοράς όπλων από το λιμάνι του Αστακού. Τους αφήνουμε στην κρίση του Έλληνα πολίτη.
Ένα πανεμορφο φιλμάκι που μου έστειλε ένας φίλος και ειλικρινά αξίζει τον κόπο να το δείτε
Στο πλαίσιο του 1ου Παγκόσμιου Φεστιβάλ της Αξιοπρεπούς Οργής, που λαμβάνει χώρα στο Μεξικό, ο εξεγερμένος υποδιοικητής Μάρκος ξεκινάει την παρέμβασή του, με τίτλο "Πρώτος άνεμος. Μια οργισμένη αξιοπρεπής νεολαία", με ένα χαιρετισμό στα ελληνικά:
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΡΕ !!
ΚΟΝΟΜΗΜΕΝΟ ΤΟ 2009
HAPPY NEW FEAR
Αλήθεια μπορεί όντως να υπάρξει σύγκριση με τον "Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν πήρα είδηση " ???
Πιστευα πάντα πως η μαλακία είναι ανίκητη..
Αποδείχτηκε όμως πως δεν μπορούσα ποτέ ούτε καν να υποψιαστώ έστω το high score που μπορεί να χτυπήσει...
Στο κατ΄ εμε καταπτυστο πόρισμα απο την μεριά του ΠΑ.ΣΟ.Κ ήρθε πάλι ο αρχηγός του να είναι η μόνη φωνή που θέλει ο κόσμος να ακούσει, το θέμα είναι πόσοι πασοκοθρεμμένοι και πασοκοδίαιτοι ταυτίζονται με το νέο όραμα με το νέο ήθος (ίσως στην προκειμένη απλά και μόνο ήθος) με τον νέο λόγο.
Αγαπητέ Κώστα,
Μου είπε η γυναίκα μου πως πήρες τηλέφωνο. Το αυτοκίνητο που κάηκε δεν ήταν το δικό μας, το έχουμε στο συνεργείο. Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.
Μα αλήθεια, τίποτε άλλο δε σκέφτηκες όταν τα είδες όλα αυτά; Ή μήπως πήρες να ρωτήσεις για το Γιαννάκη; Είναι κάπου στο δρόμο, είναι καλά. Αν φοβάμαι; Ναι. Αλλά ο δικός σου που είναι; Εσύ, τι να κάνεις τώρα που σου γράφω;
Σε φαντάζομαι κολλημένο στην τηλεόραση να κλαις την περιουσία των άλλων σα να ήταν δικιά σου. Μα, πέθανε ένας άνθρωπος ρε Κώστα. Τα χέρια μου τρέμουν, δεν μπορώ να κρατήσω τα δάκρυά μου. Κλαίμε και μεις ρε Κώστα, συνήθως για τους λάθος λόγους όμως. Όχι τώρα.
¶κουσα τον υπουργό εσωτερικών να λέει ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Μεμονωμένο περιστατικό ήταν και η Χιροσίμα, έτσι; Στατιστικά μιλώντας.
Μα που το είδαν αυτοί το μεμονωμένο περιστατικό; Τι είναι μεμονωμένο στην περίπτωση ενός ατόμου που ασκήθηκε στις ειδικές δυνάμεις του στρατού μας, που γαλουχήθηκε με τα ιδανικά της αστυνομίας μας, που μπόρεσε να πυροβολήσει ένα μικρό παιδί; Ένα κράτος που οπλίζει ένα ψυχικά ανάπηρο άτομο και το πείθει ότι επιτελεί κοινωνικό έργο, τι είναι, Κώστα; Μήπως είναι και αυτό μεμονωμένο περιστατικό; Και όλα τα υπόλοιπα; Το ξύλο και τα χημικά που φάγανε οι φοιτητές επί Γιαννάκου; Η ζαρντινιέρα; Τα πράσινα παπούτσια; Οι πραίτωρες; Ποιος τους έφτιαξε όλους αυτούς; Εμείς Κώστα τους πλάσαμε. Με τον ηλίθιο θαυμασμό μας στους καταδρομείς, στο στρατό, στα εθνικά μας ιδανικά. Με την αυτιστική μας προσήλωση στο μαγαζάκι μας, στην περιουσία μας.
Εμείς φωνάζαμε Κώστα να έρθουν περισσότεροι αστυνομικοί, εμείς βγαίναμε στα παράθυρα των ειδήσεων και των εκπομπών να ζητήσουμε ένοπλους φρουρούς να μας φυλάξουν από τους Αλβανούς, από τους Μαύρους, εμείς τα κάναμε όλα αυτά.
Γιατί είμαστε σίγουροι πως ποτέ δεν θα πιάσουν εμάς, πάντα για τους άλλους φωνάζαμε. Όμως είναι και τα παιδιά μας ρε Κώστα, αυτά γυρνάνε τη νύχτα και τι να κάνεις, να τα κλείσεις μέσα; Είναι τα παιδιά μας μεμονωμένα περιστατικά; Η μήπως θα γίνουν κάποτε;
Πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε ποια είναι η υπέρτατη αξία της δημοκρατίας μας. Είναι η ζωή, ή είναι η περιουσία; ¶κουσα τον πρωθυπουργό να καθησυχάζει εμάς, τους νοικοκύρηδες. Είπε περισσότερα για τις καταστροφές και τις αποζημιώσεις από όσα είχε να πει για το φόνο. Και μάλιστα, μίλαγε για όλους αυτούς που βγήκανε και τα σπάσανε σα να μίλαγε για το δολοφόνο. Είπε ότι κινήθηκαν ενάντια σε ολόκληρη την κοινωνία. Αν αυτοί κινήθηκαν ενάντια σε ολόκληρη την κοινωνία, τότε ο δολοφόνος τι έκανε;
Θα μπορούσαν να ήταν τα παιδιά μας αυτά, Κώστα, να κλαίγαμε τα παιδιά μας, το καταλαβαίνεις; Και οι ζημιές; Θα μου πεις. ¶μα μου καίγανε εμένα το μαγαζί, τα ίδια θα έλεγα; Δεν ξέρω ρε Κώστα τι θα έλεγα, πάντως δεν θα μίλαγα και πολύ.
Το μαγαζί μου είναι χρεωμένο μέχρι τα μπούνια, δεν ανάβω λάμπες για να μην καίω ρεύμα. Κάθε μήνα πάω στην τράπεζα και το δάνειο δεν κατεβαίνει το διαβολεμένο. Απόλυσα όλους τους υπαλλήλους, όχι πως τους πλήρωνα και αυτούς δηλαδή, ακόμα τους χρωστάω. Ευτυχώς που δε με καρφώσανε και για τα ένσημα δηλαδή. Χτύπησε και η κρίση, λένε. Τι κρίση ρε Κώστα είναι αυτή που ρίχνει τους τόκους των καταθέσεων και αυξάνει τους τόκους των δανείων; Που πάνε όλα αυτά τα λεφτά ρε; Ποιοι είναι αυτοί που κυκλοφοράνε με τις τζιπάρες ακόμα; Μας δουλεύουνε ρε παλιόφιλε, ψιλό γαζί, και να σου πω και κάτι, εγώ χαιρόμουν όταν έβλεπα τις τράπεζες να καίγονται. Ναι, έλεγε η γυναίκα μου, έγινε ένας φόνος, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία για να βγουν και να τα κάψουν.....
Δεν είναι δικαιολογία;
Γιατί ψάχνετε μια δικαιολογία πίσω από όλα αυτά; Να σου πω γιατί Κώστα; Γιατί αν μου ορκιστείς ότι ούτε μια φορά στη ζωή σου δεν σου πέρασε η ιδέα να βγείς και να τα κάνεις όλα λαμπόγυαλο, τότε δε σε ξέρω καθόλου. Δικαιολογία ψάχνουμε όλοι, γιατί ξέρουμε τι ευχαρίστηση είναι να ξεσπάς πάνω σε όλα αυτά που σε περιορίζουν. Πάνω στο κωλάμαξό σου που το χρυσοπληρώνεις ακόμα και στα παίρνουνε σε κάθε σέρβις. Πάνω στην κωλοτηλεόραση που σε θεωρεί ηλίθιο. Πάνω στα κωλομάγαζα της συμφοράς στα οποία είσαι υποχρεωμένος να τα σκας για να φας, να ντυθείς, να διασκεδάσεις.
Την περασμένη εβδομάδα είχαμε επέτειο με τη γυναίκα μου, και έψαχνα για ώρες τι να της πάρω, ξέρεις γιατί; Γιατί δεν ήξερα τι να της πω. Έτσι καταντήσαμε ρε Κώστα, και καμιά φορά μου 'ρχεται να τα σπάσω όλα μα δεν έχω το κουράγιο. Βγήκαν αυτοί οι νεαροί και τα σπάσαν; Γιατί άραγε; Μήπως αισθάνονται το ίδιο με μας; Απλώς αυτοί έχουν λίγη παραπάνω λύσσα και λίγο λιγότερο φόβο. Έχουνε και μια φυζίκ δικέ μου, εμείς με τα κοψίδια και τα κρασά δες πως καταντήσαμε, με το ασανσέρ στον πρώτο και αν. Πως καταντήσαμε έτσι ε; Πουλήσαμε και λίγο πολυτεχνείο, παπάρια, από έξω περάσαμε και πιάσαμε μια ματιά για να λέμε στα παιδιά μας και να κοκορευόμαστε. Θυμάσαι, και τότε κάτι τέτοιο δεν έγινε;
Μας λέγανε να πάμε σπίτια μας και ότι κάποιοι ταραξίες βγήκαν και κουνιούνται. Και μεις φτάσαμε με τα πόδια ως την Πατησίων, παρόλο που μισοπιστεύαμε αυτά που μας τσαμπουνάγανε. Κατά τύχη γίναμε η γενιά του Πολυτεχνείου και είχαμε γνώμη για τα πάντα. Ποιος μας έκανε έτσι ρε Κώστα; Εμείς οι ίδιοι. Το μαγαζάκι μας, η γυναικούλα μας, κουτουκάκι, Θεοδωράκης, εφορία και άγιος ο Θεός. Ψήφισα Νέα Δημοκρατία εγώ, είχα βαρεθεί το ΠΑΣΟΚ. Εσύ; ¶σε, τα ίδια έ;
Ξέρεις κάτι ρε Κώστα; Εδώ και κάποια χρόνια αισθάνομαι σα να μην υπάρχω. Δεν σε κοροϊδεύω, το νιώθω. Σαν όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου να μη συμβαίνουν καθόλου. Ανώτατοι υπάλληλοι πέφτουν στο κενό, και όλοι ασχολούνται με το ντιβιντί, ποιος το πήρε, ποιος το έδωσε, αν ήταν αληθινό κλπ. Κοτζάμ υπουργοί βρίσκονται μπλεγμένοι με μίζες και δεν ξέρω τι και ο πρωθυπουργός ασχολείται με το πώς θα «αλλάξει το κλίμα». Το κλίμα, το καταλαβαίνεις; Αισθάνομαι ότι κανείς δεν ασχολείται με την πραγματικότητα, όλοι έχουν καβαλήσει το καλάμι τους και πάνε όπου τους πάει αυτό. Ότι τίποτα πια δεν έχει να κάνει με την αλήθεια ή το ψέμα, αξίες με τις οποίες μεγαλώσαμε.
Όλα έχουν να κάνουν με μια προσποίηση, εμείς πρέπει να προσποιούμαστε ότι όλα πάνε καλά, αυτοί να προσποιούνται ότι όλα πάνε καλά και να είμαστε μια ευτυχισμένη οικογένεια.¶σχετα από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. ¶σχετα από την ψευτιά, την υποκρισία, την απάτη που μας την πετάνε στα μούτρα. Δε βλέπω πια ειδήσεις, συγχίζομαι και μου το απαγόρεψε ο γιατρός. Συγχίζομαι γιατί αισθάνομαι ότι δεν υπάρχω για κανέναν. Ότι κανένας δεν υπάρχει γύρω μου, ότι πρέπει να σκύβω το κεφάλι και να βγαίνω για ψώνια για να με βλέπουν οι άλλοι και να λένε: να ένας ευτυχισμένος και φιλήσυχος πολίτης. Και τι να πω εγώ ρε Κώστα; Σάμπως δεν έχω κλέψει και εγώ; Δεν κλέβω συστηματικά την εφορία, τους υπαλλήλους μου, την πολεοδομία, τους πελάτες ;
. Μικροπράγματα θα μου πεις, για την επιβίωση. Ναι, αλλά ο αναμάρτητος, πρώτος τον λίθον, έτσι δεν είναι; Εμείς φταίμε ρε Κώστα, τα κάναμε σαν τα μούτρα μας, μην το αρνείσαι. Ψάχνουμε να βρούμε πού θα τα φορτώσουμε για να βγούμε και μεις καθαροί και να επιστρέψουμε στην ομαλότητα. Πλησιάζουν και οι γιορτές ε; να πάμε να ψωνίσουμε με την ησυχία μας. Τι να σου πω, ρε Κώστα, τι να σου πω. Σε βαρέθηκα και σένα. Μπούχτισα να μιλάω και να μη με ακούει κανείς. Ό, τι είπαμε είπαμε. Βαρέθηκα και τις εξυπνάδες της τηλεόρασης. Βαρέθηκα αυτή τη σκατένια γεύση στο στόμα.
Ξέρεις τι λέω; Θα πάρω τηλέφωνο το γιό μου και θα πάω να τον βρω.
Και να πάτε να πνιγείτε όλοι σας. Έχω αίμα στα χέρια μου. Σήμερα σκότωσαν ένα παιδί.
Ανεβάζω αυτή τη μαρτυρία για μια εντελώς παρανοϊκή σύλληψη και κακοποίηση μιας κοπέλας που ούτε σε διαδήλωση συμμετείχε, ούτε πείραξε κανέναν. Επίσης, δεν θελω να ακούσω οτι βρισκόταν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, γιατι αν υπάρχει ένα λάθος σημείο αυτό βρίσκεται στον εγκέφαλο αυτών των επικίνδυνων τραμπούκων που φροντίζουν υποτίθεται για την ασφάλεια μας. ...μου φαινεται κάπως ειρωνικό πως το προηγούμενο πόστ που ανέβασα είναι ο "πρακτικός οδηγός σε περίπτωση σύλληψης" και όταν το διάβαζα έλεγα απο μέσα μου <εντάξει όμως, δεν νομίζω οτι μπορει να μου συμβεί εμένα κάτι τέτοιο>
ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Με τη δολοφονία ενός 16χρονου από
ειδικό φρουρό της αστυνομίας κηρύχτηκε φέτος η επίσημη έναρξη της
χριστουγεννιάτικης περιόδου. Ο νεαρός προκάλεσε τους αστυνομικούς
επειδή κρατούσε ένα μπαλόνι, μια καραμούζα και ένα γλειφιτζούρι, και
αυτοί αντέδρασαν, πετώντας του μια χειροβομβίδα και πυροβολώντας τον
τρεις φορές.
Μια από τις σφαίρες εξοστρακίστηκε σε μια μαρκίζα,
έκανε γκελ σε μια ζαρντινιέρα, πέρασε ξυστά από έναν ανύποπτο κάδο
απορριμμάτων και, ενώ κατευθυνόταν προς το Κολωνάκι, άλλαξε γνώμη,
έκανε στροφή 120 μοιρών και καρφώθηκε στο
Έχουν όλοι πλέον αναλωθεί και εξακολουθούν να αναλώνονται στον καταλογισμό ευθυνών για τα τελευταία γεγονότα τόσο σε τοπικό όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο.
Δεν θα τολμήσω να πράξω το ίδιο. Δεν με ενδιέφερε ούτως ή άλλως ποτέ αυτή η διαδικασία αν ήταν στείρα και δεν γινόταν προς εντοπισμό της ελπίδας, της λύσης, ή έστω ακόμα και του προβληματισμού. ¶ρα πάντα αν ψάχνουμε την ευθύνη πρέπει να ψάχνουμε για την συγκεκριμένη εκδοχή της που θα μας βοηθήσει να πετύχουμε κάτι. Αλλιώς καταντάει μια κατηγορία, μια ρουφιανιά στο λαϊκότερο.
Στα εν λόγω γεγονότα η εκδοχή που θα επιχειρήσω να αναλύσω είναι η ευθύνη της αν-ευθύνης. Εννοεί εδώ ο καλλιτέχνης πως δεν θα αναλύσει τις πράξεις που έγιναν λάθος αλλά τις πράξεις που ουδέποτε έλαβαν χώρα.
της ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΞΥΝΟΥ
Τα κείμενα που όταν τελειώσεις το διάβασμα σου αφήνουν τα μάτια υγρά και νιώθεις πως αν κάνεις να πεις την παραμικρή λέξη θα ξεσπάσεις σε κλάμματα μπας και ξεκουνήσει έστω και λίγο απο μέσα σου η οργή.
Αυτά τα κείμενα τα μοιράζεις όπως και όπου μπορείς.
Το έγραψε η Μαργαρίτα Σουλεϊμάν μια φίλη απο το facebook και συντρόφισσα καρδιάς απο σήμερα και πέρα...
Μαργαρίτα ευχαριστώ
Η μεγάλης κυκλοφορίας γαλλική εφημερίδα "Liberation" με βαρυσήμαντο
άρθρο της παίρνει ξεκάθαρα το μέρος των διαδηλωτών και δηλώνει "Είμαστε
όλοι Έλληνες", ενώ ΕΞΗΓΕΙ τι συμβαίνει στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό
(και παράλληλα "τα χώνει" και στη Γαλλία).
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Υπάρχουν δύο κείμενα σχετικά με τα γεγονότα που ζούμε τα οποία είχα παλαιότερα δημοσιευσει...
κάντε απλά έναν κόπο να τα διαβάσετε... ας είναι μεγάλα...
Πιο επίκαιρα δεν θα μπορούσαν να είναι...
και
Καταλήψεις και καποδίστριας (ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός)
Καλή ανάγνωση... (κάντε κλικ στους τίτλους)
. ο Νέρων, έγινε κι αυτός ό,τι έγινε ελέω του θείου του: όταν πέθανε ο Κλαύδιος, τον διαδέχτηκε στον θρόνο της Ρώμης.
Ακόμη κι εκείνος...
ΕΜΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΣΤΕΡΕΨΑΝΕ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ ??
θυμαμαι μόνο αυτό...
"ο υπ. Δημοσιας Ταξης Μ. Κουτσογιωργας υποβαλλει την παραίτησή του. Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν την κανει δεκτη...."
Ποός και πως θα με πείσει πως αυτός ο τόπος 23 χρόνια μετά πήγε μπροστά ??
Έχω εγγράφως καταθέσει, ενυπόγραφα μάλιστα, θέτοντας έτσι εαυτόν ανοιχτό στον όποιο διάλογο και την όποια κρίση, πως αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη πρόταση του Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ για τον τρόπο με τον οποίο θα διοικείται αυτή η πολύπαθη χώρα πολύ απλά δεν θα ήμουν ΠΑ.ΣΟ.Κ. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν.
Ατύχησα λόγω διαφόρων υποχρεώσεων να παρακολουθήσω από κοντά τις εργασίες του συνεδρίου της Τ.Ε.Δ.Κ. Δωδεκανήσου, κενό που ευτυχώς μου κάλυψε η Δημοτική Τηλεόραση της Κω η οποία μπήκε στον κόπο να προβάλλει όλες σχεδόν τις τοποθετήσεις.
To UFU (Underground Free University) είναι μια προσπάθεια που ξεκίνησε στο υπόγειο του Στεκιού Μεταναστών με σκοπό την ελεύθερη και αυτοοργανωμένη διάδοση και εξερεύνηση της γνώσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αρχικά, δημιουργήθηκε απλά ένας χώρος για χρήση internet και, στη συνέχεια, η υποδομή που είχε συγκεντρωθεί από παλιούς υπολογιστές έδωσε το έναυσμα για την ιδέα της ανταλλαγής γνώσεων. Έτσι, τα μαθήματα ξεκίνησαν την άνοιξη του 2005.
Το αμερικανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα MSNBC κάνει έρευνα για το αν πρέπει να αναγνωριστεί ή όχι γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους.
Η αρμενική γενοκτονία είναι ιστορικό γεγονός -μαζί με πολλά άλλα εγκλήματα ενάντια στην ανθρωπότητα εκ μέρους των Τούρκων-, που ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ να αναγνωριστεί.
Επειδή οι Τούρκοι έχουν κινήσει μια παγκόσμια προπαγάνδα για να εμποδίσουν την αναγνώριση του ανθρωπιστικού εγκλήματος από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. ---
Προς το παρόν οι ψήφοι που έχουν συγκεντρωθεί είναι:
ΟΧΙ 80 % (υπέρ των Τούρκων)
κ α ι μ ό λ ι ς
ΝΑΙ 21 % (υπέρ των Αρμενίων!
Αυτό είναι ευνόητο δεδομένης της πληθυσμιακής υπεροχής των Τούρκων, δεν είναι όμως δίκαιο, επειδή τα εγκλήματα δεν πρέπει να κρίνονται με βάση τον πληθυσμό ενός λαού αλλά με το δίκαιο .
Παρακαλούμε επισκεφθείτε τον παρακάτω σύνδεσμο
http://www.msnbc.msn.com/id/21253084
και ψηφιστε ΝΑΙ η ΟΧΙ
Υπάρχουν φορές που νιώθεις την πλήρη αποξένωση. Ακόμα και ανάμεσα σε πρόσωπα γνώριμα, κοντινά. Που νόμιζες ότι σε καταλαβαίνουν.
Ότι έχουν κάτι να σου δώσουν, κάτι να σου πουν. Ανάμεσα σε δεκάδες κόσμο και νιώθεις μόνος. Εσύ και η μοναξιά σου. Ψίθυροι, βουή, φασαρία μα εσύ δεν ακούς τίποτα. Ίσως και να μη θέλεις να ακούσεις βρε αδερφέ. Ίσως και να κουράστηκες να προσπαθείς να πλησιάζεις. Ίσως τα λόγια τους να μη μπορούν να σε πλησιάσουν. Και απομένεις απλά θεατής. Θεατής πολλές φορές ενός θεάτρου του παραλόγου.
Μετέχουμε σε μια κοινωνία, ζούμε τους κοινωνικούς νόμους, τους ρυθμούς και τις επιδράσεις της.
Ξέρουμε ότι κυριαρχεί παντού, ο φιλελεύθερος ατομικισμός, σε κόμματα, θεσμούς, αγορές και σχέσεις εξουσίας.
Ουδέποτε ακούσαμε περισσότερη ρητορική για την ελευθερία των ανθρώπων, την οποία δήθεν εξασφαλίζει ο σύγχρονος καπιταλισμός.
Ουδέποτε είχαμε μια κοινωνία με τόσο λίγα ελεύθερα και αυτόνομα άτομα, αλλά αντίθετα, ίσως το μεγαλύτερο σύνολο κομφορμισμού της ιστορίας.
Δεν είμαστε ακόμη σε θέση να ορίσουμε ένα ιδανικό κοινωνικό μοντέλο για τη λειτουργία της τεχνολογικής μας κοινωνίας, άλλωστε η όποια προσπάθεια είναι μη αποδείξιμη πράγμα που θίγει τις όποιες προβλέψεις μας.
Καταρχήν αυτό που μπορούμε να εκφράσουμε ως περισσότερο άμεσο και επιτακτικό, είναι να δείξουμε και να ξεσκεπάσουμε όλες τις σχέσεις τις πολιτικής εξουσίας οι οποίες ελέγχουν στην πραγματικότητα το κοινωνικό σώμα το καταπιέζουν ή το καταστέλλουν.
Με έκπληξη αλλά και ανακούφιση διαβάσαμε στον τύπο και ακούσαμε από την τηλεόραση ότι το κράτος μας θα μοιράσει 28 δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες που περνάνε πολύ δύσκολες ώρες με την παγκόσμια κρίση.
Κατανοούμε πλήρως ότι οι κ.κ. Κωστόπουλος, Βγενόπουλος, Λάτσης και δυο τρεις άλλοι, έχουν τεράστια προβλήματα οι κακομοίρηδες και δυστυχώς οι επενδύσεις που έκαναν τώρα τελευταία ήταν ατυχείς και δεν τους πήγαν πολύ καλά.
Κατανοούμε πλήρως το πρόβλημα τους και τους συμπαραστεκόμαστε με όλη μας την ψυχή. Επίσης θα θέλαμε να σας συγχαρούμε για την συμπόνια που τους δείχνετε και την ευαισθησία σας στο μεγάλο τους πρόβλημα.
Θα θέλαμε όμως κ. Πρωθυπουργέ να σας επισημάνουμε ότι κι εμείς δεν πάμε πίσω. Οι υπογράφοντές μπορεί να μην έχουμε τέτοια μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παραπάνω συμπολίτες μας, αλλά κι εμείς τώρα τελευταία δεν περνάμε καλύτερα.
Μια φορά και έναν καιρό σ΄ ένα χωριό, ένας άντρας ο Χάρης ανακοίνωσε στους
χωρικούς ότι θα αγόραζε μαϊμούδες προς 10 δολάρια τη μία. Ξέροντας οι
χωρικοί ότι υπήρχαν πολλές μαϊμούδες γύρω στο δάσος πήγαν και τις έπιασαν. Ο
Χάρης αγόρασε χιλιάδες προς 10 δολάρια τη μία όπως είπε. Το εμπόρευμα όμως
λιγόστευε και οι χωρικοί σταμάτησαν να κυνηγάνε μαϊμούδες.
Ο Χάρης ξαναανακοινώνει ότι θα αγόραζε μαϊμούδες για 20 δολάρια τη μία. Οι
χωρικοί έτρεξαν και έπιασαν και άλλες μαϊμούδες. Σύντομα όμως οι μαϊμούδες
λιγόστεψαν κι άλλο, οι χωρικοί επέστρεψαν στα κτήματά τους.
Ο Χάρης ανακοινώνει πάλι ότι επειδή δεν υπάρχουν πλέον πολλές μαϊμούδες θα
αγόραζε τη μία προς 25 δολάρια. Οι χωρικοί πιάνουν και τις λίγες που
έμειναν.
Ο Χάρης τούς λέει καταλαβαίνω ότι δεν υπάρχουν πλέον παρά ελάχιστες
μαϊμούδες γι' αυτό και εγώ θα σας δώσω 50 δολάρια τη μία. Αλλά επειδή πρέπει
να φύγω για την πόλη για δουλειές θα αναλάβει την αγοροπωλησία ο βοηθός μου.
Ο βοηθός φωνάζει τους χωρικούς και τους λέει. Κοιτάξτε τι έκανε ο Χάρης.
Γέμισε ένα στάβλο γεμάτο με μαϊμούδες, θα σας τις πουλήσω εγώ για 35 δολάρια
τη μία και όταν γυρίσει ο Χάρης τού τις πουλάτε εσείς για 50 δολάρια τη μία.
Οι χωρικοί στριμώχτηκαν μάζεψαν όλες τις οικονομίες τους και αγόρασαν όλες
τις μαϊμούδες.
Δεν ξαναείδαν ούτε τον βοηθό ούτε τον Χάρη.
Καλώς ήρθατε στη Wall Street.
Του Χαριδημου Κ. Τσουκα*
Δεν ξέρω τι θα συζητούν οι υψηλοί προσκεκλημένοι στη λεγόμενη Γιορτή της Δημοκρατίας, το βράδυ της 24ης Ιουλίου, κάνοντας βόλτες στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου με μια σαμπάνια στο χέρι. Μπορώ να υποψιαστώ, όμως, μερικά θέματα. Οι επαγγελματίες πολιτικοί θα μπορούσαν να συγκρίνουν τις επιδόσεις τους στη συγκέντρωση «δώρων» από προβεβλημένες επιχειρήσεις - πόσα πιστωτικά τιμολόγια έκοψαν, πόσες «εκπτώσεις» διαπραγματεύθηκαν, πόσα «δωρεάν» ταξίδια έκαναν. Θα μπορούσαν, επίσης, να αλληλοσυγκριθούν στο δείκτη καπατσοσύνης - πόσοι από αυτούς λ.χ. πάντρεψαν τα παιδιά τους ή βάφτισαν τα εγγόνια τους με χορηγίες εταιρeιών. «Εσείς είχατε χορηγό τη Μιζοκόμ;» «Α, εμάς μας συνέδραμε η Μίζενς. Το αναφέραμε μάλιστα και στην πρόσκληση γάμου: «Το τραπέζι του γάμου είναι δωρεά της Μίζενς». Ολα στο φως
Tου Νικου Γ. Ξυδακη
Με ρώτησαν γιατί τα γράφω «μαύρα», γιατί είμαι απαισιόδοξος. Δεν είμαι. Ούτε αισιόδοξος είμαι, καταστατικά. Είμαι και έτσι και αλλιώς, ανάλογα με τον καιρό, όπως όλοι.
Εγραψα την περασμένη εβδομάδα ότι οι Ελληνες δεν έχουν πολλούς λόγους να αισιοδοξούν για το φθινόπωρο που έρχεται. Το συμπέρασμα αυτό το στήριζα σε γεγονότα και εκτιμήσεις, παρατηρούμενα και κατανοητά απ’ όλους: στη συνεχιζόμενη αποσάθρωση του πολιτικού σκηνικού, στην απαξίωση θεσμών και τη συνακόλουθη δυσπιστία απέναντί τους, στην οικονομική κρίση που βαθαίνει, στη διαφθορά που ποτίζει το κοινωνικό σώμα μέχρι και τα πιο χαμηλά στρώματα. Οσο παρατηρούσα, τόσο πιο ανοιχτό έβλεπα το οικοσύστημα, ευάλωτο στους έξωθεν ανέμους, κι έβλεπα τα θεμέλια του αδύναμα, την κοινωνία με λασκαρισμένους τους δεσμούς, με αποχαλινωμένο τον τυφλό ατομικισμό, με χαμηλές τις φιλοδοξίες, με επιβραβευόμενη τη χαμέρπεια.
Δεν εχει πάνω απο μια εβδομαδα που στην γιορτη του παιδικού σταθμού που πάει η κόρη μου ρωτούσε ο κλόουν (λέμε τώρα) τα παιδια για την Καλομοίρα και την Παπαρίζου....
Η φρίκη μου δεν περιγράφεται με λόγια (αν και θα τολμήσω μια ανάλυση σε επόμενο άρθρο)...
"Δεν φτάνει το μυαλό του πατέρα σου... πρέπει να διαλύσουν και το δικό σου κορίτσι μου" σκέφτηκα...
Δεν αντέδρασα ο δειλός όμως... δεν ειπα τίποτα..
Το μόνο που έκανα ήταν όταν πήγαμε σπίτι καθίσαμε παρέα και ακούσαμε μαζί..... μπορεί 4 χρονών παιδί να μην ξέρει αγγλικά αλλά ξέρω οτι αντιλαμβάνεται αυτό που βλέπει στα μάτια μου...
...Πολιτική είναι η κοινή μανία άμεσης μετατροπής της άποψης σε πεποίθηση και η μανία να θεωρούνται οι πεποιθήσεις απόψεις....
......η ψυχική ανάγκη ζηλωτών κάθε απόχρωσης να επαναλαμβάνουν διαρκώς, σαν αίθουσα κατόπτρων, κάθε φώτιση που τους χαρίστηκε....!
Ρόμπερτ Μούζιλ ("Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες", τόμος Α', σελ. 701)
Εγώ δεν είμαι μόνο αυτός που βλέπεις
Εγώ δεν είμαι μόνο αυτός που ξέρεις
Δεν είμαι μόνο αυτός που θα 'πρεπε να μάθεις
Μια επιστολή του B.D. Foxmoor (η ψυχή, η καρδιά και η κεντρική αρτηρία των Active Member) που πρέπει να διαβαστεί απο όλους.
Έτσι για να χαμπαριάζουμε (ειδικά εμείς στην επαρχία) ποιοί κρατάνε τον πολιτισμό και τις τύχες των παιδιών μας στα χέρια τους....
Η πολιτική και δικαστική ηγεσία με αυτή την εκβιασμένη κατασκευή λήθης προς ίδιον όφελος, όλο και συχνότερα, βρίσκονται εκτός δήμου, βρίσκονται απέναντι στους πολίτες, συμπεριφέρονται ως άλλοι, ως εχθροί. Συμπεριφέρονται όχι ως ταγμένοι θεματοφύλακες, αλλά ως κληρονομικοί διαχειριστές της κρατικής ισχύος και του κοινού πλούτου· δρούν εντός ενός δικαίου κληρονομικού και αυτοοριζόμενου, σε ένα εγωτιστικό σύμπαν, με μόνο σκοπό την αυτοαναπαραγωγή τους. Σαν εχθροί. Είναι εχθροί. Εκτός του δήμου, εκτός πολιτικής κοινωνίας. Κατασκευαστές μιας φτηνής, δυσώδους λήθης που μας πνίγει όλους.
Καμιά φορά, κάποια πράγματα γρατζουνάνε σαν γατιά μέσα σου...
"...Η εμφάνιση του πρωινού ήλιου που καθρεπτίζεται μέσα σε μια δροσοσταλίδα δεν είναι μικρότερη από τον ίδιο τον ήλιο.
Η ανταύγεια της ζωής μέσα στην ψυχή σας δεν είναι τίποτα λιγότερο από την ίδια την ζωή ..."
…θέλω να δω τι θα λένε όλα εκείνα τα τσογλάνια στις εφημερίδες, στα Πανεπιστήμια, στις “Τέχνες και τις Επιστήμες”, που την περίοδο 1996-2004 είχαν αναλάβει εργολαβικά την προώθηση του “εκσυγχρονιστικού” οράματος.
Σήμερα το βράδυ στις 11 σε τοπικό κανάλι η αφεντομουτσουνάρα μου θα σκάσει φαρδιά πλατιά στο γυαλί.
Τοπικά και πάλι με δηλώσεις, παρουσίες, παρεούλες κτλ. βάλλεται ο Γ. Παπανδρέου...
Ο μόνος συνδετικός μου κρίκος με αυτό που λέμε Πασοκ.
Η μόνη αιτία που παραμένω σε αυτό τον χώρο ή μόνη αιτία που ακόμη ασχολούμαι..
Και αφού επέλεξα να μην έχω καμια σχέση με το οργανωμένο Πασοκ αφού ακόμα
Περι αποχής μου ο λόγος...
Τι κείμενα και μαλακίες να γράψεις όταν τα έχουν πει άλλη καλύτερα απο σένα..
Πως να εξηγήσεις πως για άλλα πράγματα μιλάμε και πως ούτε η ελάχιστη συνεννόηση δεν μπορεί να καταστει εφικτή.
Πως να εξηγήσεις σε ένα μπούγιο απο κονομημένους παρτάκηδες πως δεν έχεις τίποτα κοινό με αυτούς και το μόνο που μπορεί να σας ενώσει είναι οι σφαλιάρες που θα φάνε όταν θα έρθει η ώρα.
Τα κέντρα απεξαρτησης υπολειτουργούν και πάνε για κλείσιμο,
Τα νοσοκομεία υποστελεχωμένα με τον Υπουργό "Τουρισμού" κ. Αβραμόπουλο να κάνει βολτούλες σε όλη την Ελλάδα.
Τα αγρια ζώα θα κοιταζαν ???
Η δεξια παλληκάρι μου δεν ξέρει να δει ούτε τον άνθρωπο σαν άνθρωπο...είναι στο DNA της.. στην κοσμοθεωρία της... οπότε τα άγρια ζώα είναι ψιλά γράμματα....
Διαβάστε το παρακάτω καθώς και τις ενέργειες που μπορείτε να κάνετε...
Πάντα αυτοι οι Skynyrd βγάζουν τα κάστανα απο την φωτιά όταν ταλαιπωρούμαι και μπερδεύω το μυαλό μου...
Ακούστε το ολόκληρο... απλά πραγματάκια λέει..
Απλά πραγματάκια χρειάζομαι...
Για όσους δεν θυμούνται ή δεν έμαθαν ποτε τι σημαίνει δεξιά.
Με επίσημο δελτίο τύπου που εξέδωσε η ΕΡΤ σήμερα, Δευτέρα 12-5, ανακοινώνει τη λήξη της συνεργασίας της με την εκπομπή. Αναλυτικά η ΕΡΤ αναφέρει:
Σχεδόν ένας μήνας σιωπής πίστευα πως θα μου κάνει καλό. Διέκρινα ως βασικές οδούς στο σημείο που βρισκόμουν την επιλογή της σιωπής από την μία (όπως όλοι μας), και από την άλλη την λεωφόρο του δήθεν και κατΆ επάγγελμα προβληματισμένου «νέου ετών 36» (τρομάρα τους) στον βαθμό που δεν ενοχλεί κανέναν, δεν δημιουργεί έχθρες και λέει τα πράγματα με τρόπο αληθοφανή (άσχετα με το αν αδυνατούν να εμπεριέχουν μια στάλα αλήθειας).
Μιλούσα με έναν φίλο χθές... έναν απο αυτούς που έχουν τα κουράγια να συγκρούονται με τους μηχανισμούς μέσα στο ίδιο το άντρο τους...
Δεν είμαι σε περίοδο που γουστάρω να γράφω... (μάλλον συλλέγω και συλλογιέμαι) οπότε πάρτε κάτι που μου ήρθε στο μυαλό και που τα λέει καλύτερα απο ότι θα μπορούσα να τα γράψω...
........... Κι όλοι αυτοί που μας σκοτώνουν καθημερινά; Όλους αυτούς που σκοτώνουμε καθημερινά. Εμάς, αυτούς, ποιός θα μας καταγγείλει;
Ποιός θα καρφώσει το ράθυμο δημόσιο υπάλληλο που ταλαιπωρεί γεμάτος αυταρέσκεια τον γέροντα πατέρα σου; Ποιός θα καρφώσει τον κο. Peugeot Rally που βιάζεται να φτάσει πρώτος στο φανάρι για να σταματήσει και τρέμει η γριά στο διάβα της τρομερής ιπποδύναμης νιότης του ;
Ποιός θα καταγγείλει τον πατέρα που οπλίζει τον μικρό του γιο-μαθητή με όση επιθετικότητα, με όσον ανταγωνισμό και ψεύτικα αντρίλα του στερήθηκε στην καταπιεσμένη ζωή του; ................
Το παρακάτω κείμενο ανήκει στον Γ. Γιαννόπουλο και αντιγράφθηκε απο το προσωπικό του blog http://www.georgegiannopoulos.blogspot.com/
Πιστέψτε με... αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε....
Απο εμένα κανένα απολύτως σχόλιο, (...πως θα μπορούσα άλλωστε).
Tου Xρηστου Γιανναρα
Ποια είναι τα κατά προτεραιότητα καίρια προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας σήμερα; Η κυβέρνηση επιλέγει το «νοικοκύρεμα της οικονομίας», το «εκπαιδευτικό», το «ασφαλιστικό». Είναι η πολιτική της οπτική και στρατηγική. Με βάση αυτήν την εκτίμηση προτεραιοτήτων οργανώνει εγχειρήματα που τα ονομάζει «μεταρρυθμίσεις».
Tου Xρηστου Γιανναρα
Ποιος να υπηρετήσει τις διεθνείς σχέσεις ενός ιστορικού λαού σήμερα. Με ποιες προϋποθέσεις. Ποια προσόντα. Ποια κριτήρια.
Και μόνο για την έκφραση «ιστορικός λαός» εκρήξεις αποτροπιασμού καμουφλάρουν τη μετριότητα (και αγραμματοσύνη) ανεπιτήδειων πολιτικών ή αυλοδίαιτων «διανοουμένων». Εντοπίζουν «εθνικισμό» στην έκφραση, δηλαδή ιδεοληπτικές προκαταλήψεις. Καμώνονται οι ενιστάμενοι τον τάχα και απροκατάληπτο τεχνοκράτη της διπλωματίας, τον διεθνιστή που λογαριάζει όλες τις κοινωνίες ίδιες, καθορισμένες από την ομοτροπία του οικονομικού παράγοντα, της «πάλης των τάξεων», του ανταγωνισμού.
Αυριο βράδυ την κάνω για Sticky Fingers...
Να ακούσω τις Stone-νιες μου και τις Skynyrd-ιες μου... να ξαναθυμηθώ την μήτρα της οποίας είμαι παιδί... γιατί αρκετά χαλάστηκα...
Έγινα πατέρας για δεύτερη φορά πριν μια εβδομάδα περίπου. Κορούλα και πάλι.
Μέσα στο τρέξιμο που έχει η υπόθεση, χαρτιά, επισκέψεις κτλ διάλειμμα για ένα τσιγάρο.
«Αυτό θα σε πεθάνει» μου λέει ο πατέρας μου, εραστής της κίνησης και της άθλησης από τότε που μπορώ να τον θυμάμαι. Αυτή και η μόνιμη κόντρα μας. Με αυτές τις κόντρες θα τον θυμάμαι, με αυτά τα δίκια που είχε σε πολλά, όταν δεν θα έχω κάποτε την χαρά να τον έχω κοντά μου.
Εκεί (στο τσιγάρο πάνω) δέχτηκα την επίθεση από το μέλλον.
Λες και το είχα μπροστά μου το κράταγα στα χέρια μου και το ξεφύλλιζα.
Το ημερολόγιο της κόρης μου. Ψάχνω τρέμοντας, διαβάζω… Να μου πει αυτό το δώρο από το μέλλον τι άφησα πίσω, αν άλλαξε τίποτα η δική μου γενιά, αν καταφέραμε να αλλάξουμε κάτι.
Πίστευα πάντα πως όταν έχεις πολλά που περιμένουν να βγουν από μέσα σου, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να σωπάσεις και να αφήσεις τα πράγματα να δουλευτούν καλά μέσα σου.
Γιατί καίγονται οι ΗΠΑ για τα Σκόπια;
Αυτή είναι η αλήθεια!
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι μόνο δύο είναι, τα ανθρώπινα κατασκευάσματα που διακρίνονται από το Διάστημα: το Σινικό Τείχος και το Camp Bondsteel. Το Σινικό Τείχος όλοι το γνωρίζουμε ,το Camp Bondsteel όμως πολλοί λίγοι. Είναι η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική βάση στον κόσμο και βρίσκεται ακριβώς ...δίπλα μας. Στο Κόσσοβο!! H εταιρεία Halliburton (που ως γνωστό διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Dick Cheney, μέχρι το 2000 ) κατασκεύασε το Camp Bondsteel (μέσω θυγατρικών), και το «συντηρεί» χάρη σε ένα από τα ακριβότερα συμβόλαια που υπέγραψε ποτέ το Πεντάγωνο των ΗΠΑ. Η Halliburton όμως δραστηριοποιείται στα Βαλκάνια και σε πλήθος έργων, με κύριο την μελέτη κατασκευής του ενεργειακού αγωγού ΑΜΒΟ, που... "συνέπεσε" να διέρχεται από την περιοχή της βάσης και θα μεταφέρει πετρέλαιο από το Μπουργκάς στην Αυλώνα. Στην ουσία δηλαδή καθιστά τις ΗΠΑ ρυθμιστές της "κάνουλας"... στο ρωσικό πετρέλαιο . Οι ιθύνοντες της κυβέρνησης Bush γίνονται ιδιαίτερα πιεστικοί για να κλείσουν τα ανοικτά θέματα στην περιοχή , αφού αναμένεται να χάσουν την εξουσία στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2008 και φοβούνται τις οικονομικές ...αλλαγές από τους "χορηγούς" των Δημοκρατικών . Αυτοί καίγονται λοιπόν και όχι εμείς. Εάν θέλουν έχει καλώς , εάν όχι ...Veto !!!
Η έκφραση «αντικοινωνική συμπεριφορά» ανακαλεί προσλαβάνουσες μάλλον επαινετού αντικονφορμισμού: Παραβίαση φορμαλιστικών υπαγορεύσεων, αρχών επιτηδευμένης ευπρέπειας, δύσκαμπτου αναχρονιστικού ηθικισμού. Η κυρίαρχη σήμερα νοο-τροπία (τρόπος του νοείν και του είναι) προσλαμβάνει την «αντικοινωνική συμπεριφορά» σαν έμπρακτη κατάφαση της απόλυτης προτεραιότητας του ατόμου, των δικαιωμάτων του, της πανευφημούμενης αυτονομίας του.
Οι άνθρωποι δεν μπορούν να αποδεχτούν τον εαυτό τους, επειδή δεν μπορούν να αποδεχτούν τους άλλους όπως είναι – και συνεχώς τους κατακρίνουν. Αυτά πάνε μαζί. Αν κατηγορείς τους άλλους, θα νιώθεις ενοχές, αλλά και θα κατακρίνεις διαρκώς τον εαυτό σου.
Μη με ρωτάς πόσο καιρό θα πάρει
. Αυτός είναι ένας πονηρός τρόπος να συνεχίσεις να αναβάλλεις. Δεν χρειάζεται χρόνο, χρειάζεται κατανόηση, και αυτή η κατανόηση είναι δυνατή τώρα, αυτή εδώ τη στιγμή. Παράτα την κριτική και αμέσως θα χαθούν όλες οι ενοχές σου. Πηγαίνουν μαζί.
Ο νους δεν ξέρει να περιμένει. Πάντα βιάζεται. Η υπομονή είναι άγνωστη σ’ αυτόν, γι΄ αυτό αυτός συνεχίζει να δημιουργεί ερωτήσεις πάνω στις ερωτήσεις, χωρίς να παίρνει ποτέ καμιά ουσιώδη απάντηση…
Στον κόσμο του νου υπάρχουν μόνον οι ερωτήσεις. Στον κόσμο της καρδιάς- μόνον οι απαντήσεις…
Αμέσως μετά το συνέδριο...
Αδυνατώ να γράψω λες και με μιάς στέρεψα.
Το ξέρω, το έχω ξαναπεράσει...
Δεν έχω κάτι άλλο να μοιραστώ με τους φίλους σε τούτο εδώ το blog πέρα των στίχων που έχουν μπεί repeat στο cd και δεν θέλω να σταματήσω να τους ακούω εως να συνέλθω. Κάτι σαν ξόρκι, σαν γιατρικό ας πούμε...
Οι σχέσεις είναι ένα από τα μυστήρια της ζωής. Κι επειδή υπάρχουν ανάμεσα σε δύο άτομα, εξαρτώνται και από τους δύο.
Κάθε φορά που δύο άνθρωποι συναντιόνται, δημιουργείται ένας καινούριος κόσμος. Η συνάντησή τους και μόνο, φέρνει ένα καινούριο φαινόμενο στη ζωή, που δεν υπήρξε πριν. Και μέσα από αυτό το καινούριο φαινόμενο, τα δύο άτομα αλλάζουν και μεταμορφώνονται.
Είσαι διαφορετικός όταν δεν σχετίζεσαι και όταν σχετίζεσαι, ξαφνικά γίνεσαι κάτι άλλο. Κάτι καινούριο συνέβη. Όταν μία γυναίκα γίνεται η αγαπημένη κάποιου, παύει να είναι η ίδια γυναίκα. Όταν ένας άντρας γίνεται πατέρας, παύει να είναι ο ίδιος άντρας.
Το μεγάλο θέμα που λέγεται ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜOΣ και η επικείμενη πτώση του, ασφαλώς και αποτελεί πρόκληση και για έναν γνήσια Δημοκράτη πολίτη, που γνωρίζει ότι «στη Δημοκρατία ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ αδιέξοδα».
Αυτός ο Δημοκράτης πολίτης θα ήθελε πολύ να δει τον Δικομματισμό να "σπάει". Πολλοί από αυτούς θα επιθυμούσαν ακόμη και μια κυβέρνηση συνεργασίας.
Οι βουδιστές μοναχοί έχουν τα madras, οι ορθόδοξοι καλόγεροι την "ευχή" (Κυριε Υμών Ιησού Χριστέ Υιε Θεου Ελέησόν με).... όλοι έχουν κάτι για να μην ξεφευγει το μυαλό απο τον στόχο που βάζει η ψυχή... ε! σε αυτό το συνέδριο να μην έχουμε και εμείς κάτι ?
¶ντε και καλή μας φώτιση !
Είναι και κάπως "επίκαιρο" στην Ελλάδα. Μας τα σβήνουν που μας τα σβήνουν χωρίς να μας ρωτάνε, ας το κάνουμε και μόνοι μας!
Η πρωτοβουλία "H Ώρα της Γης" δημιουργήθηκε για να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για τη μεγαλύτερη απειλή που έχει αντιμετωπίσει ποτέ ο πλανήτης μας. Αφορά στην συμβολική πράξη του να σβήσουμε τα φώτα μας για μία ώρα και έτσι να περάσουμε ένα δυνατό μήνυμα για την ανάγκη δράσης όσον αφορά το θέμα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης.
Όταν ο Κώστας Γαβράς δημιουργούσε την εξαιρετική ταινία "Z", δεν γνώριζε ότι στην άλλη άκρη του Ατλαντικού μια ομάδα διανοούμενων και πολιτικών ακτιβιστών θα εμπνέονταν σε τόσο μεγάλο βαθμό, που το όνομα της ταινίας θα γινόταν το σύμβολο μιας ολόκληρης κοινότητας.
Ξέρετε καμιά φορά αισθάνεσαι σαν τον σχιζοφρενή.
Και αυτό συμβάινει όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με την κατεστημένη νοοτροπία, με την επικράτηση του άβουλου όντως που θέλει να ονοματίζει εαυτόν "πολίτη".
Και δεν έχει σταθεί μια στάλα να σκεφτεί... αν εκτός του να βρίζει και να καταριέται όπως τον μάθανε μπορεί και να δει τα πράγματα αλλιώτικα και υπερβατικά.
Διαβάστε ολόκληρη την ανοιχτή επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη, που συντάχθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2008
